Bądź na bierząco - RSS

Dz.U. 2009 nr 12 poz. 68

68

OBWIESZCZENIE MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 14 stycznia 2009  r.

w sprawie ogłoszenia  jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Straży Pożarnej

1.  Na  podstawie art.   16  ust.   1  zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca  2000 r. o ogłaszaniu
aktów nor- matywnych  i   niektórych  innych  aktów  prawnych (Dz. U. z 2007  r. Nr 68, poz.  449)
ogłasza się w załącz- niku  do  niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 24 sierpnia
1991  r. o Państwowej Stra-
ży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz.  400), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

1) ustawą z dnia 15 lutego 1992  r. o podatku docho- dowym od  osób prawnych oraz  o zmianie
niektó- rych   ustaw regulujących zasady opodatkowania (Dz. U. Nr 21, poz.  86),

2) ustawą z dnia 20 czerwca 1992  r. o uprawnieniach do  bezpłatnych  i ulgowych przejazdów
środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. Nr 54, poz.  254),

3) ustawą z  dnia 18  lutego 1994  r.  o  zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,  Urzędu
Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz  ich  ro-
dzin  (Dz. U. Nr 53, poz.  214),

4) ustawą z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzin- nych i  pielęgnacyjnych (Dz.  U.  z  1995
r.  Nr  4, poz.  17),

5) ustawą z dnia 23 grudnia 1994  r. o kształtowaniu środków na  wynagrodzenia w państwowej sferze
budżetowej  oraz    o   zmianie  niektórych ustaw (Dz. U. z 1995  r. Nr 34, poz.  163),

6) ustawą z dnia 8 sierpnia 1996  r. o zmianie niektó- rych  ustaw normujących funkcjonowanie
gospo- darki   i  administracji  publicznej (Dz.  U.  Nr  106, poz.  496),

7) ustawą z dnia 8 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o  Państwowej  Straży  Pożarnej  (Dz.  U.  Nr
152, poz.  723),

8) ustawą z dnia 6  lutego 1997  r.  o  powszechnym ubezpieczeniu   zdrowotnym   (Dz.    U.    Nr
28, poz.  153),

9)  ustawą z dnia 6 czerwca 1997  r. — Przepisy wpro- wadzające Kodeks karny (Dz. U.  Nr  88,  poz.
554 i Nr 160,  poz.  1083),

10) ustawą z dnia 22  sierpnia 1997  r.  o  bezpieczeń- stwie imprez masowych (Dz. U. Nr 106,  poz.
680),

11) ustawą z dnia 24 lipca  1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów
admi- nistracji publicznej — w związku z reformą ustro- jową państwa (Dz. U. Nr 106,  poz.  668),

12) ustawą z dnia 8 kwietnia 1999  r. o zmianie ustawy o   Państwowej  Straży  Pożarnej  (Dz.  U.
Nr   45, poz.  436),
13) ustawą z dnia 23 grudnia 1999  r. o kształtowaniu wynagrodzeń w  państwowej sferze budżetowej
oraz  o  zmianie niektórych ustaw (Dz. U.  Nr  110, poz.  1255),

14) ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o   Państwowej  Straży  Pożarnej  (Dz.  U.
Nr   81, poz.  874),

15) ustawą z dnia 6  lipca   2001  r.  o  zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczypospo- litej  Polskiej, ustawy o odszkodowaniach przysłu- gujących w  razie  wypadków i
chorób pozostają- cych  w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej, ustawy  o   zaopatrzeniu
inwalidów  wojennych i wojskowych oraz  ich  rodzin, ustawy o uposaże- niu  żołnierzy, ustawy o
Policji,  ustawy o Urzędzie Ochrony Państwa, ustawy o  Państwowej Straży Pożarnej,  ustawy  o
kontroli skarbowej, ustawy o  zaopatrzeniu emerytalnym  żołnierzy  zawodo- wych oraz  ich rodzin,
ustawy o zaopatrzeniu eme- rytalnym funkcjonariuszy Policji,  Urzędu Ochrony Państwa, Straży
Granicznej, Biura  Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz  ich  rodzin,
ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych   Rzeczypospolitej  Polskiej,   ustawy o Służbie Więziennej
oraz  ustawy o Inspekcji Cel- nej  (Dz. U. Nr 81, poz.  877),

16) ustawą z dnia 6 lipca  2001  r. o gromadzeniu, prze- twarzaniu i przekazywaniu informacji
kryminal- nych (Dz. U. Nr 110, poz.  1189 oraz  z 2002 r. Nr 81, poz.  731),

17) ustawą z dnia 24  maja 2002  r. o  Agencji Bezpie- czeństwa Wewnętrznego  oraz   Agencji
Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz.  676),

18) ustawą z dnia 20 czerwca 2002  r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza  i  prezydenta
miasta (Dz. U. Nr 113,  poz.  984)

— ujętych w obwieszczeniu Ministra Spraw We- wnętrznych i  Administracji  z  dnia 22  lipca   2002
r. w   sprawie  ogłoszenia    jednolitego  tekstu  ustawy o   Państwowej  Straży   Pożarnej   (Dz.
U.   Nr   147, poz.  1230),

19) ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Przepisy wpro- wadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów ad-
ministracyjnych i ustawę — Prawo o postępowa- niu    przed  sądami   administracyjnymi  (Dz.   U.
Nr 153,  poz.  1271),

20) ustawą z dnia 23 stycznia 2003 r. o zmianie ustawy o   Państwowej  Straży  Pożarnej  (Dz.  U.
Nr   59, poz.  516),

21) ustawą z dnia 23  lipca  2003  r.  o  zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych  oraz
niektó- rych  innych ustaw (Dz. U. Nr 166,  poz.  1609),

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1623  —
Poz. 68

22) ustawą z dnia 27 sierpnia 2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych (Dz. U. Nr 210,  poz.  2135),

23) ustawą z dnia 25 listopada 2004  r. o zmianie usta- wy o finansach publicznych oraz  o zmianie
niektó- rych  ustaw (Dz. U. Nr 273,  poz.  2703),

24) ustawą z dnia 6  maja 2005  r.  o  zmianie ustawy o  Państwowej  Straży  Pożarnej  (Dz.  U.  Nr
100, poz.  836),

25) ustawą z dnia 27 lipca  2005  r. — Prawo o szkolnic- twie   wyższym  (Dz.  U.  Nr  164,   poz.
1365   oraz z 2006  r. Nr 46, poz.  328)

— ujętych w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczy- pospolitej Polskiej z dnia 17  maja 2006  r. w
sprawie ogłoszenia  jednolitego tekstu ustawy o  Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 96, poz.
667),

26) ustawą z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biu- rze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104,  poz.
708),

27) ustawą z dnia 9 czerwca 2006  r. — Przepisy wpro- wadzające ustawę o  Służbie Kontrwywiadu Woj-
skowego oraz  Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o  służbie  funkcjonariuszy Służby  Kontr-
wywiadu Wojskowego oraz  Służby Wywiadu Woj- skowego (Dz. U. Nr 104,  poz.  711),

28) ustawą z dnia 7 września 2007 r. o zmianie ustawy o  Państwowej  Straży  Pożarnej  (Dz.  U.  Nr
181, poz.  1291),

29) ustawą z dnia 28 marca 2008  r. o zmianie ustawy o  Policji   oraz   niektórych innych ustaw
(Dz.  U. Nr 86, poz.  521),

30) ustawą z dnia 25  lipca  2008  r.  o  zmianie ustawy o  ochronie przeciwpożarowej oraz
niektórych in- nych ustaw (Dz. U. Nr 163,  poz.  1015)

oraz   zmian  wynikających z  przepisów   ogłoszonych przed dniem 1 stycznia 2009  r.

2.  Podany w  załączniku do  niniejszego obwiesz- czenia jednolity tekst ustawy nie  obejmuje:

1) art.   125,  126  ust.   2,  art.   127  oraz   art.   130—133 ustawy z dnia 24  sierpnia 1991
r.  o  Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz.  400),  które sta- nowią:

„Art.  125.  1. Komendant    Główny    Państwowej Straży Pożarnej zorganizuje Państwo- wą  Straż
Pożarną w ciągu 6 miesięcy od  dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy.

2. Organizacja Państwowej  Straży  Po-
żarnej odbywa się  przy   utrzymaniu gotowości strażaków do  podejmowa- nia  akcji  w  czasie
pożaru lub  innego miejscowego zagrożenia.”

Art. 126.  „2. Rada  Ministrów  określi,   w  drodze rozporządzenia, szczegółowe  zasady i tryb
rozwiązywania jednostek orga- nizacyjnych ochrony przeciwpożaro- wej  oraz  znoszenia stanowisk, o
któ-
rych  mowa w ust.  1, a także warunki przekazywania Państwowej  Straży Pożarnej dokumentów, mienia,
eta- tów  oraz  środków finansowych  roz- wiązywanych jednostek.

Art. 127. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej  zorganizuje krajowy system
ratowniczo-gaśniczy, w  zakresie  okreś- lonym w  art.   2  ust.   1,  nie  póêniej niż w  ciągu 3
lat  od  dnia wejścia  w  życie niniejszej ustawy.”

„Art.  130.  1. Funkcjonariuszom  pożarnictwa,   któ- rzy   podjęli  służbę   w   Państwowej Straży
Pożarnej, może  byç   nadany pierwszy stopień aspirancki lub pierwszy stopień oficerski mimo nie-
spełnienia     warunków    określonych w art.  52 i 53, jeżeli wykazują wysokie kwalifikacje
zawodowe i posiadają co najmniej 5-letni staż pracy lub  służby w jednostkach organizacyjnych
ochrony przeciwpożarowej.

2. W przypadku funkcjonariuszy, o  któ- rych  mowa w ust. 1, nie  mają zasto- sowania przepisy art.
54.

3. Minister Spraw Wewnętrznych, w ter- minie  6   miesięcy  od   dnia  wejścia w  życie ustawy,
określi  szczegółowe zasady przyznawania stopni dotych- czasowym funkcjonariuszom pożar- nictwa
na     zasadach    określonych w ustawie, z uwzględnieniem przepi- sów ust.  1 i 2.

4.a)        Funkcjonariuszom   pożarnictwa w  stanie  spoczynku, którzy   zostaną powołani lub
mianowani na  odpo- wiednie stanowiska służbowe  w Pań- stwowej Straży Pożarnej, nadaje się stopnie
służbowe  na zasadach, o któ- rych  mowa w ust.  3.

Art. 131. W  styczniu 1992   r.  uposażenia straża- ków  wypłaca  się w  25  dniu miesiąca. W
każdym następnym miesiącu uposa-
żenia wypłaca się o 5 dni  wcześniej, aż do  tego miesiąca, w którym uposażenie wypłacone  zostanie
w  pierwszym dniu miesiąca.

Art. 132. Przepisy niniejszej ustawy  odnoszące się do  systemu emerytalnego i resorto- wej służby
zdrowia obowiązują do czasu wejścia  w życie nowych regulacji praw- nych w tych  dziedzinach.

Art. 133. W  ustawie z  dnia 16  września 1982   r. o  pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr
31,  poz.  214,  z 1984  r. Nr 35, poz.   187,   z  1988   r.   Nr   19,   poz.   132, z 1989 r. Nr
4, poz.  24  i Nr 34,  poz.  178 i 182,  z 1990  r. Nr 20, poz.  121 i z 1991  r.
———————
a)   Dodany przez   art.   1  pkt  70  ustawy z  dnia 8  listopada
1996 r. o  zmianie ustawy o  Państwowej Straży Pożarnej
(Dz. U.  Nr  152,  poz.  723),  która weszła w  życie z dniem
23 stycznia 1997  r.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1624  —
Poz. 68

Nr  55,  poz.  234)  w  art.  46  po  wyrazach
„niebędących urzędnikami” przecinek zastępuje się kropką, a wyrazy „a przepi- sy art.  24, 28, 31 i
32 — do  funkcjonariu- szy pożarnictwa niebędących urzędnika- mi, pełniących służbę w organach
admi- nistracji państwowej” skreśla  się.”;

2) art.  42 ustawy z dnia 15 lutego 1992  r. o podatku dochodowym od  osób prawnych oraz  o
zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatko- wania (Dz. U. Nr 21, poz.  86), który
stanowi:

„Art.  42. Ustawa wchodzi w  życie z dniem ogło- szenia z mocą od  dnia 1 stycznia 1992  r., z
wyjątkiem art.  30  i 33,  które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.”;

3) art.  11 ustawy z dnia 20 czerwca 1992  r. o upraw- nieniach do  bezpłatnych  i ulgowych
przejazdów środkami  publicznego   transportu    zbiorowego (Dz. U. Nr 54, poz.  254), który
stanowi:

„Art.  11. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz- nia 1993 r., z tym  że art.  10 wchodzi w ży-
cie z dniem ogłoszenia.”;

4) art.  66 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrze- niu  emerytalnym  funkcjonariuszy Policji,
Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich  ro- dzin  (Dz. U. Nr 53, poz.  214), który  stanowi:

„Art.  66. Ustawa  wchodzi  w   życie  po   upływie
30  dni  od  dnia ogłoszenia,  z wyjątkiem przepisów art.  41,  art.  44 ust.  3 i art.  48, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
1995  r.”;

5) art.  61 ustawy z dnia 1 grudnia 1994  r. o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych (Dz. U. z
1995 r. Nr 4, poz.  17), który  stanowi:

„Art.  61. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 mar- ca   1995   r.,   z  tym   że  przepisy art.   13
ust.  3—8 wchodzą w życie z dniem 1 mar- ca 1996  r.”;

6) art.  23 ustawy z dnia 23 grudnia 1994  r. o kształto- waniu środków na  wynagrodzenia w
państwowej sferze budżetowej oraz  o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995  r. Nr 34, poz.  163),
który  stanowi:

„Art.  23. Ustawa wchodzi w  życie z dniem ogło- szenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r.”;

7) art.  84 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996  r. o zmianie niektórych ustaw normujących funkcjonowanie
gospodarki  i   administracji   publicznej  (Dz.   U. Nr 106,  poz.  496), który  stanowi:

„Art.  84. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz- nia   1997   r.,  z  wyjątkiem  art.   3,  art.
7, art.   9,  art.   10,  art.   20,  art.   24,  art.   32, art.  34, art.  37, art.  45—47,
art.  50, art.  66, art.  73 ust.  1, 2 i 4, art.  74, art.  76, art.  79, art.  80  i art.  82,
które wchodzą w  życie z  dniem  1   paêdziernika  1996   r.,   oraz art.  41,  który   wchodzi w
życie z dniem wejścia   w  życie  ustawy  konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996  r. o zmianie usta-
wy konstytucyjnej z dnia 17 paêdziernika
1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej
oraz  o samo- rządzie  terytorialnym  (Dz.   U.   Nr   106, poz.  488).”;

8) art.  2—6 ustawy z dnia 8 listopada 1996  r. o zmia- nie  ustawy o Państwowej Straży Pożarnej
(Dz. U. Nr 152,  poz.  723), które stanowią:

„Art.  2. W ustawie z dnia 23 maja 1991  r. o związ- kach  zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz.  234, z
1994 r. Nr 43, poz.  163 oraz  z 1996 r. Nr 1, poz.  2,  Nr  24,  poz.  110,  Nr  61,  poz.  283 i
Nr 75, poz.  355) w art.  2 ust.  6 otrzymuje brzmienie:
„6. Do praw związkowych funkcjonariuszy Policji,  Straży Granicznej i Służby Wię- ziennej oraz
strażaków Państwowej Straży Pożarnej stosuje się odpowied- nio       przepisy     niniejszej
ustawy, z uwzględnieniem  ograniczeń wynika- jących z odrębnych ustaw.”

Art. 3. 1. Sprawy  wszczęte,  lecz   niezakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia ustawy w
życie, prowadzi się nadal we- dług przepisów dotychczasowych, aż do prawomocnego ich  zakończenia,
z  za- strzeżeniem ust.  2.

2. Postępowanie  dyscyplinarne wszczęte przed dniem 1 lipca  1997 r. prowadzi się nadal według
przepisów dotychczaso- wych.
Art. 4. Przepisy   wykonawcze   wydane    przed dniem wejścia  w życie ustawy na  podsta- wie
upoważnień zawartych w ustawie po- wołanej w art.  1, które zostały zmienione niniejszą ustawą,
zachowują moc do czasu wydania  przepisów  wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu nada-
nym niniejszą ustawą,  nie  dłużej jednak niż  przez  okres 6 miesięcy od  dnia jej wej- ścia w
życie, jeżeli nie  są z nią  sprzeczne.
Art. 5. Minister Spraw Wewnętrznych  i Admini- stracji ogłosi w  Dzienniku Ustaw  Rzeczy-
pospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 24  sierpnia 1991  r.  o  Państwowej Straży
Pożarnej, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów  ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu.
Art. 6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od   dnia ogłoszenia,   z  wyjątkiem  przepi- sów
art.  88  oraz  rozdziału 11  ustawy po- wołanej w art.  1 w brzmieniu nadanym ni- niejszą  ustawą,
które  wchodzą  w   życie z dniem 1 lipca  1997  r.”;

9) art. 172 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszech- nym  ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.  U.  Nr
28, poz.  153), który  stanowi:

„Art.  172. Ustawa   wchodzi   w    życie   z   dniem
1 stycznia 1999  r.,  z wyjątkiem art.  167 i 168,  które wchodzą w  życie z dniem ogłoszenia.”;

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1625  —
Poz. 68

10) art.  18 ustawy z dnia 6 czerwca 1997  r. — Przepisy wprowadzające   Kodeks  karny  (Dz.   U.
Nr   88, poz.  554 i Nr 160,  poz.  1083),  który  stanowi:

„Art.  18. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 wrześ- nia  1998  r.”;

11) art.  28 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997  r. o bezpie- czeństwie  imprez  masowych  (Dz.   U.
Nr   106, poz.  680), który  stanowi:

„Art.  28. Ustawa  wchodzi  w   życie  po   upływie
6 miesięcy od  dnia ogłoszenia,  z wyjąt- kiem    art.    19,   który    wchodzi  w   życie z dniem
1 stycznia 1999  r.”;

12) art.  150  ustawy z dnia 24  lipca  1998  r. o  zmianie niektórych ustaw  określających
kompetencje  or- ganów administracji publicznej — w związku z re- formą   ustrojową   państwa
(Dz.    U.    Nr    106, poz.  668), który  stanowi:

„Art.  150. Ustawa   wchodzi   w    życie   z   dniem
1 stycznia 1999  r.,  z wyjątkiem art.  26, art.  128 pkt 2, art.  139 pkt 1 i 10, art.  145 ust.
2 i 4, art.  146 ust.  2 i 4 oraz  art.  147 ust.  2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,
i art.  34 pkt 1, art.  36 pkt 23, art.  48 pkt 1 i 3, art.  84, art.  97 pkt 1—3,
5—10 i 12—36  oraz  art.  139  pkt  9 lit. a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycz- nia  2000
r.”;

13) art.  2 ustawy z dnia 8 kwietnia 1999  r. o zmianie ustawy  o   Państwowej  Straży  Pożarnej
(Dz.  U. Nr 45, poz.  436), który  stanowi:

„Art.  2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od   dnia  ogłoszenia,   z  wyjątkiem  art.   1
lit.  b),   który   wchodzi  w   życie  z  dniem
1 stycznia 2000  r.”;

14) art.  32 ustawy z dnia 23 grudnia 1999  r. o kształto- waniu wynagrodzeń w państwowej sferze
budże- towej oraz   o  zmianie niektórych ustaw  (Dz.  U. Nr 110,  poz.  1255),  który  stanowi:

„Art.  32. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz- nia  2000  r.”;

15) art.  2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001  r. o zmianie ustawy  o   Państwowej  Straży  Pożarnej
(Dz.  U. Nr 81, poz.  874), który  stanowi:

„Art.  2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od  dnia ogłoszenia.”;

16) art.  15 i 16 ustawy z dnia 6 lipca  2001  r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony
Rzeczy- pospolitej  Polskiej, ustawy  o  odszkodowaniach przysługujących w razie  wypadków i chorób
pozo- stających w związku ze służbą w Milicji Obywatel- skiej,   ustawy  o  zaopatrzeniu  inwalidów
wojen- nych i wojskowych oraz  ich rodzin, ustawy o upo- sażeniu żołnierzy, ustawy o Policji,
ustawy o Urzę- dzie   Ochrony  Państwa,  ustawy  o   Państwowej Straży Pożarnej, ustawy o kontroli
skarbowej, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy za- wodowych oraz  ich rodzin, ustawy o
zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,  Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura
Ochro-
ny  Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i  Służby Więziennej oraz  ich  rodzin, ustawy o  zakwatero-
waniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy   o    Służbie    Więziennej   oraz
ustawy o  Inspekcji Celnej (Dz. U.  Nr  81,  poz.  877),  które stanowią:

„Art.  15. Akty  wydane na  podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą usta- wą
zachowują moc do czasu ich zastąpie- nia  przez  akty  wydane na  podstawie niniejszej ustawy.

Art. 16. Ustawa  wchodzi  w   życie  po   upływie
3  miesięcy od  dnia ogłoszenia,  z wyjąt- kiem   art.  11,  który   wchodzi w  życie po upływie 14
dni  od  dnia ogłoszenia.”;

17) art.  76 ustawy z dnia 6 lipca  2001  r. o gromadze- niu,  przetwarzaniu i przekazywaniu
informacji kry- minalnych (Dz. U. Nr 110,  poz.  1189  oraz  z 2002  r. Nr 81, poz.  731), który
stanowi:

„Art.  76. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz- nia  2003  r.”;

18) art.  235  ustawy z dnia 24  maja 2002  r. o  Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz  Agencji
Wy- wiadu (Dz. U. Nr 74, poz.  676), który  stanowi:

„Art.  235. Ustawa  wchodzi w  życie  po   upływie
14 dni  od  dnia ogłoszenia,  z wyjątkiem art.  227 i art.  233, które wchodzą w życie z dniem
ogłoszenia.”;

19) art.  102 ustawy z dnia 20 czerwca 2002  r. o bezpo- średnim wyborze wójta, burmistrza i
prezydenta miasta (Dz. U. Nr 113,  poz.  984), który  stanowi:

„Art.  102. Ustawa  wchodzi w  życie  po   upływie
14 dni od dnia ogłoszenia, z tym  że prze- pisy  art.  28—81,  art.  82  pkt  1  i 6  oraz art.
83—99 wchodzą w życie w dniu wy- borów do  organów  stanowiących jed- nostek samorządu
terytorialnego  prze- prowadzonych w  związku  z  zakończe- niem kadencji tych  organów wybranych w
dniu 11 paêdziernika 1998  r.”;

20) art.  106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002  r. — Prze- pisy   wprowadzające ustawę  — Prawo o
ustroju sądów administracyjnych i ustawę — Prawo o po- stępowaniu    przed   sądami
administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,  poz.  1271),  który  stanowi:

„Art.  106. Ustawa   wchodzi   w    życie   z   dniem
1  stycznia 2004  r.,  z wyjątkiem przepi- sów art.  8  pkt  1  i 2,  art.  10  pkt  2  i 3, art.
84  pkt  1,  art.   86  §  1,  art.   87  §  2, art.  88, art.  90 § 1, art.  91 i art.  92, które
wchodzą w życie po  upływie 14 dni  od dnia ogłoszenia.”;

21) art.  2 ustawy z dnia 23 stycznia 2003  r. o zmianie ustawy  o   Państwowej  Straży  Pożarnej
(Dz.  U. Nr 59, poz.  516), który  stanowi:

„Art.  2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od  dnia ogłoszenia.”;

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1626  —
Poz. 68

22) art.  16—19,  art.  21 i art.  23 ustawy z dnia 23 lipca
2003  r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych  oraz  niektórych innych ustaw (Dz. U.
Nr 166,  poz.  1609),  które stanowią:

„Art.  16. 1. ˚ołnierze  zawodowi oraz  funkcjonariu- sze  Policji,  Urzędu Ochrony Państwa,
Agencji Bezpieczeństwa  Wewnętrzne- go,  Agencji Wywiadu, Straży Granicz- nej,  Biura  Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i  Służby  Więziennej, którzy   w  okresie od   dnia 2  stycznia
1999  r. do  dnia wejścia  w życie niniej- szej  ustawy nabyli prawo do  renty szkoleniowej lub  do
renty z tytułu nie- zdolności    do      pracy,    określonych w przepisach o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zachowują prawo do  tych  świadczeń.

2. ˚ołnierze  zawodowi oraz  funkcjonariu- sze,  o których mowa w ust.  1, nabywa- ją prawo do
renty inwalidzkiej na zasa- dach i warunkach określonych w prze- pisach o  zaopatrzeniu emerytalnym
tych  osób, jeżeli wystąpią z wnioskiem do  właściwego  organu emerytalnego o jej przyznanie.

3. W przypadku, o którym mowa w ust.  2, organ emerytalny uznaje orzeczenie lekarza orzecznika
Zakładu Ubezpie- czeń   Społecznych   o  niezdolności  do pracy powstałej w czasie pełnienia służby
oraz   o  niezdolności do  samo- dzielnej egzystencji, odnosząc je odpo- wiednio do  jednej z grup
inwalidztwa określonych w przepisach o zaopatrze- niu  emerytalnym żołnierzy zawodo- wych lub
funkcjonariuszy, o których mowa w ust.  1.

4. Organ emerytalny kieruje osoby, o któ- rych  mowa w ust.  2, na  komisje lekar- skie  podległe
odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właści- wemu do spraw wewnętrznych, Szefo- wi
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz- nego lub   Szefowi Agencji Wywiadu, w celu  wydania orzeczenia o
inwalidz- twie,  związku tego inwalidztwa ze służ- bą  lub  o niezdolności do  samodzielnej
egzystencji  w   rozumieniu  przepisów o  emeryturach i  rentach z  Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych,  jeżeli zain- teresowany:

1) jest  uprawniony do  renty szkolenio- wej;

2) stał się niezdolny do  pracy po  usta- niu     ubezpieczenia   emerytalnego i ubezpieczeń
rentowych z tytułu służby lub

3) zgłosił wniosek o zwiększenie renty inwalidzkiej przysługującego z tytu-
łu          inwalidztwa     pozostającego w związku ze służbą.
5. Podstawę  wymiaru renty inwalidzkiej dla  żołnierzy zawodowych i funkcjona- riuszy, o których
mowa w ust. 2, stano- wi  uposażenie  przeliczone w  sposób określony w art.  19 ust.  1 i 2.

Art. 17. 1. Renta  rodzinna  przysługująca upraw- nionym członkom rodziny żołnierza za- wodowego
lub  funkcjonariusza  Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bez- pieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony  Rządu, Państwowej  Straży Pożarnej lub  Służby
Więziennej, który podlegał obowiązkowo ubezpiecze- niom emerytalnemu i rentowym, staje się,  na
wniosek osoby  uprawnionej złożony we właściwym organie emery- talnym, rentą rodzinną w  rozumieniu
przepisów  o   zaopatrzeniu  emerytal- nym żołnierzy  zawodowych lub   tych funkcjonariuszy.

2. Uposażenie przyjmowane do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia zmar-
łego żołnierza  zawodowego lub  funk- cjonariusza, o którym mowa w ust.  1, przelicza się   w
sposób    określony w art.  19 ust.  1 i 2.

3. Wysokośç renty  rodzinnej,  o   której mowa w ust. 1, ustala się na  nowo na zasadach
określonych w   przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych    lub
funkcjonariuszy, o których mowa w ust.  1.

Art. 18. 1. ˚ołnierze  zawodowi lub  funkcjonariu- sze  Policji,  Urzędu Ochrony Państwa, Agencji
Bezpieczeństwa  Wewnętrzne- go,  Agencji Wywiadu, Straży Granicz- nej,  Biura  Ochrony Rządu,
Państwowej Straży  Pożarnej i  Służby  Więziennej, podlegający obowiązkowo ubezpiecze- niom
emerytalnemu i rentowym przed dniem wejścia  w życie niniejszej usta- wy,  wobec  których komisje
lekarskie podległe odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właści- wemu do  spraw
wewnętrznych, Szefo- wi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz- nego lub  Szefowi Agencji Wywiadu orzekły
niezdolnośç do  służby, a którzy nie  nabyli prawa do  renty określonej w art.  16 ust.  1,
nabywają prawo odpo- wiednio do   wojskowej lub   policyjnej renty  inwalidzkiej, na  zasadach i
wa- runkach przewidzianych w  przepisach o    zaopatrzeniu   emerytalnym    tych osób.

2. Podstawę  wymiaru renty inwalidzkiej
żołnierza zawodowego lub  funkcjona- riusza, o którym mowa w ust.  1, stano- wi  uposażenie
przeliczone w  sposób określony w art.  19 ust.  1 i 2.

Art. 19. 1. Od dnia wejścia  w życie ustawy uposa-
żenie oraz  inne świadczenia pieniężne
żołnierzy  zawodowych,  funkcjonariu-

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1627  —
Poz. 68

szy  Policji,  Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,  Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura
Ochrony Rzą- du,  Państwowej Straży Pożarnej i Służ- by   Więziennej  podlegających  przed tym
dniem obowiązkowo ubezpiecze- niom emerytalnym i rentowym ustala się  według   stawek,
obowiązujących w dniu wejścia  w życie niniejszej usta- wy, określonych dla  żołnierzy albo
funkcjonariuszy,   którzy     przed   tym dniem nie  podlegali tym   ubezpiecze- niom.

2. W  przypadku gdy  składnika uposaże- nia   lub   świadczenia pieniężnego  nie można  ustaliç  w
sposób   określony w  ust.   1,  jego wysokośç przelicza się mnożąc dotychczasową kwotę składni-
ka uposażenia lub  świadczenia pie- niężnego  przez   współczynnik   0,8374 z zaokrągleniem
wyliczonej kwoty do pełnego złotego w górę.

3. Przełożony właściwy w sprawach oso- bowych żołnierzy albo funkcjonariu- szy,  o  których mowa w
ust.  1, określi w decyzji lub  w rozkazie personalnym wysokośç ustalonego  lub  przeliczone- go
uposażenia.”

„Art.  21. Dotychczasowe   przepisy   wykonawcze wydane na  podstawie przepisów upo- ważniających,
zmienianych niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonaw-
czych, o  ile  nie  są sprzeczne z niniejszą ustawą,  oraz   mogą  byç   zmieniane na podstawie
przepisów  upoważniających w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.”

„Art.  23. Ustawa wchodzi w  życie z dniem 1 paê- dziernika  2003   r.,   z   wyjątkiem  art.    1
pkt  11,  który   wchodzi w  życie z  dniem ogłoszenia.”;

23) art.  252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004  r. o świad- czeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych (Dz. U.  Nr  210,  poz.  2135), który  stanowi:
„Art.  252. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 paê- dziernika 2004  r., z wyjątkiem:
1) art.    201,    który    wchodzi   w    życie z dniem 1 stycznia 2005  r.;
2) art.   239   ust.   1  i  2,  które  wchodzą w życie z dniem ogłoszenia  ustawy.”;

24) art.  80 ustawy z dnia 25 listopada 2004  r. o zmia- nie  ustawy o finansach publicznych oraz
o zmia- nie  niektórych ustaw (Dz. U.  Nr  273,  poz.  2703), który  stanowi:
„Art.  80. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz- nia  2005  r., z wyjątkiem art.  26 pkt 2, któ-
ry  wchodzi w  życie z dniem 1  stycznia
2006  r.”;

25) art.  2—6 ustawy z dnia 6 maja 2005  r. o  zmianie ustawy  o   Państwowej  Straży  Pożarnej
(Dz.  U. Nr 100,  poz.  836), które stanowią:
„Art.  2. W ustawie z dnia 31 marca 1965  r. o wyż- szym  szkolnictwie  wojskowym  (Dz.   U. z
1992   r.  Nr  10,  poz.   40,  z  póên. zm.b)) w  art.   27  po   ust.   1  dodaje się  ust.   1a
w brzmieniu:
„1a.  Szkoła Główna Służby Pożarniczej na- daje absolwentom tytuły zawodowe magistra inżyniera
pożarnictwa, ma- gistra inżyniera, inżyniera pożarnic- twa  oraz  inżyniera.”.

Art. 3. W   ustawie  z  dnia  24   sierpnia  1991   r. o    ochronie   przeciwpożarowej   (Dz.   U.
z 2002  r. Nr 147, poz.  1229,  z 2003  r. Nr 52, poz.  452,  z  2004  r.  Nr  96,  poz.  959  oraz
z  2005   r.  Nr  100,   poz.   835)   uchyla  się art.  10 i 11.

Art. 4. Funkcjonariusze  Państwowej  Straży  Po-
żarnej, którzy  w dniu wejścia  w życie usta- wy   nie   spełniają  wymagań kwalifikacyj- nych,
określonych w  art.   28  i  w  art.   36 ust.  3—7 ustawy, o której mowa w art.  1, w  brzmieniu
ustalonym niniejszą ustawą, zachowują dotychczas zajmowane stano- wiska służbowe.

Art. 5. Dotychczasowe akty  wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych ustawą, o której
mowa w ust.  1, zachowu- ją  moc do  czasu wejścia  w  życie nowych aktów wykonawczych wydanych na
pod- stawie upoważnień zmienionych niniejszą ustawą.

Art. 6. Ustawa wchodzi w  życie z dniem 1 lipca
2005  r.”;

26) art.  277  ustawy z dnia 27  lipca  2005  r.  — Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164,
poz.  1365 oraz  z 2006  r. Nr 46, poz.  328), który  stanowi:

„Art.  277. Ustawa   wchodzi   w    życie   z   dniem
1 września 2005  r., z tym  że:
1) art.   94,  151,   155  oraz   157  wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007  r.;
2) art.  107—150 i 152—154, 156 oraz  158 wchodzą w życie z dniem 1 września
2006  r.;
3) art.  99  ust.   1  pkt  3  i 4  oraz  art.  199 wchodzą w życie z dniem 1 paêdzier- nika  2006
r.”;

27) art.  216 ustawy z dnia 9 czerwca 2006  r. o Central- nym  Biurze   Antykorupcyjnym  (Dz.  U.
Nr   104, poz.  708), który  stanowi:

„Art.  216. Ustawa  wchodzi w  życie  po   upływie
30 dni  od  dnia ogłoszenia,  z wyjątkiem art.  197 pkt 1, który  wchodzi w życie po upływie 18
miesięcy od  dnia ogłosze- nia,  oraz  art.  214, który  wchodzi w życie po  upływie 7 dni  od
dnia ogłoszenia.”;
———————
b)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 1996  r. Nr 7, poz.
44, z 1997  r. Nr 96, poz.  590,  Nr  107,  poz.  688,  Nr  115,  poz.  741  i  Nr  121, poz.
770,   z  1998   r.  Nr  106,   poz.   668,   z  2002   r.  Nr  74, poz.  676   i  Nr   141,   poz.
1184   oraz   z  2003   r.  Nr   179, poz.  1750.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1628  —
Poz. 68

28) art.  80 ustawy z dnia 9 czerwca 2006  r. — Przepisy wprowadzające ustawę o  Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego oraz  Służbie Wywiadu Wojskowego oraz  ustawę o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz  Służby Wywia- du  Wojskowego (Dz. U.  Nr  104,  poz.  711),
który stanowi:

„Art.  80. Ustawa  wchodzi  w   życie  po   upływie
14  dni  od  dnia ogłoszenia,  z wyjątkiem art.   5—56,   oraz   art.   77  i  art.   78,  które
wchodzą w życie z dniem 1 paêdziernika
2006  r.”;

29) art.  2—4 ustawy z dnia 7 września 2007  r. o zmia- nie  ustawy o Państwowej Straży Pożarnej
(Dz. U. Nr 181,  poz.  1291),  które stanowią:

„Art.  2. Przepis art. 85 ust.  3a ustawy wymienionej w  art.   1  stosuje się od   dnia 1
stycznia
2007 r.

Art. 3. Przepisy wykonawcze wydane na  podsta- wie   upoważnień  ustawowych  zawartych w art. 73
ust.  2 pkt 1 oraz  art. 88 ust.  5 usta- wy  wymienionej w  art.  1 zachowują moc do  czasu
wejścia  w życie przepisów wyko- nawczych wydanych  na   podstawie  tych
upoważnień w  brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą, jednakże nie  dłużej niż do  dnia 31 marca 2008
r.

Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od  dnia ogłoszenia.”;

30) art.  4 i 5 ustawy z dnia 28 marca 2008  r. o zmianie ustawy  o  Policji   oraz   niektórych
innych ustaw (Dz. U. Nr 86, poz.  521), które stanowią:

„Art.  4. Do  postępowań  dyscyplinarnych wszczę- tych   i  niezakończonych do   dnia  wejścia w
życie niniejszej ustawy stosuje się prze- pisy  tej ustawy.

Art. 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od  dnia ogłoszenia.”;

31) art. 4 ustawy z dnia 25 lipca  2008 r. o zmianie usta- wy  o ochronie przeciwpożarowej oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz.  1015),  który  sta- nowi:

„Art.  4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od  dnia ogłoszenia.”.

Marszałek Sejmu: B. Komorowski

Załącznik do  obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej
Polskiej z dnia 14 stycznia 2009  r. (poz.  68)

USTA W A

z dnia 24 sierpnia 1991  r.

o Państwowej Straży Pożarnej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Powołuje się Państwową Straż Pożarną jako     zawodową,   umundurowaną   i    wyposażoną
w  specjalistyczny sprzęt formację, przeznaczoną do walki   z  pożarami,  klęskami żywiołowymi   i
innymi miejscowymi zagrożeniami.

2.  Do  podstawowych zadań Państwowej Straży
Pożarnej należy:
1) rozpoznawanie  zagrożeń  pożarowych  i   innych miejscowych zagrożeń;
2) organizowanie i prowadzenie akcji  ratowniczych w czasie pożarów, klęsk żywiołowych  lub
likwida- cji miejscowych zagrożeń;
3) wykonywanie   pomocniczych   specjalistycznych czynności ratowniczych  w  czasie klęsk żywioło-
wych lub  likwidacji miejscowych zagrożeń  przez inne służby ratownicze;
4) kształcenie  kadr   dla   potrzeb Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostek ochrony przeciw-
pożarowej oraz  powszechnego systemu ochrony ludności;
5) nadzór nad przestrzeganiem przepisów przeciw- pożarowych;

6) prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakre- sie  ochrony przeciwpożarowej oraz  ochrony lud-
ności;

7) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Infor- macji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do re-
alizacji  jego zadań ustawowych;

8) współdziałanie ze strażami pożarnymi i służbami ratowniczymi innych państw oraz  ich
organizacja- mi  międzynarodowymi na  podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów
międzynarodowych oraz  odrębnych przepisów;

9) realizacja innych zadań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych na
zasadach i w zakresie w nich  określonych.

3.  Służbę  w  Państwowej Straży Pożarnej pełnią funkcjonariusze pożarnictwa,  zwani dalej
„straża- kami”.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1629  —
Poz. 68

Art. 2. (uchylony).1)

Art.  3.  1.  Zadania przewidziane dla  Państwowej Straży Pożarnej w komórkach i jednostkach
organiza- cyjnych  podległych   Ministrowi Obrony  Narodowej albo przez  niego nadzorowanych
wykonuje Wojskowa Ochrona Przeciwpożarowa w trybie i na  zasadach określonych, w drodze
rozporządzenia, przez  Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem wła- ściwym  do  spraw
wewnętrznych.

2. W Wojskowej Ochronie Przeciwpożarowej mo- gą pełniç służbę także strażacy Państwowej Straży Po-
żarnej, wyznaczeni za  ich  zgodą przez   Komendanta
Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

3. Minister Obrony Narodowej oraz  minister wła- ściwy do  spraw wewnętrznych określą, w drodze
roz- porządzenia,    zasady    mianowania,    przenoszenia i zwalniania ze stanowisk  służbowych
oraz  zawiesza- nia  w czynnościach służbowych strażaków, o których mowa w ust.  2, a także organy
właściwe do wymierza- nia  im kar dyscyplinarnych.

Art. 4—6. (uchylone).2)

Art. 7. Ilekroç  w ustawie jest  mowa o:

1) akcjach ratowniczych — rozumie się przez  to dzia-
łania ratownicze organizowane i kierowane przez
Państwową Straż Pożarną;

2) pomocniczych specjalistycznych czynnościach ra- towniczych — rozumie się przez  to  działania
Pań- stwowej Straży Pożarnej w ramach udzielanej po- mocy  innym  służbom   ratowniczym,  z
wyłącze- niem działań porządkowo-ochronnych, zastrzeżo- nych dla  innych jednostek podległych
ministrowi właściwemu do  spraw wewnętrznych;

3) staroście — należy przez  to rozumieç również pre- zydenta miasta w miastach na  prawach
powiatu.

Rozdział 2

Organizacja Państwowej Straży Pożarnej

Art. 8. 1. Jednostkami organizacyjnymi Państwo- wej  Straży Pożarnej są:
———————
1)   Przez  art.  7 pkt  1 ustawy z dnia 6 lipca  2001  r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospo- litej Polskiej, ustawy o odszkodowaniach przysługujących w razie  wypadków i
chorób pozostających w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej, ustawy o zaopatrzeniu in- walidów
wojennych i wojskowych oraz  ich rodzin, ustawy o uposażeniu żołnierzy, ustawy o Policji,  ustawy o
Urzę- dzie  Ochrony Państwa, ustawy o Państwowej Straży Po-
żarnej, ustawy o kontroli skarbowej, ustawy o zaopatrze- niu  emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz
ich  rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Po- licji,  Urzędu Ochrony Państwa,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej  Straży  Pożarnej  i  Służby Więziennej oraz
ich rodzin, ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych  Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy  o  Służbie
Więziennej oraz  ustawy o Inspekcji Celnej (Dz. U. Nr 81, poz. 877), która weszła w życie z dniem 8
listopada 2001 r.
2)   Przez art.  76 pkt 2 ustawy z dnia 24 lipca  1998 r. o zmianie niektórych  ustaw
określających kompetencje organów administracji publicznej — w związku z reformą ustrojo- wą
państwa (Dz. U. Nr 106,  poz.  668),  która weszła w ży- cie z dniem 1 stycznia 1999  r.
1) Komenda Główna;

2) komenda wojewódzka;

3) komenda powiatowa (miejska);

4) Szkoła Główna Służby Pożarniczej oraz  pozostałe szkoły;

5) jednostki badawczo-rozwojowe;

6) Centralne Muzeum Pożarnictwa.

1a.  W skład komendy wojewódzkiej mogą wcho- dziç ośrodki  szkolenia.

2.  W  skład komendy  powiatowej  (miejskiej) Pań- stwowej Straży Pożarnej wchodzą jednostki
ratowniczo-
-gaśnicze.

2a.  W  ramach  jednostek  ratowniczo-gaśniczych, o  których mowa w  ust.  2,  mogą byç
wyodrębnione czasowe posterunki Państwowej Straży Pożarnej. Peł- nienie służby na  czasowym
posterunku jest   równo- znaczne z pełnieniem  służby w miejscowości, w której znajduje się dana
jednostka ratowniczo-gaśnicza.

3. W skład jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa w ust.  1 pkt 4,
mogą wchodziç jednostki ratowniczo-gaśnicze.

3a.    Jednostki   ratowniczo-gaśnicze  utworzone w  jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży
Pożarnej, o których mowa w ust. 1 pkt 4, realizują za- dania ratownicze na  obszarze i w zakresie
ustalonych w porozumieniu z właściwym miejscowo komendan- tem powiatowym (miejskim) Państwowej
Straży Po-
żarnej.

4.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) (uchylony);3)

2) szczegółowe  zasady wyposażenia jednostek orga- nizacyjnych    Państwowej     Straży
Pożarnej, a w szczególności:

a) standardy  wyposażenia  jednostek ratowniczo-
-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej w po- jazdy  gaśnicze i specjalne oraz  w sprzęt i środki
techniczne,

b) normy wyposażenia w  sprzęt specjalistyczny, pojazdy i środki techniczne do  ratownictwa
technicznego,    chemicznego,    ekologicznego i medycznego,

c) normy wyposażenia krajowych baz sprzętu spe- cjalistycznego i środków gaśniczych;

3) (uchylony);3)

4) (uchylony);3)

5) (uchylony).3)
———————
3)   Przez art.  1 pkt 3 lit. d ustawy z dnia 6 maja 2005 r. o zmia- nie  ustawy o Państwowej
Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 100, poz.  836), która weszła w życie z dniem 1 lipca  2005  r.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1630  —
Poz. 68

5. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  określi,  w drodze zarządzenia, w celu
ujednolice- nia   oraz   zapewnienia racjonalnej gospodarki trans- portowej w jednostkach
organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej:

1) sposoby  korzystania ze  sprzętu transportowego oraz  prowadzenia ewidencji pracy sprzętu;

2) metody   utrzymywania  sprawności  technicznej sprzętu transportowego;

3) sposoby  uznawania sprzętu  transportowego  za zbędny oraz  zagospodarowania tego sprzętu;

4) sposób rozliczania zużycia paliw.

Art. 9.  1.  Centralnym organem  administracji rzą- dowej w  sprawach organizacji krajowego systemu
ratowniczo-gaśniczego oraz   ochrony przeciwpożaro- wej  jest  Komendant Główny Państwowej Straży
Po-
żarnej, podległy  ministrowi  właściwemu  do   spraw wewnętrznych.

2. Komendanta Głównego  Państwowej Straży Po-
żarnej powołuje spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje Prezes Rady  Ministrów, na
wnio- sek  ministra właściwego do  spraw wewnętrznych.

3. Zastępców Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów Państwo- wej
Straży Pożarnej i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głów-
nego Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 10. 1. Do zadań Komendanta Głównego  Pań- stwowej Straży Pożarnej należy:

1) kierowanie pracą Komendy Głównej Państwowej
Straży Pożarnej;

2) kierowanie   krajowym   systemem    ratowniczo-
-gaśniczym, a w szczególności:

a) dysponowanie podmiotami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na  obszarze kraju  po- przez
swoje stanowisko kierowania,

b) ustalanie  zbiorczego planu  sieci   podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

c) ustalanie planu rozmieszczania na obszarze kra- ju sprzętu specjalistycznego w ramach krajowe-
go  systemu ratowniczo-gaśniczego,

d) dysponowanie odwodami operacyjnymi i kiero- wanie ich siłami,

e) dowodzenie działaniami  ratowniczymi, których rozmiary lub  zasięg przekraczają możliwości sił
ratowniczych województwa,

f) organizowanie centralnego odwodu operacyj- nego oraz  przeprowadzanie inspekcji gotowo- ści
operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, których siły i środki tworzą
centralny odwód operacyjny,

g) analizowanie działań ratowniczych prowadzo- nych przez   podmioty krajowego systemu
ratowniczo-gaśniczego,
h) ustalanie  sposobu  przeprowadzania  inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów  krajowego
systemu ratowniczo-gaśniczego;

3) analizowanie zagrożeń pożarowych i innych miej- scowych zagrożeń;

4) inicjowanie  przedsięwzięç  oraz   prac  naukowo-
-badawczych w  zakresie ochrony przeciwpożaro- wej  i ratownictwa;

5) organizowanie kształcenia,  szkolenia i doskonale- nia  zawodowego w  jednostkach
organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej;

5a)  uzgadnianie z komendantami szkół Państwowej Straży Pożarnej programów nauczania dla  zawo- dów
inżynier pożarnictwa i technik pożarnictwa;

5b)  opracowywanie i  zatwierdzanie programów szkolenia i doskonalenia zawodowego oraz  spra-
wowanie nadzoru w  zakresie dydaktycznym nad ich realizacją;

5c)   nadzór  nad  przestrzeganiem  bezpieczeństwa i higieny służby w Państwowej Straży Pożarnej;

6) inicjowanie oraz  przygotowywanie  projektów ak- tów  normatywnych dotyczących ochrony przeciw-
pożarowej i ratownictwa;

7) powoływanie i  odwoływanie rzeczoznawców  do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i nadzór nad
ich działalnością;

8) ustalanie programów i  zasad szkolenia pożarni- czego dla   jednostek ochrony przeciwpożarowej,
o  których mowa  w  art.   15  pkt  2—6  i  8  ustawy z dnia 24 sierpnia 1991  r. o ochronie
przeciwpoża- rowej (Dz. U. z 2002  r. Nr 147,  poz.  1229,  z póên. zm.4));

9) wspieranie   inicjatyw  społecznych    w    zakresie ochrony przeciwpożarowej i ratownictwa;

10) współdziałanie  z  Zarządem  Głównym   Związku Ochotniczych Straży  Pożarnych  Rzeczypospolitej
Polskiej;

11) prowadzenie     współpracy   międzynarodowej, udział w przygotowywaniu i wykonywaniu umów
międzynarodowych    w     zakresie     określonym w  ustawach i w  tych  umowach oraz  kierowanie
jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Po-
żarnej do akcji ratowniczych i humanitarnych poza granicę państwa, na  podstawie  wiążących Rzecz-
pospolitą Polską umów międzynarodowych;

12) wprowadzanie  podwyższonej  gotowości opera- cyjnej w  Państwowej Straży Pożarnej w  sytuacji
zwiększonego prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej lub  awarii  technicznej,  których skutki
mogą  zagroziç życiu  lub   zdrowiu  dużej  liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowi-
———————
4)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w  Dz. U.  z 2003  r.  Nr  52,
poz.  452,  z 2004  r. Nr 96, poz.  959,  z 2005  r. Nr 100,  poz.  835  i 836,  z 2006  r. Nr
191,  poz.  1410,  z 2007  r.  Nr  89,  poz.  590,  z 2008  r. Nr 163, poz.  1015  oraz  z 2009  r.
Nr 11, poz.  59.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1631  —
Poz. 68

sku  na  znacznych obszarach,  oraz   w  przypadku wystąpienia i utrzymywania się wzmożonego za-
grożenia pożarowego;

13) organizowanie   krajowych  oraz    międzynarodo- wych çwiczeń ratowniczych;

14) ustalanie  ramowego  regulaminu służby  w  jed- nostkach organizacyjnych Państwowej Straży Po-
żarnej oraz  regulaminu musztry i ceremoniału po-
żarniczego;

15) organizowanie działalności sportowej i ustalanie regulaminów sportowych zawodów pożarniczych
oraz  innych zawodów dla  strażaków;

16) realizowanie zadań, wynikających z innych ustaw.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  sprawuje nadzór nad:

1) Szkołą Główną Służby Pożarniczej, w zakresie wy- konywania przez  nią  zadań jednostki
organizacyj- nej  Państwowej Straży Pożarnej;

2) pozostałymi    szkołami,   jednostkami   badawczo-
-rozwojowymi Państwowej Straży  Pożarnej  oraz w  zakresie dydaktycznym nad ośrodkami szkole- nia
w  komendach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej;

3) Centralnym Muzeum Pożarnictwa.

3. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  kontroluje działania organów i jednostek organi-
zacyjnych Państwowej Straży Pożarnej.

4. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej   jest   przełożonym strażaków   pełniących
służbę w Państwowej Straży Pożarnej.

5. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  ustali, w  drodze zarządzenia, sposób przeprowa-
dzania inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

6. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  ustali, w  drodze zarządzenia, ramowy regulamin
służby  w  jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej oraz  regulamin musztry i
ceremoniał pożarniczy.

Art.  11.   1.  Zadania  i  kompetencje  Państwowej
Straży Pożarnej na  obszarze województwa wykonują:

1) wojewoda przy  pomocy komendanta wojewódz- kiego Państwowej Straży Pożarnej, jako  kierowni- ka
straży wchodzącej w skład zespolonej admini- stracji rządowej w województwie;

2) komendant powiatowy (miejski) Państwowej Stra-
ży Pożarnej.

2. Komendant wojewódzki Państwowej Straży Po-
żarnej wykonuje w imieniu wojewody zadania i kom- petencje określone w ustawach.

Art.  11a.  1.  W  postępowaniu  administracyjnym, w   sprawach   związanych  z   wykonywaniem
zadań
i kompetencji Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli usta- wy nie  stanowią inaczej, organem właściwym
jest  ko- mendant  powiatowy (miejski) Państwowej Straży Po-
żarnej.

2.  W  postępowaniu  administracyjnym, w  spra- wach, o których mowa w ust.  1, organami wyższego
stopnia są:

1) w  stosunku do  komendanta  powiatowego  (miej- skiego) Państwowej Straży  Pożarnej  —  komen-
dant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej;

2) w stosunku do  komendanta wojewódzkiego Pań- stwowej Straży Pożarnej — Komendant Główny
Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 12. 1. Komendanta wojewódzkiego Państwo- wej  Straży Pożarnej powołuje, spośród oficerów Pań-
stwowej Straży Pożarnej, minister właściwy do  spraw wewnętrznych  na   wniosek Komendanta
Głównego Państwowej Straży  Pożarnej  złożony  po   uzyskaniu zgody wojewody.

2. Komendanta wojewódzkiego Państwowej Stra-
ży Pożarnej odwołuje minister właściwy do spraw we- wnętrznych — po  zasięgnięciu opinii wojewody.

3.   W   przypadku  braku  opinii,  o   której mowa w ust.  2, minister właściwy do  spraw
wewnętrznych odwołuje   komendanta  wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej po  upływie 14 dni  od
dnia przedsta- wienia wniosku o odwołanie.

3a.   W  razie   zwolnienia stanowiska  komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, Komen-
dant Główny Państwowej Straży Pożarnej, do  czasu powołania  nowego komendanta, powierza pełnienie
obowiązków komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wyznaczonemu oficerowi Państwowej
Straży Pożarnej, na  okres nie  dłuższy niż  miesiąc.

4.  Zastępców  komendanta  wojewódzkiego Pań- stwowej Straży Pożarnej powołuje  spośród oficerów
Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje  Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej na  wniosek ko-
mendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożar- nej.

5.  Do   zadań  komendanta  wojewódzkiego Pań- stwowej Straży Pożarnej należy:

1) kierowanie  komendą  wojewódzką  Państwowej
Straży Pożarnej;

2) opracowywanie planów ratowniczych na obszarze województwa,    z    uwzględnieniem    przepisów
art.  10 ust.  1 pkt 2 lit. b i c;

3) organizowanie  krajowego  systemu  ratowniczo-
-gaśniczego, w  tym   odwodów operacyjnych, na obszarze województwa;

4) dysponowanie oraz  kierowanie siłami i środkami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na ob-
szarze województwa poprzez swoje  stanowisko kierowania, a w szczególności dowodzenie działa- niami
ratowniczymi, których rozmiary lub  zasięg przekraczają możliwości sił ratowniczych powiatu;

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1632  —
Poz. 68

5) kierowanie jednostek  organizacyjnych Państwo- wej  Straży Pożarnej z obszaru województwa do
akcji  ratowniczych i humanitarnych poza granicę państwa, na  podstawie wiążących Rzeczpospolitą
Polską umów i porozumień międzynarodowych;

6) analizowanie działań ratowniczych prowadzonych przez   podmioty krajowego systemu  ratowniczo-
-gaśniczego na  obszarze województwa;

7) przeprowadzanie  inspekcji gotowości operacyjnej podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśni-
czego na  obszarze województwa;

8) wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyj- nej w Państwowej Straży Pożarnej na obszarze wo-
jewództwa i  powiatów, w  sytuacji zwiększonego prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej lub awarii
technicznej, których skutki   mogą zagroziç
życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wiel- kich rozmiarach albo środowisku na znacznych
ob- szarach, oraz  w przypadku wystąpienia i utrzymy- wania się wzmożonego zagrożenia pożarowego;

9) organizowanie  wojewódzkich  çwiczeń  ratowni- czych;

10) kontrolowanie  uzgadniania  projektów budowla- nych w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

11) nadzór i  kontrolowanie komendantów  powiato- wych  (miejskich) i  komend  powiatowych  (miej-
skich)  Państwowej Straży Pożarnej;

12) sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem bez- pieczeństwa i  higieny służby w  komendach  po-
wiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożar- nej;

13) analizowanie stanu bezpieczeństwa województwa w zakresie zadań realizowanych przez  Państwową
Straż Pożarną;

14) opracowywanie programów szkolenia i doskona- lenia zawodowego,  z  uwzględnieniem specyfiki i
potrzeb województwa, oraz  organizowanie szko- lenia i doskonalenia zawodowego, a także inicjo-
wanie przedsięwzięç w  zakresie kultury fizycznej i sportu na  obszarze województwa;

15) uczestniczenie w przygotowywaniu projektu bud-
żetu państwa w  części,  której dysponentem jest właściwy wojewoda, w  rozdziałach  dotyczących
ochrony przeciwpożarowej;

16) wspieranie   inicjatyw  społecznych    w    zakresie ochrony przeciwpożarowej.

5a.  Do  zadań  komendanta  wojewódzkiego Pań- stwowej Straży Pożarnej ponadto należy:

1)5)  współdziałanie z zarządem oddziału wojewódz- kiego związku ochotniczych straży pożarnych;

2) realizowanie zadań wynikających z innych ustaw.
———————
5)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  2 pkt  1 ustawy z dnia
25  lipca   2008  r.  o  zmianie ustawy o  ochronie  przeciw- pożarowej oraz  niektórych innych
ustaw (Dz. U. Nr 163, poz.  1015),   która weszła w  życie z  dniem 25  września
2008 r.
Art. 13. 1. Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród ofice-
rów   Państwowej Straży  Pożarnej komendant  woje- wódzki Państwowej Straży Pożarnej w porozumieniu
ze starostą. Przepisu art.  35 ust.  3 pkt 1 ustawy z dnia
5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001  r. Nr 142,  poz.  1592,  z póên. zm.6))
nie  stosuje się.

2. W razie  niezajęcia stanowiska lub niezaakcepto- wania zgłoszonej kandydatury na  stanowisko
komen- danta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, w terminie 30 dni od dnia jej
przedstawienia staroście, przedstawia się niezwłocznie kolejną kandy- daturę. W przypadku braku
porozumienia w stosunku do   tej  kandydatury w  terminie 14  dni   od   dnia  jej przedstawienia
staroście, na  stanowisko komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożar- nej
komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożar- nej  powołuje wskazanego przez  wojewodę oficera
Państwowej Straży Pożarnej.

3.  Komendanta  powiatowego  (miejskiego) Pań- stwowej Straży Pożarnej odwołuje  komendant woje-
wódzki Państwowej Straży Pożarnej po  zasięgnięciu opinii starosty. Przepis art.  12 ust.  3
stosuje się odpo- wiednio.

4. W razie  zwolnienia stanowiska komendanta po- wiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej,
komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, do  czasu powołania  nowego komendanta, powierza
pełnienie  obowiązków komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej wyznaczo- nemu
oficerowi Państwowej Straży Pożarnej, na okres nie  dłuższy niż  2 miesiące.

5. Zastępców komendanta powiatowego (miej- skiego) Państwowej Straży Pożarnej powołuje  spo- śród
oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, na
wniosek komendanta  powiatowego  (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

6. Do zadań komendanta powiatowego (miejskie- go)  Państwowej Straży Pożarnej należy:

1) kierowanie  komendą  powiatową  (miejską) Pań- stwowej Straży Pożarnej;

2) organizowanie jednostek ratowniczo-gaśniczych;

3) organizowanie  na   obszarze  powiatu  krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

4) dysponowanie oraz  kierowanie siłami i środkami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na ob-
szarze powiatu poprzez swoje stanowisko kiero- wania;

———————
6)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone   w  Dz.  U.  z  2002   r.  Nr
23,  poz.   220,  Nr  62, poz.  558,  Nr  113,  poz.   984,  Nr  153,  poz.   1271,   Nr  200, poz.
1688  i Nr 214,  poz.  1806,  z 2003  r. Nr 162,  poz.  1568, z 2004  r. Nr 102,  poz.  1055  i Nr
167,  poz.  1759,  z 2007  r. Nr 173, poz.  1218 oraz  z 2008 r. Nr 180, poz.  1111 i Nr 223, poz.
1458.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1633  —
Poz. 68

5) kierowanie jednostek  organizacyjnych Państwo- wej Straży Pożarnej z obszaru powiatu do  akcji
ra- towniczych  i  humanitarnych poza granicę  pań- stwa, na podstawie wiążących Rzeczpospolitą
Pol- ską  umów i porozumień międzynarodowych;

6) analizowanie działań ratowniczych prowadzonych na  obszarze powiatu przez   podmioty krajowego
systemu ratowniczo-gaśniczego;

7) organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczej;

8) współdziałanie z komendantem gminnym ochro- ny przeciwpożarowej, jeżeli komendant taki został
zatrudniony w gminie;

8a)7)  współdziałanie z komendantem gminnym związku ochotniczych straży pożarnych;

9) rozpoznawanie  zagrożeń  pożarowych  i   innych miejscowych zagrożeń;

10) opracowywanie planów ratowniczych na obszarze powiatu;

11) nadzorowanie przestrzegania przepisów przeciw- pożarowych;

12) wykonywanie zadań z zakresu ratownictwa;

13) wstępne  ustalanie przyczyn oraz  okoliczności po- wstania i rozprzestrzeniania się pożaru oraz
miej- scowego zagrożenia;

14) organizowanie  szkolenia i doskonalenia pożarni- czego;

15) szkolenie  członków  ochotniczych straży  pożar- nych;

16) inicjowanie  przedsięwzięç   w    zakresie   kultury fizycznej i sportu z udziałem podmiotów
krajowe- go   systemu  ratowniczo-gaśniczego na   obszarze powiatu;

17) wprowadzanie podwyższonej gotowości operacyj- nej  w komendzie powiatowej (miejskiej) Państwo-
wej  Straży Pożarnej w sytuacji zwiększonego prawdopodobieństwa katastrofy naturalnej lub awarii
technicznej, których skutki   mogą zagroziç
życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wiel- kich rozmiarach albo środowisku na znacznych
ob- szarach, oraz  w przypadku wystąpienia i utrzymy- wania się wzmożonego zagrożenia pożarowego.

7. Do zadań komendanta powiatowego (miejskie- go)  Państwowej Straży Pożarnej ponadto należy:
1)8)  współdziałanie z zarządem oddziału powiatowe- go  związku ochotniczych straży pożarnych;
2) przeprowadzanie  inspekcji gotowości operacyjnej ochotniczych straży pożarnych na obszarze
powia- tu,  pod względem przygotowania do  działań ra- towniczych;
3) realizowanie zadań wynikających z innych ustaw.
Art. 13a.  1. Komendanci wykonują swoje zadania przy  pomocy komend, o których mowa w art.  8 ust.
1 pkt 1—3.
———————
7)   Dodany przez   art.  2  pkt  2  lit.  a  ustawy, o  której mowa w odnośniku 5.
8)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  2 pkt  2 lit.  b  ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
2. Organizację Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej określa  statut nadany, w drodze roz-
porządzenia, przez  Prezesa Rady  Ministrów na  wnio- sek  ministra właściwego do  spraw
wewnętrznych.

3. Regulamin organizacyjny komendy wojewódz- kiej  Państwowej Straży Pożarnej jest  ustalany  przez
komendanta  wojewódzkiego Państwowej Straży Po-
żarnej i  zatwierdzany przez   Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, po  zasięgnięciu
opinii wojewody. Regulamin ten  nie  stanowi części  regula- minu organizacyjnego urzędu
wojewódzkiego.

4. Regulamin organizacyjny komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej jest  ustalany
przez  komendanta powiatowego i zatwierdzany przez komendanta  wojewódzkiego Państwowej Straży Po-
żarnej.

5.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, ramową
organiza- cję komendy wojewódzkiej i  powiatowej  (miejskiej) Państwowej   Straży   Pożarnej,   z
uwzględnieniem w szczególności:

1) podziału  komend  wojewódzkich i  powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej na  kate-
gorie w zależności od  liczby  stałych mieszkańców odpowiednio w województwie i powiecie;

2) trybu naliczania etatów dla komend wojewódzkich i  powiatowych  (miejskich) poszczególnych
kate- gorii;

3) rodzajów komórek organizacyjnych oraz  zakresów ich działania;

4) stanowisk do  kierowania poszczególnymi komór- kami  organizacyjnymi.
W rozporządzeniu należy uwzględniç dostosowanie organizacji komend Państwowej Straży Pożarnej do
realizowanych przez  nie  zadań ustawowych.

Art. 14. 1. Rada powiatu (miasta) przynajmniej raz w  roku   rozpatruje informację komendanta
powiato- wego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej o sta- nie  bezpieczeństwa powiatu (miasta na
prawach po- wiatu) w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Na  po- lecenie starosty (prezydenta
miasta) informację taką właściwy komendant jest  obowiązany składaç w każ- dym czasie.

2. Rada powiatu (miasta) na podstawie informacji, o  których mowa w  ust.   1,  może określiç,  w
drodze uchwały, kierunki działań zmierzających do  usunięcia istotnych  dla    wspólnoty
samorządowej  zagrożeń w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

3.  W  przypadku bezpośredniego zagrożenia  bez- pieczeństwa wspólnoty samorządowej, w szczególno-
ści życia lub  zdrowia, wójt  (burmistrz, prezydent mia- sta)  lub starosta może wydaç komendantowi
powiato- wemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej po- lecenie podjęcia działań w zakresie
właściwości Pań- stwowej Straży Pożarnej, zmierzających do  usunięcia tego zagrożenia.

4. Uchwała, o której mowa w ust.  2, lub  polecenie wydane na podstawie ust.  3 nie mogą dotyczyç
wyko- nania  konkretnej czynności służbowej.  Uchwała lub polecenie nie  mogą również określaç
sposobu  wyko- nania zadania przez  Państwową Straż Pożarną.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1634  —
Poz. 68

5. Starosta lub  wójt  (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialnośç za treśç  i
skutki polecenia, o którym mowa w ust.  4.

6.  Polecenie, o  którym mowa w  ust.   4,  podlega niezwłocznemu wykonaniu. Polecenie przekazane
ust- nie  wymaga potwierdzenia na  piśmie.

7.  Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej niezwłocznie  przedkłada  sprawę  ko-
mendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Po-
żarnej,  jeżeli nie   jest   w  stanie  wykonaç polecenia, o którym mowa w ust.  4.

8. Polecenie, o którym mowa w ust.  4, naruszają- ce   prawo  jest   nieważne.  O  nieważności
polecenia stwierdza wojewoda.

Art. 15. (uchylony).9)

Art. 16. (uchylony).9)

Art.  17.  1.  Organizację i  zakres działania  Szkoły Głównej Służby Pożarniczej w Warszawie jako
szkoły wyższej oraz  tryb  wyznaczania i odwoływania rektora oraz   wyznaczania, wyboru i
odwoływania prorekto- rów  reguluje ustawa z dnia 27 lipca  2005  r. — Prawo o  szkolnictwie
wyższym  (Dz.  U.  Nr  164,  poz.   1365, z póên. zm.10)).

2.  Komendantów pozostałych   szkół Państwowej Straży Pożarnej i ich zastępców powołuje spośród
ofi- cerów Państwowej Straży  Pożarnej  i  odwołuje  Ko- mendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

Art.   17a.   Komendant  wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej może  tworzyç i  likwidowaç  ośrodki
szkolenia, a  także  określaç ich  organizację i  zakres działania.

Art. 18. 1. Organizację i zakres działania jednostki badawczo-rozwojowej Państwowej  Straży
Pożarnej oraz  tryb  powoływania i odwoływania dyrektora  i je- go  zastępców reguluje ustawa z
dnia 25 lipca  1985  r. o     jednostkach    badawczo-rozwojowych   (Dz.    U. z 2008  r. Nr 159,
poz.  993).

2. Organizację i zakres działania oraz  tryb  powoły- wania i odwoływania dyrektora Centralnego
Muzeum Pożarnictwa regulują ustawa z dnia 25  paêdziernika
1991  r.  o  organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U.  z 2001  r.  Nr  13,
poz.  123,  z póên. zm.11))  oraz  ustawa z dnia 21 listopada 1996  r. o mu- zeach (Dz. U. z 1997
r. Nr 5, poz.  24, z póên. zm.12)).

———————
9)   Przez art. 76 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
10)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2006  r. Nr 46, poz.  328,  Nr 104,
poz.  708  i 711,  Nr 144, poz.  1043  i Nr 227,  poz.  1658,  z 2007  r. Nr 80,  poz.  542, Nr
120,  poz.   818,  Nr  176,  poz.   1238   i  1240   i  Nr  180, poz.  1280  oraz  z 2008  r. Nr
70, poz.  416.
11)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w  Dz. U. z 2002  r. Nr  41,
poz.  364,  z 2003  r. Nr 96,  poz.  874,  Nr  162,  poz.  1568  i Nr  213,  poz.  2081, z 2004  r.
Nr  11,  poz.  96  i Nr  261,  poz.  2598,  z 2005  r. Nr 131, poz. 1091 i Nr 132, poz. 1111 oraz
z 2006 r. Nr 227, poz.  1658.
12)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 1998  r.  Nr  106,  poz.  668,  z
2002  r.  Nr  113,  poz.  984, z 2003  r. Nr 162,  poz.  1568,  z 2005  r. Nr 64, poz.  565 oraz z
2007  r. Nr 136, poz.  956.
Art.  19.  Minister właściwy do  spraw wewnętrz- nych określi, w drodze rozporządzenia, wzór  oraz
tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Państwowej Straży Pożarnej.

Rozdział 2a

Zasady  finansowania Państwowej Straży Pożarnej

Art. 19a.  1.  Koszty  związane z funkcjonowaniem Państwowej Straży Pożarnej są pokrywane z budżetu
państwa.

2. Koszty  funkcjonowania Państwowej Straży Po-
żarnej na obszarze powiatu są pokrywane z dotacji ce- lowej budżetu państwa.

Art. 19b. W pokrywaniu części kosztów funkcjono- wania Państwowej Straży  Pożarnej  mogą  uczestni-
czyç:

1) gmina, powiat lub  samorząd województwa;

2) organizatorzy imprez masowych.

Art. 19c.  Wykonywanie zadań zleconych szkołom Państwowej Straży Pożarnej przez  osoby prawne lub
fizyczne, wykraczających poza zakres ustawowych za- dań, jest  finansowane przez  właściwego
zleceniodaw- cę na  podstawie zawartej umowy.

Art. 19d. Osoby prawne lub fizyczne mogą uczest- niczyç   w  ponoszeniu  kosztów budowy  strażnic,
ich wyposażenia i utrzymania.

Rozdział 3

Organizacja i prowadzenie akcji ratowniczej

Art. 20. 1. Akcję  ratowniczą organizuje i kieruje nią
Państwowa Straż Pożarna.

1a. (uchylony).13)

2. Podczas wykonywania czynności, o których mo- wa  w art.  1 ust.  2 pkt  3, jednostki
organizacyjne Pań- stwowej Straży Pożarnej, biorące udział w akcjach ra- towniczych, obowiązane są
przestrzegaç wskazań lub instrukcji osób kierujących tymi  służbami.

Art. 20a. 1. Państwowa Straż Pożarna może wyko- rzystywaç zwierzęta w akcjach ratowniczych.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, gatunki i rasy
zwie- rząt, o których mowa w ust.  1, a także szczegółowe  za- sady ich  szkolenia oraz  normy
wyżywienia, uwzględ- niając w szczególności:

1) specjalności ratownicze;

2) kwalifikacje egzaminatorów  i  tryb   egzaminowa- nia;

3) wzory dokumentacji szkolenia i żywienia zwierząt.
———————
13)   Przez  art.  76 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnoś- niku  2.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1635  —
Poz. 68

Art. 21. 1. Strażacy biorący udział w akcji ratowni- czej,  w  zakresie niezbędnym  do  prowadzenia
akcji, mają prawo korzystania z:

1) dróg, gruntów i  zbiorników wodnych państwo- wych, komunalnych i prywatnych;

2) komunalnych i prywatnych ujęç wodnych i środ- ków  gaśniczych.

2. W okolicznościach uzasadnionych  stanem  wyż- szej  konieczności strażak  kierujący akcją
ratowniczą ma  prawo zarządzenia:

1) ewakuacji ludzi  i mienia z terenu objętego  akcją ratowniczą;

2) koniecznych prac  wyburzeniowych  i  rozbiórko- wych;

3) wstrzymania komunikacji w ruchu lądowym;

4) udostępnienia pojazdów, środków i przedmiotów niezbędnych do  akcji ratowniczej;

5) zakazu przebywania osobom postronnym w rejo- nie  akcji ratowniczej.

3.  Ponadto w  okolicznościach, o  których mowa w ust.  2, kierujący akcją  ma  prawo:

1) żądania  niezbędnej  pomocy  od   instytucji pań- stwowych, jednostek gospodarczych, organizacji
społecznych  i obywateli;

2) odstąpienia  od   zasad  działania   uznanych  po- wszechnie za bezpieczne.

4. Rada Ministrów określi,  w drodze rozporządze- nia,  szczegółowy  tryb  korzystania z praw, o
których mowa w ust.  2 i 3.

Art.  22.  1.  Osobie niebędącej  strażakiem,  która uległa  wypadkowi,  oraz    członkom   rodziny
osoby zmarłej wskutek takiego wypadku, w związku z wypeł- nianiem obowiązków, o których mowa w art.
21 ust.  3 pkt  1,  lub   çwiczeniami organizowanymi  przez   Pań- stwową Straż Pożarną,
przysługują  świadczenia od- szkodowawcze.

2.  Za  użycie, zniszczenie, uszkodzenie lub  utratę bez winy  właściciela środków transportowych,
inwen- tarza lub  innego mienia w związku z akcją  ratowniczą lub   çwiczeniami organizowanymi
przez   Państwową Straż Pożarną przysługuje  odszkodowanie.

3.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres,
szczegółowe zasady i tryb  przyznawania świadczeń i odszkodowa- nia,  o których mowa w ust.  1 i 2.

Rozdział 4

Czynności kontrolno-rozpoznawcze

Art. 23. 1. W celu  rozpoznawania zagrożeń, realiza- cji nadzoru nad przestrzeganiem przepisów
przeciw- pożarowych oraz  przygotowania do  działań ratowni- czych  Państwowa Straż Pożarna
przeprowadza czyn- ności kontrolno-rozpoznawcze oraz  çwiczenia.
2. Czynności kontrolno-rozpoznawcze są przepro- wadzane na  podstawie:

1) rocznego  planu  czynności kontrolno-rozpoznaw- czych;

2) zgłoszenia zakładu o zwiększonym albo dużym ry- zyku  wystąpienia awarii przemysłowej, o  którym
mowa w art.  250 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
—  Prawo ochrony  środowiska (Dz.  U.  z  2008  r. Nr 25, poz.  150,  z póên. zm.14));

3) zlecenia starosty, o którym mowa w art.  35 ust.  3 pkt  5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998  r. o
samorzą- dzie  powiatowym;

4) polecenia sądu, prokuratora lub  Najwyższej  Izby
Kontroli;

5) zgłoszenia  obiektu, dla   którego przepisy prawa wymagają wydania przez  organy Państwowej
Straży Pożarnej opinii lub  zajęcia przez  nie  stano- wiska w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

6) zawiadomienia wójta, burmistrza lub  prezydenta miasta o  stwierdzeniu zagrożenia życia lub
zdro- wia,  niebezpieczeństwa powstania szkód majątko- wych w znacznych rozmiarach lub naruszenia
śro- dowiska, o którym mowa w art.  78 ustawy z dnia
2 lipca  2004 r. o swobodzie działalności gospodar- czej  (Dz. U.  z 2007  r.  Nr  155,  poz.
1095,  z póên. zm.15));

7) wystąpienia  istotnych  nowych okoliczności w za- kresie stanu bezpieczeństwa na  terenie
działania komendy powiatowej  (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej.

3. Czynności kontrolno-rozpoznawcze są przepro- wadzane w zakresie:

1) kontroli przestrzegania przepisów przeciwpożaro- wych;

2) oceny zgodności z wymaganiami ochrony przeciw- pożarowej rozwiązań technicznych zastosowa- nych
w obiekcie budowlanym;

3) oceny zgodności wykonania obiektu budowlane- go  z projektem budowlanym;

4) ustalania  spełnienia   wymogów  bezpieczeństwa w zakładzie stwarzającym zagrożenie wystąpienia
poważnej awarii przemysłowej;

5) rozpoznawania możliwości i warunków prowadze- nia  działań ratowniczych przez  jednostki ochrony
przeciwpożarowej;

6) rozpoznawania innych miejscowych zagrożeń;
———————
14)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w  Dz. U. z 2008  r. Nr  111,
poz.  708,  Nr  138, poz.  865,  Nr  154,  poz.  958,  Nr  171,  poz.  1056,  Nr  199, poz.  1227,
Nr 223, poz.  1464  i Nr 227, poz.  1505.
15)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2007  r. Nr 180,
poz.  1280,  z 2008 r. Nr  70,  poz.   416,   Nr  116,   poz.   732,   Nr  141,   poz.  888, Nr
171,  poz.  1056  i Nr 216,  poz.  1367  oraz  z 2009  r. Nr 3, poz.  11.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1636  —
Poz. 68

7) wstępnego   ustalania   nieprawidłowości, które przyczyniły się do  powstania pożaru oraz
okolicz- ności jego rozprzestrzenienia się;

8) zbierania informacji niezbędnych  do   wykonania analizy poważnej awarii przemysłowej i formuło-
wania zaleceń dla  prowadzącego zakład.

4. Prawo do przeprowadzania czynności kontrolno-
-rozpoznawczych mają  strażacy  upoważnieni  przez właściwego komendanta Państwowej Straży
Pożarnej.

5.  Czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą  byç przeprowadzane przez  inne osoby upoważnione przez
komendanta  wojewódzkiego Państwowej Straży Po-
żarnej.

6. Strażacy, o których mowa w ust.  4, w przypad- ku stwierdzenia naruszenia przepisów
przeciwpożaro- wych mają prawo do  nakładania  grzywny w  drodze mandatu karnego.

7.  Czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą  byç przeprowadzane po  doręczeniu kontrolowanemu
upoważnienia do  przeprowadzenia tych  czynności przynajmniej na  7  dni,  a  w  przypadkach, o
których mowa w ust.  2 pkt  5, przynajmniej na  3 dni  — przed terminem ich  rozpoczęcia.
Upoważnienie może  byç doręczone kontrolowanemu w chwili  przystąpienia do czynności
kontrolno-rozpoznawczych,  jeżeli powzięto informację o możliwości występowania w miejscu ich
przeprowadzania  zagrożenia  życia ludzi   lub   bezpo- średniego niebezpieczeństwa powstania
pożaru.

8. Upoważnienie, o którym mowa w ust.  7, powin- no  zawieraç:

1) określenie podstawy  prawnej  przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2) oznaczenie organu  przeprowadzającego  czynno- ści kontrolno-rozpoznawcze;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko, określenie stanowiska służbowe- go  strażaka upoważnionego do  przeprowadzenia
czynności kontrolno-rozpoznawczych  oraz  numer jego legitymacji służbowej;

5) imię i nazwisko oraz  określenie rodzaju i numeru dokumentu tożsamości innej osoby upoważnionej
do   przeprowadzenia  czynności kontrolno-rozpo- znawczych;

6) oznaczenie  podmiotu   objętego    czynnościami kontrolno-rozpoznawczymi i miejsca ich  przepro-
wadzenia;

7) informacje o  zakresie przedmiotowym  czynności kontrolno-rozpoznawczych;

8) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego ter- minu zakończenia kontroli;

9) podpis osoby udzielającej upoważnienia z poda- niem zajmowanego stanowiska lub  funkcji;

10) pouczenie o  prawach i obowiązkach kontrolowa- nego.
9. W chwili  przystąpienia do  czynności kontrolno-
-rozpoznawczych upoważnieni  do   przeprowadzania tych  czynności, zwani dalej „kontrolującymi”,
okazują kontrolowanemu: strażak  —  legitymację  służbową, a inna osoba — dokument tożsamości.

10. Kontrolowany jest  obowiązany umożliwiç kon- trolującemu  przeprowadzenie   czynności
kontrolno-
-rozpoznawczych, a w tym:

1) udzieliç   niezbędnych    informacji   i    wyjaśnień w  sprawach  objętych  zakresem tych
czynności oraz  wyraziç zgodę na  sporządzenie dokumentacji fotograficznej;

2) umożliwiç dostęp do  obiektów, urządzeń i innych składników majątkowych, w stosunku do  których
mają byç  przeprowadzone  czynności;

3) zapewniç wgląd w  dokumentację i  prowadzone ewidencje objęte zakresem czynności;

4) umożliwiç sporządzenie kopii  niezbędnych doku- mentów;

5) zapewniç warunki do  pracy, w tym, w miarę moż- liwości,  samodzielne pomieszczenie i miejsce do
przechowywania dokumentów;

6) udostępniç środki łączności i inne konieczne środ- ki  techniczne, jakimi   dysponuje, w
zakresie nie- zbędnym do  przeprowadzania  czynności.

11. Kontrolujący ma  prawo wstępu do  wszystkich obiektów i pomieszczeń, chyba że stanowią one
częśç mieszkalną lub  ich właścicielami albo zarządzającymi są:

1)16)   komórki lub  jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej albo przez
niego nadzorowane,  Policja, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Centralne Biu-
ro Antykorupcyjne lub  Straż Graniczna;

2) obce misje dyplomatyczne, urzędy konsularne albo inne instytucje międzynarodowe korzystające z
im- munitetów dyplomatycznych lub  konsularnych.

12. Kontrolujący podlega obowiązującym w obiek- tach i  pomieszczeniach kontrolowanego przepisom o
bezpieczeństwie i higienie pracy, o  ochronie infor- macji niejawnych oraz  o ochronie
przeciwpożarowej. Kontrolujący nie  podlega przeszukaniu przewidziane- mu  w  regulaminie ochrony
obiektów i pomieszczeń kontrolowanego.

13. Z ustaleń dokonanych w toku  czynności kontrolno-rozpoznawczych kontrolujący sporządza
protokół, który  podpisują kontrolujący oraz  kontrolo- wany albo osoba przez  niego upoważniona.
———————
16)   W  brzmieniu ustalonym  przez   art.   157   pkt   1  ustawy z dnia 9 czerwca 2006  r. o
Centralnym Biurze  Antykorup- cyjnym (Dz. U.  Nr  104,  poz.  708),  która weszła w  życie z dniem
24 lipca  2006  r.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1637  —
Poz. 68

14. Kontrolowany lub  osoba przez  niego upoważ- niona mają prawo wniesienia zastrzeżeń do
protokołu przed jego podpisaniem.

15.  W razie  odmowy podpisania protokołu  przez kontrolowanego albo osobę, o której mowa w ust.
14, kontrolujący czyni  o tym  wzmiankę w protokole.

16. Kontrolujący doręcza oryginał protokołu bez zbędnej zwłoki właściwemu  miejscowo komendan- towi
powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Stra-
ży  Pożarnej. Kopię protokołu  kontrolujący doręcza kontrolowanemu lub   osobie przez   niego
upoważ- nionej.

17.  Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób  planowania i  warunki przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2) sposób sporządzania i zakres protokołów  z czyn- ności kontrolno-rozpoznawczych;

3) warunki, jakie   powinni spełniaç  strażacy i  inne osoby, które mogą byç  upoważnione do
przepro- wadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych;

4) zakres  właściwości  komendantów  Państwowej Straży Pożarnej odnośnie upoważniania straża- ków
do   przeprowadzania   czynności kontrolno-
-rozpoznawczych;

5) sposób  gromadzenia i  przekazywania  wyników czynności kontrolno-rozpoznawczych  oraz   wzory
zestawień tych  wyników.

Rozporządzenie powinno umożliwiaç właściwą reali- zację czynności kontrolno-rozpoznawczych oraz
ich dokumentację.

Art. 24. (uchylony).17)

Art. 25. (uchylony).17)

Art. 26.  1.  Komendant powiatowy (miejski) Pań- stwowej Straży Pożarnej, w  razie  stwierdzenia
naru- szenia  przepisów  przeciwpożarowych,  uprawniony jest  w drodze decyzji administracyjnej do:

1) nakazania   usunięcia    stwierdzonych   uchybień w ustalonym terminie;

2) wstrzymania robót (prac), zakazania używania ma- szyn,  urządzeń lub  środków transportowych
oraz eksploatacji pomieszczeń, obiektów lub ich części, jeżeli stwierdzone uchybienia mogą
powodowaç zagrożenie życia ludzi lub bezpośrednie niebezpie- czeństwo powstania pożaru.

2. Decyzje w sprawach, o których mowa w ust.  1 pkt 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 27. Organem odwoławczym od  decyzji, o któ- rych   mowa w  art.   26,  jest   komendant
wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej.

———————
17)   Przez art.  1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
Rozdział 5

Służba w Państwowej Straży Pożarnej

Art. 28. Służbę w Państwowej Straży Pożarnej mo-
że pełniç obywatel polski, niekarany za przestępstwo lub  za  przestępstwo  skarbowe, korzystający
z  pełni praw publicznych, posiadający  co  najmniej  średnie wykształcenie oraz  zdolnośç fizyczną
i psychiczną do pełnienia tej służby.

Art. 28a. 1. Strażak pełni służbę w jednostce orga- nizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej.

2. Ze względu na  potrzeby ochrony przeciw- pożarowej strażak może byç,  za  jego zgodą, wyzna-
czony  przez    Komendanta  Głównego    Państwowej Straży Pożarnej do  wykonywania określonych
zadań poza jednostkami organizacyjnymi Państwowej Stra-
ży Pożarnej.

3.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady i tryb  wyznaczania strażaków do  wykonywania zadań poza jednostkami organizacyjnymi
Państwowej Stra-
ży Pożarnej oraz  ich uprawnienia i obowiązki.

Art. 29. 1. Oceny zdolności fizycznej i psychicznej do  służby w  Państwowej Straży Pożarnej
dokonują komisje  lekarskie  podległe  ministrowi  właściwemu do  spraw wewnętrznych.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, zasady,
właściwośç i tryb  postępowania  komisji lekarskich w  sprawach, o których mowa w ust.  1.

Art.  29a.   1.  Kierownik jednostki  organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej jest  obowiązany
zapew- niç strażakom bezpieczeństwo i higienę służby.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, szczegółowe
wa- runki    bezpieczeństwa  i   higieny  służby  strażaków, z uwzględnieniem wymagań:

1) bezpieczeństwa i higieny służby w obiektach prze- znaczonych dla  jednostek
ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej;

2) w   zakresie  wyposażenia   strażaków   w   środki ochrony indywidualnej;

3) w zakresie zabezpieczenia medycznego strażaków podczas akcji ratowniczych, çwiczeń i szkolenia;

4) bezpieczeństwa i higieny służby podczas akcji  ra- towniczych, çwiczeń i szkolenia.

Rozporządzenie powinno  ponadto  uwzględniaç optymalne warunki bezpieczeństwa i higieny służby w
stosunku do  zadań wykonywanych przez  straża- ków.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1638  —
Poz. 68

3.  W  sprawach  związanych z  bezpieczeństwem i higieną służby, w zakresie nieuregulowanym ustawą
i rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego
ustawy z  dnia 26  czerwca 1974  r.  —  Kodeks pracy  (Dz.  U. z 1998  r. Nr 21, poz.  94, z póên.
zm.18)).

4. Wymagania, o których mowa w rozporządzeniu wydanym na  podstawie ust.  2, mają odpowiednie za-
stosowanie do  innych osób  biorących udział w  ak- cjach ratowniczych, çwiczeniach lub  szkoleniu.

Art. 30. 1. Podejmując służbę w Państwowej Stra-
ży Pożarnej, strażak składa ślubowanie według nastę- pującej roty:  „Ja obywatel Rzeczypospolitej
Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków strażaka, uro- czyście  ślubuję byç  ofiarnym i mężnym w
ratowaniu zagrożonego   życia  ludzkiego  i  wszelkiego mienia
— nawet z narażeniem życia. Wykonując powierzone mi  zadania, ślubuję przestrzegaç  prawa,
dyscypliny służbowej  oraz  wykonywaç polecenia przełożonych. Âlubuję  strzec  tajemnicy
państwowej  i  służbowej, a  także honoru,  godności i dobrego imienia służby oraz  przestrzegaç
zasad etyki  zawodowej”.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, ceremoniał
składa- nia  ślubowania, z uwzględnieniem w szczególności:

1) osób uprawnionych do przyjmowania ślubowania i uczestniczenia w ślubowaniu;

2) terminów składania ślubowania;

3) przebiegu ceremoniału ślubowania.

Art. 30a.  Dzień  4 maja jest  Dniem Strażaka.

Art.  31.   Stosunek  służbowy   strażaka  powstaje z   dniem   mianowania   na    stanowisko
służbowe, a w przypadku stanowisk, dla których przepisy ustawy przewidują powołanie  — z dniem
powołania  na  sta- nowisko.

Art. 31a.  1. Strażak pełniący służbę na  stanowisku służbowym zajmowanym na podstawie powołania
mo-
że byç  w  każdym czasie, niezwłocznie  albo w  okreś- lonym terminie, odwołany z tego stanowiska
przez  or- gan uprawniony do  powołania.

———————
18)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 1998  r. Nr 106,
poz.  668  i Nr 113, poz.  717,  z  1999  r.  Nr  99,  poz.  1152,   z  2000  r.  Nr  19, poz.
239,  Nr  43,  poz.  489,  Nr  107,  poz.  1127  i Nr  120, poz.  1268,  z 2001  r. Nr 11, poz.
84, Nr 28, poz.  301, Nr 52, poz.  538,  Nr  99,  poz.  1075,  Nr  111,  poz.  1194,  Nr  123, poz.
1354,  Nr 128, poz.  1405  i Nr 154, poz.  1805,  z 2002  r. Nr  74,  poz.  676,  Nr  135,  poz.
1146,  Nr  196,  poz.  1660, Nr 199,  poz.  1673  i Nr  200,  poz.  1679,  z 2003  r. Nr  166, poz.
1608  i Nr 213,  poz.  2081,  z 2004  r. Nr 96,  poz.  959, Nr 99,  poz.  1001,  Nr 120,  poz.
1252  i Nr 240,  poz.  2407, z 2005  r. Nr 10, poz.  71, Nr 68, poz.  610,  Nr 86, poz.  732 i  Nr
167,  poz.  1398,  z  2006  r.  Nr  104,  poz.  708  i  711, Nr 133,  poz.  935,  Nr 217,  poz.
1587  i Nr 221,  poz.  1615, z  2007   r.  Nr  64,  poz.   426,   Nr  89,  poz.   589,   Nr  176,
poz.  1239,  Nr 181, poz.  1288  i Nr 225, poz.  1672,  z 2008  r. Nr  93,  poz.   586,  Nr  116,
poz.   740,  Nr  223,  poz.  1460 i Nr 237, poz.  1654  oraz  z 2009  r. Nr 6, poz.  33.
2. Odwołanie  strażaka ze stanowiska służbowego, o  którym mowa w  ust.  1, nie  powoduje
rozwiązania stosunku służbowego.

3. W przypadku, o którym mowa w ust.  2, strażak zachowuje ostatnio zajmowane stanowisko służbowe,
dla  którego ustawa nie  przewiduje powołania.  Można go  jednak przenieśç na  inne, co najmniej
równorzęd- ne stanowisko, w tej samej albo innej jednostce orga- nizacyjnej Państwowej Straży
Pożarnej.

4. Strażaka  odwołanego z zajmowanego stanowi- ska  można przenieśç do  dyspozycji właściwego prze-
łożonego,  jeśli przewiduje się powołanie  (przeniesie- nie)  odwołanego strażaka na  inne
stanowisko służbo- we lub zwolnienie ze służby. Okres pozostawania stra-
żaka w dyspozycji nie  może byç  dłuższy niż  6 miesię- cy.

5.  W  okresie pozostawania w  dyspozycji strażak zachowuje prawo do  uposażenia i innych świadczeń
pieniężnych  przysługujących  na   ostatnio  zajmowa- nym stanowisku  służbowym, z uwzględnieniem
po- wstałych  w  tym  okresie zmian, mających wpływ na prawo do  uposażenia i innych należności
pieniężnych albo na  ich wysokośç.

6.  W  okresie pozostawania w  dyspozycji strażak jest  obowiązany wykonywaç obowiązki służbowe  na
polecenie  przełożonego, w  którego dyspozycji pozo- staje.

Art. 32. 1. Do mianowania strażaka na  stanowisko służbowe,  przenoszenia na  inne, powierzania
pełnie- nia  obowiązków  służbowych na  innym stanowisku, zawieszania w  czynnościach służbowych
albo  zwal- niania ze służby, z zastrzeżeniem art.  47 ust.  1, właści- wi są przełożeni:

1) w Komendzie Głównej — Komendant Główny;

2) w  komendzie wojewódzkiej — komendant woje- wódzki;

3) w  komendzie  powiatowej  (miejskiej) —  komen- dant powiatowy (miejski);

4) (uchylony);19)

5) w  Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozosta-
łych szkołach — komendant szkoły;

6) w   jednostce  badawczo-rozwojowej —  dyrektor jednostki;

7) (uchylony);20)

8) w  Centralnym Muzeum Pożarnictwa  — dyrektor muzeum.
———————
19)   Przez  art.  76 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnoś- niku  2.
20)   Przez art.  1 pkt 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o zmia- nie  ustawy o Państwowej Straży
Pożarnej (Dz. U. Nr 59, poz.  516), która weszła w życie z dniem 9 maja 2003  r.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1639  —
Poz. 68

2. Od decyzji, o których mowa w ust.  1, strażakowi służy odwołanie  do  wyższego przełożonego.

3. Od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży   Pożarnej   strażakowi  służy   odwołanie
do ministra właściwego do  spraw wewnętrznych.

Art. 33.  Akt mianowania strażaka na  stanowisko służbowe  powinien w szczególności określiç:

1) stanowisko i miejsce służby;

2) termin rozpoczęcia służby;

3) rodzaj mianowania;

4) uposażenie lub  zasady jego ustalania.

Art. 34. 1. Osobę podejmującą służbę w Państwo- wej  Straży Pożarnej mianuje się strażakiem w
służbie przygotowawczej na  okres 3 lat.

2. W szczególnie uzasadnionych  przypadkach Ko- mendant  Główny  Państwowej Straży Pożarnej, na
wniosek komendanta  wojewódzkiego, komendanta szkoły, dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej lub
dyrektora Centralnego Muzeum Pożarnictwa, może skróciç okres służby przygotowawczej strażaka.

3. W razie  przerwy w wykonywaniu przez  strażaka obowiązków  służbowych, trwającej  dłużej niż  3
mie- siące, przełożony  może przedłużyç  okres służby przy- gotowawczej.

4. Mianowanie strażaka może nastąpiç po odbyciu zasadniczej służby wojskowej lub po  przeniesieniu
do rezerwy bez  odbycia tej służby albo po  zwolnieniu od obowiązku służby wojskowej.

5. Warunku określonego w ust.  4 nie stosuje się do kobiet.

6. Po odbyciu służby przygotowawczej strażak zo- staje mianowany na  stałe.

Art. 35. 1. Czas  służby strażaka nie  może przekra- czaç  przeciętnie 40  godzin tygodniowo w
przyjętym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczającym 6 miesię- cy.

2. Tygodniowy wymiar czasu służby strażaka, skie- rowanego do  szkoły, na  przeszkolenie lub  na
studia, jest  określony programem nauczania.

3. Wprowadza się rozkład czasu służby strażaka:

1) zmianowy — na  stanowiskach, na  których wyko- nywanie zadań wymaga zachowania ciągłości służby;

2) codzienny — na  pozostałych  stanowiskach.

4.  Stanowiska, o  których mowa w  ust.  3,  w  jed- nostkach organizacyjnych Państwowej Straży
Pożar- nej  ustalają kierownicy tych  jednostek.
5. Zmianowy rozkład czasu służby strażaka polega na  wykonywaniu  zadań służbowych i pełnieniu
dyżu- rów,  trwających nie  dłużej niż  24 godziny, po  których następują co najmniej 24 godziny
wolne od  służby.

6. Codzienny rozkład czasu służby strażaka polega na   wykonywaniu  zadań   służbowych po   8
godzin dziennie od  poniedziałku  do  piątku.

7.  W ramach codziennego rozkładu czasu służby strażak może byç  wyznaczony do  pełnienia, w dowol-
nym czasie, dyżuru trwającego nie dłużej niż 24 godzi- ny,  po  których udziela się godzin wolnych
od  służby w odpowiednim wymiarze, lecz  nie  więcej niż  48 go- dzin,  w dniach od  poniedziałku
do  piątku.

8. W ramach czasu wolnego strażaka można wy- znaczyç do  pełnienia dyżuru domowego.

9. Czas  służby strażaka może byç  przedłużony do
48  godzin  tygodniowo,  w  okresie  rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 1, jeżeli jest  to
uzasadnione ko- niecznością zapewnienia ciągłości służby.

10. W przypadku wprowadzenia podwyższonej go- towości operacyjnej  w  Państwowej Straży Pożarnej
czas  służby strażaka można przedłużyç  ponad normę, o której mowa w ust.  9. W takim przypadku, w
zamian za czas  służby strażakowi przysługuje  czas  wolny od służby w tym  samym wymiarze, w
przyjętym okresie rozliczeniowym.

11.  Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, sposób
pełnienia służby w zmianowym i codziennym rozkładzie czasu służby, w tym:

1) czas  trwania dyżuru i wykonywania zadań służbo- wych w zmianowym rozkładzie czasu służby;

2) godziny rozpoczęcia i zakończenia służby;

3) okoliczności uzasadniające   przedłużenie czasu służby;

4) dopuszczalny  czas   kierowania pojazdem samo- chodowym;

5) udzielanie czasu wolnego od  służby;

6) właściwośç przełożonych do  określania harmono- gramu służby;

7) sposób pełnienia  dyżurów domowych i  ich  wy- miar;

8) grupy strażaków zwolnionych z pełnienia  służby w porze nocnej, niedziele, święta;

9) sposób prowadzenia ewidencji czasu służby.

W  rozporządzeniu należy  ponadto  uwzględniç  za- pewnienie ciągłości służby w Państwowej Straży
Po-
żarnej.

12. Czas  służby oraz  rozkład czasu służby strażaka pełniącego  służbę  na  stanowisku nauczyciela
akade- mickiego,  w  zakresie  wynikającym  z  wykonywania

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1640  —
Poz. 68

obowiązków  dydaktycznych  i  naukowych,   określo- nych w planach studiów i programach nauczania,
re- gulują przepisy ustawy  z  dnia   12  września 1990   r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65,
poz.  385, z póên. zm.21))22).

Art. 36. 1. Mianowanie lub  powołanie  strażaka na określone stanowisko  służbowe  jest
uzależnione od posiadanego wykształcenia ogólnego, kwalifikacji po-
żarniczych oraz  stażu służby albo pracy.

2. Stanowiska służbowe  w Państwowej Straży Po-
żarnej dzieli  się na  oficerskie, aspiranckie, podoficer- skie  i szeregowe.

3. Na stanowiskach oficerskich wymaga się posia- dania co  najmniej tytułu zawodowego inżyniera po-
żarnictwa lub  uzyskania uznania kwalifikacji do  wyko- nywania zawodu inżyniera pożarnictwa w toku
postę- powania o uznanie, nabytych w państwach członkow- skich  Unii  Europejskiej, w  państwach
członkowskich Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) — stronach umowy o  Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub  w Konfederacji Szwajcarskiej, kwalifikacji do  wykonywania zawodu
regulowanego
— inżyniera pożarnictwa.

4.  Stanowiska oficerskie, z zastrzeżeniem ust.   5, mogą  zajmowaç również  strażacy  posiadający
wy- kształcenie  wyższe  o  kierunku przydatnym  w  Pań- stwowej Straży Pożarnej oraz:

1) tytuł zawodowy technika pożarnictwa lub  uzyska- nie  uznania  kwalifikacji do  wykonywania
zawodu technika   pożarnictwa    w    toku     postępowania o uznanie, nabytych w państwach
członkowskich Unii Europejskiej, w państwach członkowskich Europejskiego  Porozumienia  o  Wolnym
Handlu (EFTA) — stronach umowy o Europejskim Obsza- rze  Gospodarczym lub  w  Konfederacji
Szwajcar- skiej, kwalifikacji do wykonywania zawodu regulo- wanego technika pożarnictwa lub

2) ukończone  przeszkolenie  zawodowe,  o   którym mowa w art.  53 ust.  2 pkt 2 lit. a.

5. Stanowiska oficerskie związane z kierowaniem działaniami  ratowniczymi mogą zajmowaç strażacy
posiadający wykształcenie wyższe o kierunku przydat-
———————
21)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 1992  r. Nr 54, poz.  254 i Nr 63,
poz.  314,  z 1994  r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996
r. Nr 5, poz.  34 i Nr 24, poz.  110,  z 1997  r. Nr 28, poz.   153,   Nr  96,  poz.   590,   Nr
104,   poz.   661,   Nr  121, poz.  770  i Nr  141,  poz.  943,  z 1998  r.  Nr  50,  poz.  310, Nr
106,  poz.  668  i  Nr  162,  poz.  1115  i  1118,   z  2000  r. Nr 120,  poz.  1268  i Nr  122,
poz.  1314,  z 2001  r.  Nr  85, poz.  924,  Nr  103,  poz.  1129,   Nr  111,  poz.  1193  i  1194
i Nr 126,  poz.  1383,  z 2002  r. Nr 4, poz.  33 i 34,  Nr 150, poz.  1239,  Nr 153, poz.  1271  i
Nr 200, poz.  1683,  z 2003  r. Nr  65,  poz.  595,  Nr  128,  poz.  1176,  Nr  137,  poz.  1304 i
Nr 213,  poz.  2081,  z 2004  r.  Nr  96,  poz.  959,  Nr  116, poz.  1206,   Nr  152,  poz.  1598
i  Nr  179,  poz.  1845  oraz z 2005  r. Nr 10, poz.  71, Nr 23, poz.  187 i Nr 94, poz.  788.
22)   Utraciła moc na  podstawie art.  276  pkt  2 ustawy z dnia
27 lipca  2005  r. — Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz.  1365),  która weszła w
życie z dniem 1 wrześ- nia  2005  r.
nym w Państwowej Straży Pożarnej, którzy  posiadają tytuł zawodowy  technika  pożarnictwa  i
ukończyli przeszkolenie zawodowe, o  którym mowa w  art.  53 ust.  2 pkt 2 lit. a.

6. Na  stanowiskach aspiranckich wymaga się po- siadania co najmniej tytułu zawodowego technika po-
żarnictwa lub  uzyskania uznania kwalifikacji do  wyko- nywania zawodu technika pożarnictwa w toku
postę- powania o uznanie, nabytych w państwach członkow- skich  Unii  Europejskiej, w  państwach
członkowskich Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) — stronach umowy o  Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub  w Konfederacji Szwajcarskiej, kwalifikacji do  wykonywania zawodu
regulowanego technika pożarnictwa.

7. Na  stanowiskach podoficerskich i szeregowych wymaga się posiadania co  najmniej  kwalifikacji
wy- maganych dla zawodu strażaka lub uzyskania uznania kwalifikacji do  wykonywania zawodu strażaka
w toku postępowania o uznanie, nabytych w państwach członkowskich  Unii  Europejskiej, w państwach
człon- kowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — stronach umowy o Europejskim
Ob- szarze Gospodarczym lub  w  Konfederacji Szwajcar- skiej,  kwalifikacji do  wykonywania zawodu
regulowa- nego strażaka.

8.  W  szczególnie uzasadnionych indywidualnych przypadkach minister właściwy do  spraw wewnętrz-
nych może wyraziç zgodę na  odstępstwo od  wyma- gań kwalifikacyjnych, o których mowa w ust.  3, 6
i 7, na  określony czas,  niezbędny do  uzupełnienia kwalifi- kacji,  jednak nie  dłuższy niż  3
lata.

9.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, stanowiska
służbo- we  w jednostkach organizacyjnych Państwowej Stra-
ży  Pożarnej, maksymalne stopnie przypisane do  po- szczególnych stanowisk oraz  dodatkowe
wymagania kwalifikacyjne, jakim  powinni odpowiadaç strażacy na określonych stanowiskach
służbowych, z uwzględnie- niem:

1) rodzaju stanowisk służbowych oficerskich, podofi- cerskich, aspiranckich i szeregowych;

2) stażu służby lub  pracy wymaganego do  zajmowa- nia  poszczególnych stanowisk;

3) wymaganego do   zajmowania niektórych stano- wisk  wykształcenia ogólnego lub  specjalistyczne-
go;

4) stażu służby na określonych stanowiskach służbo- wych, uprawniającego do  zajmowania niektórych
stanowisk.

W  rozporządzeniu należy ponadto uwzględniç cha- rakter zadań wykonywanych przez  strażaków na  po-
szczególnych stanowiskach służbowych oraz  potrze- bę zapewnienia niezbędnego poziomu doświadcze-
nia  zawodowego i kwalifikacji strażaków.

Art. 36a.  1. Strażacy podlegają okresowemu opi- niowaniu  służbowemu, które ma  na  celu:

1) stworzenie podstaw do  określenia indywidualne- go  programu rozwoju zawodowego;

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1641  —
Poz. 68

2) motywowanie do  rzetelnego i sprawnego  wyko- nywania przez  strażaków obowiązków i zadań wy-
mienionych w powierzonym zakresie obowiązków służbowych na  danym stanowisku;

3) ustalenie przydatności do  służby, ocenę wywiązy- wania się z obowiązków służbowych oraz
przydat- ności na  zajmowanym stanowisku;

4) wyłanianie kandydatów do  mianowania i powoła- nia  na  wyższe stanowiska służbowe  oraz
awanso- wania na  wyższe stopnie służbowe.

2. W przypadku strażaków — nauczycieli i nauczy- cieli  akademickich opiniowanie służbowe  dotyczy
również wywiązywania się z obowiązków określonych w  ustawie z dnia  12  września 1990  r. o
szkolnictwie wyższym22)  oraz   ustawie z  dnia 7  września 1991  r. o systemie oświaty (Dz. U. z
2004  r. Nr 256, poz.  2572, z póên. zm.23)).

3. Opinie służbowe  wydają:

1) minister   właściwy   do     spraw   wewnętrznych
— o  Komendancie Głównym Państwowej Straży
Pożarnej;

2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej
— o swoich zastępcach, komendantach woje- wódzkich Państwowej  Straży  Pożarnej,  komen- dancie
Szkoły Głównej  Służby  Pożarniczej,  ko- mendantach pozostałych  szkół Państwowej Stra-
ży    Pożarnej,   dyrektorze  Centralnego   Muzeum
Pożarnictwa oraz   dyrektorze Centrum Naukowo-
-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej;

3) komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożar- nej — o zastępcy komendanta wojewódzkiego
Państwowej Straży Pożarnej oraz  komendantach powiatowych  (miejskich) Państwowej  Straży  Po-
żarnej;

4) komendant szkoły Państwowej Straży Pożarnej, dyrektor  Centralnego  Muzeum Pożarnictwa,  dy-
rektor Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej — odpowiednio: o zastępcy ko- mendanta
szkoły Państwowej Straży Pożarnej, za- stępcy dyrektora Centralnego Muzeum Pożar- nictwa,  zastępcy
dyrektora  Centrum  Naukowo-
-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej;

5) komendant powiatowy (miejski) Państwowej Stra-
ży  Pożarnej — o  zastępcy komendanta powiato- wego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej;

6) o strażakach niewymienionych w pkt 1—5 — prze-
łożony uprawniony do  mianowania (powołania)
strażaka na  dane stanowisko służbowe.
———————
23)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2004  r. Nr 273,
poz.  2703  i Nr 281, poz.  2781,  z 2005  r.  Nr  17,  poz.  141,  Nr  94,  poz.  788, Nr 122,
poz.  1020,  Nr 131,  poz.  1091,  Nr 167,  poz.  1400 i Nr 249,  poz.  2104,  z 2006  r. Nr 144,
poz.  1043,  Nr 208, poz.  1532  i Nr 227,  poz.  1658,  z 2007  r. Nr 42,  poz.  273, Nr 80,  poz.
542,   Nr  115,   poz.   791,   Nr  120,   poz.   818, Nr 180,  poz.  1280  i Nr  181,  poz.
1292,  z 2008  r.  Nr  70, poz.  416,  Nr  145,  poz.  917,  Nr  216,  poz.  1370  i Nr  235, poz.
1618  oraz  z 2009  r. Nr 6, poz.  33.
4.  Wydający opinię służbową  albo upoważniony przez  niego przełożony  strażaka zapoznaje z nią
opi- niowanego w  terminie 14  dni  od  dnia jej  sporządze- nia.

5. Strażak, który  nie zgadza się z treścią  opinii, mo-
że wnieśç,  za pośrednictwem wydającego opinię, od- wołanie do  wyższego przełożonego w terminie 14
dni od  dnia zapoznania się z nią.

6. Jeżeli opinia została wydana przez  ministra wła- ściwego do  spraw wewnętrznych albo Komendanta
Głównego   Państwowej Straży  Pożarnej, odwołanie nie przysługuje.  Jednakże strażak może zwróciç
się do organu, który  wydał opinię, z wnioskiem o jej zmianę.

7. Przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania może zaskarżoną opinię:

1) utrzymaç w mocy;

2) uchyliç w całości i wydaç nową;

3) uchyliç w  całości i poleciç wydanie nowej opinii z uwzględnieniem wskazanych okoliczności.

8.  Opinia wydana  wskutek odwołania   jest   osta- teczna. Ostateczną opinię włącza się do  akt
osobo- wych strażaka.

9. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  może  zmieniç albo uchyliç opinię  wydaną przez
przełożonych,  o  których mowa  w  ust.   3  pkt   2—6, w przypadku:

1) ujawnienia  nowych  istotnych  okoliczności, które nie  były znane w toku  opiniowania;

2) stwierdzenia, że opinia została wydana z narusze- niem przepisów o opiniowaniu.

10.  W  przypadkach, o  których mowa  w  ust.   9, zmiana opinii na  niekorzyśç strażaka może
nastąpiç w terminie 30 dni  od  dnia, w którym opinia stała się ostateczna.

11. Zmiana opinii na  korzyśç strażaka może nastą- piç w każdym czasie.

12.  Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, szczegółowe
wa- runki  i tryb  opiniowania strażaka, a w szczególności:

1) częstotliwośç wydawania opinii służbowych;

2) kryteria brane pod uwagę przy  opiniowaniu;

3) sposoby zapoznawania z nimi  strażaków oraz  tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od  opinii
służbowych;

4) wzory arkuszy opinii służbowej.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględniç ochro- nę interesów strażaka i sprawnośç postępowania.

Art. 37. 1. Strażak otrzymuje dokumenty osobiste stwierdzające pełnienie  służby w  Państwowej
Straży Pożarnej.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1642  —
Poz. 68

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, rodzaje i wzory
do- kumentów osobistych, organy właściwe do  ich wyda- wania oraz  szczegółowe  zasady dokonywania
wpisów w tych  dokumentach.

Art. 37a.  Strażakowi można  powierzyç pełnienie obowiązków  służbowych zgodnie z jego
kwalifikacja- mi na  innym stanowisku w tej samej jednostce orga- nizacyjnej Państwowej Straży
Pożarnej na  okres do
6  miesięcy w  roku   kalendarzowym. W  okresie tym strażakowi przysługuje  uposażenie stosownie do
zaj- mowanego stanowiska, lecz  nie  niższe od  dotychcza- sowego.

Art. 37b. 1. Strażak może byç  delegowany do  cza- sowego pełnienia służby w innej jednostce
organiza- cyjnej Państwowej Straży Pożarnej w  tej  samej lub w innej miejscowości z urzędu albo na
własny wnio- sek.

2. Czas  delegacji nie  może przekraczaç 6 miesięcy w ciągu 2 lat,  chyba że strażak wyraża zgodę
na  dłuż- szą  delegację. Komendant Główny Państwowej Stra-
ży  Pożarnej może w  wyjątkowych przypadkach prze- dłużyç czas  delegacji do  12 miesięcy.

Art. 37c. 1. Strażak może byç  przeniesiony do  peł- nienia służby w innej miejscowości na  własny
wnio- sek  lub  za jego zgodą.

2. Strażak może byç  przeniesiony z urzędu do  peł- nienia służby w  innej jednostce organizacyjnej
w  tej samej miejscowości.

3. Strażak może byç  przeniesiony z urzędu do  jed- nostki organizacyjnej w innej miejscowości, w
razie:

1) posiadania  lokalu mieszkalnego w  miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej, w
któ- rej  ma  pełniç służbę,  albo w miejscowości pobli- skiej;

2) braku możliwości przeniesienia na niższe stanowi- sko     służbowe     w     przypadkach
określonych w art.  38 ust.  1 i 2;

3) pełnienia  służby w  tej  samej jednostce organiza- cyjnej przez   małżonków albo osoby
pozostające ze  sobą w  stosunku pokrewieństwa do  drugiego stopnia włącznie lub  powinowactwa
pierwszego stopnia, jeżeli między tymi  osobami istnieje stosu- nek  podległości służbowej.

Art. 37d. 1. Do delegowania albo przenoszenia do innej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży
Po-
żarnej są właściwi:

1) Komendant Główny — na  obszarze kraju;

2) komendant wojewódzki — na obszarze wojewódz- twa.

2.  Przepisy art.   32  ust.   2  i  3  stosuje się  odpo- wiednio.

Art. 38. 1. Strażaka przenosi się na niższe stanowi- sko  służbowe  w razie:

1) wymierzenia kary  dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe;
2) zawinionej utraty uprawnień koniecznych do  wy- konywania  czynności na   zajmowanym stanowi-
sku.

2. Strażaka można przenieśç na  niższe stanowisko służbowe  w przypadkach:

1) orzeczenia  całkowitej  niezdolności  do   pełnienia służby na  zajmowanym stanowisku przez
komisję lekarską, jeżeli nie  ma   możliwości przeniesienia go  na  stanowisko równorzędne;

2) nieprzydatności   na    zajmowanym   stanowisku, stwierdzonej w opinii służbowej;

3) niewywiązywania się  z obowiązków  służbowych na  zajmowanym stanowisku;

4) likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie  ma możliwości przeniesienia strażaka na
równorzęd- ne  stanowisko.

3. Strażaka można przenieśç na  niższe stanowisko służbowe  również na  jego prośbę.

4. Strażak, który  nie  wyraził zgody na  przeniesie- nie   na   niższe  stanowisko  z  przyczyn
określonych w ust.  2, może byç  zwolniony ze służby.

Art. 39.  1.  Strażaka zawiesza się w  czynnościach służbowych, na  czas  nie  dłuższy niż  3
miesiące, w ra- zie  wszczęcia przeciwko niemu postępowania  karne- go    w   sprawie  o
przestępstwo   umyślne  ścigane z oskarżenia publicznego lub  przestępstwo skarbowe umyślne.

2. Strażaka można zawiesiç w czynnościach służ- bowych, na  czas  nie  dłuższy niż  3 miesiące, w
razie wszczęcia przeciwko niemu  postępowania  karnego w    sprawie   o    przestępstwo
nieumyślne  ścigane z oskarżenia publicznego lub  przestępstwo skarbowe nieumyślne albo
postępowania  dyscyplinarnego, je-
żeli jest  to celowe z uwagi na dobro postępowania lub dobro służby.

3.   W   szczególnie  uzasadnionych   przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych można
przedłużyç  do  czasu uzyskania prawomocnego wyro- ku  sądu, chyba że zawieszenie nastąpiło  z
powodu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

4. Wniesienie odwołania  od  zawieszenia w  czyn- nościach służbowych albo  jego  przedłużenia nie
wstrzymuje wykonania decyzji o zawieszeniu lub przedłużeniu okresu zawieszenia.

Art. 40. (uchylony).24)

Art. 41.  1. Strażak wybrany do  organów  związku ochotniczych straży  pożarnych  nie   traci
uprawnień strażaka.

———————
24)   Przez   art.   1  pkt  25  ustawy z  dnia 8  listopada 1996   r. o zmianie ustawy o
Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 152, poz.  723), która weszła w życie z dniem 23 stycz- nia
1997  r.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1643  —
Poz. 68

2. Strażak, który  przed wyborem do  organów związku ochotniczych straży pożarnych  pełnił  służbę
w Państwowej Straży Pożarnej, zachowuje prawo po- wrotu do  służby po  zakończeniu kadencji.

Art.  42.  1.  Strażak podlega  okresowym profilak- tycznym badaniom lekarskim.

1a.  Kierownik jednostki organizacyjnej Państwo- wej  Straży Pożarnej nie  dopuszcza do  służby
strażaka nieposiadającego  aktualnego orzeczenia lekarskiego z badań, o których mowa w ust.  1.

2. Strażak może byç skierowany z urzędu lub na je- go   wniosek  do   komisji  lekarskiej,  o
której mowa w art.  29, w celu  dokonania oceny zdolności fizycznej i psychicznej do  służby lub
związku przyczynowego poszczególnych schorzeń ze służbą.

2a.  Strażak podlega okresowej ocenie sprawności fizycznej.

3. Minister właściwy do  spraw wewnętrznych ma- jąc na względzie zapewnienie ochrony zdrowia
straża- ka  w  sposób umożliwiający prawidłowe  wykonywa- nie obowiązków służbowych, określi, w
drodze rozpo- rządzenia, zakres, tryb  i częstotliwośç przeprowadza- nia   okresowych
profilaktycznych badań   lekarskich oraz  okresowej oceny sprawności fizycznej, w tym:

1) rodzaje profilaktycznych badań lekarskich;

2) zróżnicowanie częstotliwości profilaktycznych ba- dań lekarskich i oceny sprawności fizycznej w
za- leżności od  wieku i płci  strażaka oraz  warunków pełnienia służby;

3) sposób  przeprowadzania  próby  wydolnościowej i testu sprawności fizycznej;

4) sposób     ewidencjonowania    wyników    oceny sprawności fizycznej;

5) wzór     indywidualnej   karty     oceny   sprawności fizycznej.

Art. 43.  1. Zwolnienie ze służby następuje w dro- dze  rozwiązania stosunku  służbowego, w  trybie
i na zasadach określonych w ustawie.

2. Strażaka zwalnia się ze służby w przypadkach:

1) orzeczenia przez  komisję lekarską całkowitej nie- zdolności do  służby;

2) nieprzydatności do  służby, stwierdzonej w  opinii służbowej  w okresie służby przygotowawczej;

3) wymierzenia  kary   dyscyplinarnej  wydalenia  ze służby;

4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za  prze- stępstwo  umyślne, ścigane z oskarżenia  publicz-
nego lub  przestępstwo skarbowe umyślne;

5) zgłoszenia  przez  niego pisemnego żądania zwol- nienia — w terminie do  3 miesięcy;

6) utraty obywatelstwa polskiego.
3.  Strażaka można  zwolniç ze  służby w  przypad- kach:

1) (uchylony);25)

2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za  prze- stępstwo inne niż  określone w ust.  2 pkt 4;

3) nabycia prawa do zaopatrzenia emerytalnego z ty- tułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej;

4) likwidacji jednostki albo jej reorganizacji połączo- nej ze zmniejszeniem obsady etatowej,
jeżeli prze- niesienie strażaka za jego zgodą do  innej jednost- ki lub  na  inne stanowisko nie
jest  możliwe;

4a)  niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego w
dwóch  kolejnych opiniach  służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy;

5) z innych niż  określone w pkt 2—4a  ważnych przy- czyn,  jeżeli dalsze pozostawanie w służbie
nie gwarantuje   należytego   wykonywania  obowiąz- ków  służbowych;

6) upływu 12  miesięcy od  dnia zaprzestania służby z powodu choroby.

4. W przypadkach określonych w ust.  3 pkt 4 zwol- nienie następuje po upływie 6 miesięcy, a w
odniesie- niu  do  służby przygotowawczej po  upływie 3 miesię- cy,  od  dnia ogłoszenia  decyzji o
likwidacji jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej albo jej reorganizacji.

5.  Zwolnienie strażaka  ze  służby  na   podstawie ust.  3 pkt 5 może nastąpiç po zasięgnięciu
opinii zakła- dowej organizacji związkowej, reprezentującej dane- go  strażaka.

Art.  43a.   Stosunek  służbowy   strażaka  wygasa z dniem jego śmierci  lub  uznania go  za
zmarłego.

Art. 44.  1. W razie  uchylenia prawomocnego  wy- roku    skazującego   lub    prawomocnego
orzeczenia o   warunkowym umorzeniu  postępowania  karnego i wydania w  nowym postępowaniu
prawomocnego wyroku uniewinniającego lub  prawomocnego posta- nowienia o  umorzeniu postępowania
przygotowaw- czego na podstawie art.  17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu po- stępowania  karnego, uchyleniu
ulegają wszystkie skutki,   jakie   wynikły dla   strażaka  w  postępowaniu dyscyplinarnym
przeprowadzonym w  związku z po- pełnieniem  przestępstwa stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia.

2.  Jeżeli w  przypadku, o  którym mowa w  ust.  1, podstawę  orzeczenia kary   dyscyplinarnej
stanowiły przesłanki inne niż  tylko  oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu skutków,
jakie  wynikły dla strażaka  w  wyniku postępowania  dyscyplinarnego, decyduje minister właściwy do
spraw wewnętrznych.

3. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania w sprawach o wykroczenia.
———————
25)   Przez art. 1 pkt 27 lit. b tiret  pierwsze ustawy, o której mo- wa  w odnośniku 24.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1644  —
Poz. 68

4.  W  razie  uchylenia kary  dyscyplinarnej  wyzna- czenia na  niższe stanowisko służbowe,
obniżenia stopnia lub  kary  wydalenia ze  służby, uchyleniu ule- gają skutki,  jakie wynikły dla
strażaka w związku z wy- znaczeniem na  niższe stanowisko lub  obniżeniem stopnia. O  uchyleniu
pozostałych  skutków decyduje minister właściwy do  spraw wewnętrznych.

Art. 45.  1. Zwolnienie strażaka ze  służby na  pod- stawie art.  38 ust.  4 lub  art.  43 ust.  2
pkt 1 oraz  ust.  3 pkt  3 i 4a  nie  może nastąpiç przed upływem 12 mie- sięcy od  dnia
zaprzestania służby z powodu choroby, chyba że  strażak wystąpił  z  pisemnym  wnioskiem o
wcześniejsze zwolnienie.

2.  Zwolnienie strażaka  ze  służby  na   podstawie art.  43 ust.  2 pkt 3 i 4 oraz  ust.  3 pkt 2
nie  może nastą- piç  przed upływem  3 miesięcy od  dnia zaprzestania służby z powodu choroby,
chyba że strażak wystąpił z pisemnym wnioskiem o wcześniejsze zwolnienie.

Art. 46. Strażaka — kobietę nie  można zwolniç ze służby w okresie ciąży lub w czasie urlopu
macierzyń- skiego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 43 ust.  2 pkt 3 i 4 oraz  ust.  3 pkt
2, 4 i 5.

Art. 47. 1. Komendant Główny Państwowej Straży
Pożarnej zwalnia ze służby:

1) oficerów;

2) innych strażaków  —  w  przypadkach, o  których mowa w art.  43 ust.  3 pkt 5.

2. Pozostawienie w służbie strażaka w przypadku, o którym mowa w art.  43 ust.  3 pkt 2, wymaga
zgody Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 48.  1. Strażak zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie  świadectwo służby oraz,  na  swój
wnio- sek,  opinię o służbie.

2.  Strażak może żądaç sprostowania świadectwa służby oraz  odwołaç  się do  wyższego  przełożonego
od  opinii o służbie w terminie 7 dni  od  dnia otrzyma- nia  opinii.

3.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, treśç
świadectwa służby, opinii o służbie oraz  sposób i tryb  ich wydawa- nia i prostowania, z
uwzględnieniem w szczególności:

1) przełożonych uprawnionych do  wydawania  świa- dectw służby i opinii o służbie;

2) niezbędnych danych, które powinny byç  zamiesz- czone w świadectwie służby i opinii o służbie;

3) trybu wydawania i prostowania świadectw służby oraz  odwoływania się  od  opinii o służbie;

4) przełożonych  uprawnionych    do    dokonywania sprostowań w świadectwie służby oraz  rozpozna-
wania odwołań od  opinii o służbie.

Art. 49. 1. Strażak zwolniony ze służby na  podsta- wie  art.  43 ust.  2 pkt 3—5 lub  ust.  3 pkt
2 przed upły- wem 5 lat od  ukończenia nauki w ramach służby kan- dydackiej w Szkole Głównej Służby
Pożarniczej, Cen-
tralnej Szkole Państwowej Straży Pożarnej lub  szkole aspirantów Państwowej Straży Pożarnej jest
obowią- zany  zwróciç kwotę  stanowiącą  równowartośç kosz- tów    wyżywienia   i   umundurowania
otrzymanych w czasie nauki.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze  rozporządzenia,  koszty, o
których mowa w ust.  1, warunki ich zwracania oraz  przypadki zwalniania   z    obowiązku   zwrotu
tych     kosztów, z uwzględnieniem w szczególności:

1) wysokości kosztów podlegających zwrotowi i spo- sobu ustalania ich wysokości;

2) organów uprawnionych do ustalania tych  kosztów i ich egzekwowania;

3) trybu egzekwowania należności;

4) organów  uprawnionych do   zwalniania  od   obo- wiązku zwrotu tych  kosztów;

5) trybu zwalniania od  obowiązku zwrotu tych  kosz- tów.

Art. 49a.  Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej określi,  w  drodze zarządzenia, sposób pro-
wadzenia   przez    przełożonych,   o    których  mowa w art.  32 ust.  1, dokumentacji w sprawach
związanych ze   stosunkiem  służbowym strażaków  oraz   sposób prowadzenia akt  osobowych, a także
rodzaje i wzory dokumentów.

Rozdział 5a

Wykonywanie zadań poza  granicami państwa

Art. 49b.  1.  Strażak może zostaç delegowany, za jego pisemną zgodą, do  pełnienia służby poza
grani- cą   państwa  w   grupie  ratowniczej utworzonej do udziału w:

1) działaniach   ratowniczych,  akcji   poszukiwawczo-
-ratowniczej lub  akcji humanitarnej;

2) szkoleniu i çwiczeniach ratowniczych.

2. Strażak, za jego zgodą, może zostaç wyznaczo- ny  przez  Komendanta Głównego  Państwowej Straży
Pożarnej do  wykonywania innych określonych zadań poza granicą państwa.

Art. 49c. 1. O utworzeniu i likwidacji grupy ratow- niczej  decyduje:

1) minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych  — w przypadkach, o których mowa w art.  49b  ust.
1 pkt 1;

2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej
—  w  przypadkach, o  których mowa  w  art.   49b ust.  1 pkt 2.

2. W decyzjach, o których mowa w ust.  1, określa się w szczególności:

1) nazwę i  liczebnośç grupy  ratowniczej  oraz   czas pozostawania grupy poza granicą państwa;

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1645  —
Poz. 68

2) cel  skierowania grupy ratowniczej, zakres jej  za- dań oraz  obszar działania;

3) system kierowania i dowodzenia grupą ratowni- czą oraz  właściwy organ: państwa przyjmującego
grupę  ratowniczą lub  organizacji międzynarodo- wej,  któremu zostanie ona podporządkowana na czas
realizacji zadań;

4) podmioty wyznaczone do  współpracy z właściwy- mi  organami państwa  przyjmującego grupę  ra-
towniczą lub  organizacji międzynarodowej  koor- dynującej niesienie pomocy;

5) wyposażenie grupy ratowniczej w psy  ratownicze oraz  środki  i sprzęt specjalny, a także w
dodatko- we  umundurowanie i wyposażenie specjalne członków grupy ratowniczej, wodę  i  dodatkową
żywnośç;

6) trasy i czas  przemieszczania się grupy ratowniczej w przypadku tranzytu.

3.   W  przypadku   konieczności  przedłużenia lub skrócenia czasu pozostawania grupy ratowniczej
poza granicą państwa, przepisy ust.  1 i 2 stosuje się odpo- wiednio.

4. Przepisu ust.  1 nie  stosuje się w przypadku in- nych uregulowań  zawartych w  wiążących
Rzeczpo- spolitą Polską umowach międzynarodowych i porozu- mieniach zawartych w ich wykonaniu.

Art. 49d. 1. Strażacy wchodzący w skład grupy ra- towniczej podlegają  na  terytorium państwa
obcego przepisom karnym, dyscyplinarnym i porządkowym obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Strażacy, o których mowa w ust.  1, są obowią- zani  przestrzegaç prawa państwa przyjmującego
oraz wiążącego Rzeczpospolitą Polską prawa międzynaro- dowego.

Art. 49e.  1. Strażak delegowany do  pełnienia służ- by  w grupie ratowniczej poza granicą państwa
otrzy- muje uposażenie  zasadnicze, dodatki do  uposażenia i inne należności pieniężne
przysługujące na  ostatnio zajmowanym  stanowisku  służbowym, z uwzględnie- niem  powstałych w  tym
okresie  zmian, mających wpływ na  prawo do  uposażenia i innych należności lub  na  ich
wysokośç.

2. Strażakowi, o którym mowa w ust.  1, przysługu- ją ponadto:

1) świadczenia z tytułu podróży i przejazdów oraz  in- ne   należności pieniężne   związane z
delegowa- niem, określone w  przepisach o  podróżach służ- bowych za granicę, wypłacane  w walucie
polskiej lub  obcej;

2) dodatkowe umundurowanie i  wyposażenie spe- cjalne;

3) woda i dodatkowa  żywnośç w  ilości wynikającej ze zwiększonego wydatku energetycznego związa-
nego z długotrwałym charakterem działań ratow- niczych prowadzonych w uciążliwych warunkach;
4) dodatkowe ubezpieczenie od  następstw nieszczę- śliwych   wypadków,  kosztów  leczenia  i
śmierci oraz   odpowiedzialności  cywilnej  za  szkody po- wstałe podczas działań ratowniczych za
granicą;

5) świadczenia opieki zdrowotnej,  o  których mowa w art.  42 ust.  2 ustawy z dnia 27 sierpnia
2004  r. o   świadczeniach opieki  zdrowotnej  finansowa- nych ze  środków publicznych  (Dz.  U.  z
2008   r. Nr 164,  poz.  1027,  z póên. zm.26));

6) zaopatrzenie w leki27) i artykuły sanitarne;

7) badania laboratoryjne i lekarskie oraz  szczepienia ochronne.

3. Badania laboratoryjne i lekarskie oraz  szczepie- nia ochronne, o których mowa w ust.  2 pkt 7,
wykonu- je  się corocznie w  terminie do  dnia 31  marca albo przed wyjazdem z kraju  w  rejon
działania grupy ra- towniczej oraz  bezpośrednio po powrocie do kraju,  je-
żeli  badania takie  i szczepienia są uzasadnione miej- scem pełnienia  służby i charakterem
wykonywanych zadań.

4. W przypadku śmierci  strażaka, związanej z wy- konywaniem przez  niego zadań służbowych w grupie
ratowniczej, zapewnia się bezpłatny przewóz zwłok do kraju  oraz  zwrot kosztów pogrzebu.

5. Przepisy ust.  2 pkt  3, 4, 6 i 7 oraz  ust.  3 stosuje się odpowiednio do   psów  ratowniczych,
o  których mowa w art.  49c ust.  2 pkt 5.

Art. 49f.  1.  W czasie działania poza granicą pań- stwa grupa ratownicza podlega Komendantowi
Głów- nemu Państwowej Straży Pożarnej, w zakresie nieza- strzeżonym  do   kompetencji organów
reprezentują- cych  organizację międzynarodową lub  państwo orga- nizujące przedsięwzięcie
zagraniczne.

2. Kierowanie podmiotów krajowego systemu ra- towniczo-gaśniczego poza granicę  państwa  w  przy-
padkach, o których mowa w art. 12 ust.  5 pkt 5 i art. 13 ust.   6  pkt   5,  odbywa się  na
podstawie  wiążących Rzeczpospolitą Polską umów i porozumień międzyna- rodowych.

3. Rada Ministrów określi,  w drodze rozporządze- nia,  warunki i tryb  delegowania strażaków do
pełnie- nia  służby poza granicą państwa oraz  sposób i orga- nizację działania grupy ratowniczej,
z uwzględnieniem w szczególności:

1) oceny predyspozycji do  służby poza granicą pań- stwa,
———————
26)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2008  r. Nr 216,
poz.  1367,  Nr 225, poz.  1486,  Nr 227,  poz.  1505,  Nr 234,  poz.  1570  i Nr 237, poz.  1654
oraz  z 2009  r. Nr 6, poz.  33.
27)   Obecnie: produkty lecznicze, stosownie do art. 26 ustawy z  dnia 6  września 2001   r.  —
Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo farmaceutyczne, ustawę  o  wyrobach medycznych oraz  ustawę o
Urzędzie Rejestracji Produk- tów   Leczniczych, Wyrobów  Medycznych  i  Produktów Biobójczych (Dz.
U. Nr 126,  poz.  1382,  z 2001  r. Nr 154, poz.  1801  oraz  z 2002  r.  Nr  32,  poz.  300),
która weszła w życie z dniem 1 paêdziernika 2002  r.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1646  —
Poz. 68

2) przypadków  odwoływania strażaków  przed  wy- znaczonym terminem oraz  przedłużania czasu de-
legowania,

3) podległości  służbowej   członków  grupy  ratowni- czej,

4) składu i wewnętrznej struktury grupy ratowniczej,

5) przewozu członków i wyposażenia grupy ratowni- czej

— kierując się potrzebą zapewnienia skutecznej reali- zacji zadań grup ratowniczych poza granicą
państwa.

Art. 49g. Wydatki związane z udziałem grup ratow- niczych w działaniach ratowniczych, akcji
poszuki- wawczo-ratowniczej lub  akcji humanitarnej, szkoleniu i  çwiczeniach ratowniczych poza
granicą państwa są pokrywane z budżetu państwa, w części,  której dyspo- nentem jest  minister
właściwy do  spraw wewnętrz- nych.

Art.  49h.   1.   Przepisy  art.   49c   ust.   3  i  4  oraz art.  49d—49g stosuje się odpowiednio
do  strażaków, o których mowa w art.  49b  ust.  2.

2. Przepisów niniejszego rozdziału nie  stosuje się
do  strażaków:

1) o których mowa w art.  28a  ust.  2 oraz  w art.  106 ust.  1;

2) wchodzących w skład służby zagranicznej w rozu- mieniu ustawy z dnia 27 lipca  2001  r. o
służbie za- granicznej  (Dz.  U.  Nr   128,   poz.   1403,   z  póên. zm.28)).

Rozdział 6

Korpusy  i stopnie w Państwowej Straży Pożarnej

Art. 50.  Ustanawia się korpusy i stopnie w  Pań- stwowej Straży Pożarnej w następującym porządku:

1) w korpusie szeregowych straży pożarnej:

a) strażak,

b) starszy strażak;

2) w korpusie podoficerów straży pożarnej:

a) sekcyjny,

b) starszy sekcyjny,

c) młodszy ogniomistrz, d) ogniomistrz,
e) starszy ogniomistrz;

3) w korpusie aspirantów straży pożarnej:
a) młodszy aspirant, b) aspirant,
———————
28)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2004  r. Nr  273,  poz.  2703,  z
2006  r. Nr  170,  poz.  1217 i 1218 i Nr 220, poz. 1600 oraz  z 2008 r. Nr 227, poz. 1505.
c) starszy aspirant,

d) aspirant sztabowy;

4) w korpusie oficerów straży pożarnej:

a) młodszy kapitan, b) kapitan,
c) starszy kapitan,

d) młodszy brygadier, e) brygadier,
f) starszy brygadier, g) nadbrygadier,
h) generał brygadier.

Art. 51. 1. Stopień strażaka i starszego strażaka na- dają przełożeni  uprawnieni do  mianowania na
stano- wiska służbowe.

2. Stopień strażaka nadaje się z dniem mianowa- nia  na  pierwsze stanowisko służbowe  w Państwowej
Straży Pożarnej.

3. Stopnie podoficerskie w Państwowej Straży Po-
żarnej nadają:

1) w Komendzie Głównej — Komendant Główny;

2) w  Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozosta-
łych szkołach — komendant szkoły;

3) w   jednostce  badawczo-rozwojowej —  dyrektor jednostki;

3a)  w Centralnym Muzeum Pożarnictwa — dyrektor muzeum;

4) w pozostałych  jednostkach organizacyjnych i Woj- skowej Ochronie Przeciwpożarowej — komendan-
ci wojewódzcy.

3a.  Absolwentowi szkoły podoficerskiej Państwo- wej Straży Pożarnej pierwszy stopień podoficerski
na- daje komendant szkoły.

4. Pierwszy stopień aspirancki i stopnie oficerskie nadaje minister właściwy do  spraw wewnętrznych
na wniosek Komendanta Głównego  Państwowej Straży Pożarnej, a pozostałe  stopnie aspirantów nadaje
Ko- mendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

5.  Stopień nadbrygadiera i  generała  brygadiera nadaje  Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na
wnio- sek  ministra właściwego do  spraw wewnętrznych.

Art.  52.  1.  Pierwszy stopień podoficerski nadaje się strażakowi, który  uzyskał w szkołach
Państwowej Straży  Pożarnej  kwalifikacje pożarnicze wymagane dla   stanowisk podoficerskich w
Państwowej Straży Pożarnej.

2. Pierwszy stopień aspirancki nadaje się strażako- wi,  który  w  ramach służby kandydackiej albo
będąc skierowanym do  szkoły Państwowej Straży Pożarnej uzyskał tytuł zawodowy technika
pożarnictwa.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1647  —
Poz. 68

3.  Pierwszy stopień aspirancki może byç  nadany strażakowi, który  posiada  kwalifikacje
pożarnicze wy- magane dla  stanowisk podoficerskich w Państwowej Straży Pożarnej i uzyskał tytuł
zawodowy technika po-
żarnictwa lub  uzyskał uznanie kwalifikacji do  wykony- wania zawodu technika pożarnictwa w toku
postępo- wania o  uznanie, nabytych w  państwach członkow- skich  Unii  Europejskiej, w  państwach
członkowskich Europejskiego Porozumienia o  Wolnym Handlu (EFTA) — stronach umowy o  Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub  w Konfederacji Szwajcarskiej, kwalifikacji do  wykonywania zawodu
regulowanego technika pożarnictwa.

Art.  53.  1.  Pierwszy stopień  oficerski nadaje  się
strażakowi, który  ukończył:

1) Szkołę Główną Służby Pożarniczej w ramach służ- by kandydackiej albo

2) szkołę  aspirantów  Państwowej  Straży  Pożarnej lub Centralną Szkołę Państwowej Straży
Pożarnej, uzyskując tytuł zawodowy technika pożarnictwa, i będąc skierowanym do  Szkoły Głównej
Służby Pożarniczej uzyskał tytuł zawodowy inżyniera po-
żarnictwa.

2.  Pierwszy stopień  oficerski może  byç   nadany strażakowi, który:

1) uzyskał  tytuł  zawodowy  technika  pożarnictwa w szkole Państwowej Straży Pożarnej i nie  będąc
skierowanym do  Szkoły Głównej Służby Pożarni- czej  uzyskał tytuł zawodowy inżyniera pożarnic- twa
albo

2) posiada wykształcenie wyższe, a ponadto:

a) odbył przeszkolenie zawodowe w Szkole Głów- nej  Służby Pożarniczej lub

b) posiada tytuł zawodowy technika pożarnictwa albo

3) uzyskał uznanie  kwalifikacji do  wykonywania  za- wodu inżyniera pożarnictwa w toku
postępowania o uznanie, nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, w państwach
członkowskich Eu- ropejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — stronach umowy o Europejskim
Obsza- rze  Gospodarczym lub  w  Konfederacji Szwajcar- skiej, kwalifikacji do wykonywania zawodu
regulo- wanego inżyniera pożarnictwa.

3.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, szczegółową
orga- nizację i formy odbywania przeszkolenia zawodowe- go,  o którym mowa w ust.  2 pkt 2 lit. a,
z uwzględnie- niem:

1) czasu trwania przeszkolenia zawodowego;

2) trybu ustalania programu przeszkolenia zawodo- wego;

3) wymagań stawianych kandydatom na  przeszkole- nie  zawodowe;

4) limitów przyjęç;
5) kryteriów przeprowadzania egzaminu końcowego.

W  rozporządzeniu należy  ponadto  uwzględniç po- trzebę pełnego przygotowania uczestników prze-
szkolenia  zawodowego   do    wykonywania  zadań w Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 54. 1. Kolejny wyższy stopień może byç  nada- ny  stosownie do   posiadanych  kwalifikacji
zawodo- wych oraz  w zależności od  zajmowanego stanowiska i opinii służbowej. Nadanie tego stopnia
nie może jed- nak nastąpiç wcześniej niż  po  przesłużeniu w stopniu:

1) strażaka                                 — 1 roku;

2) sekcyjnego                                — 2 lat;

3) starszego sekcyjnego               — 2 lat;

4) młodszego  ogniomistrza          — 3 lat;

5) ogniomistrza                             — 3 lat;

6) młodszego  aspiranta                — 3 lat;

7) aspiranta                                  — 5 lat;

8) starszego aspiranta                  — 5 lat;

9) młodszego  kapitana                 — 3 lat;

10) kapitana                                    — 4 lat;

11) starszego kapitana                   — 5 lat;

12) młodszego  brygadiera             — 5 lat;

13) brygadiera                                — 5 lat;

14) starszego brygadiera               — 4 lat.

2. Nadanie stopnia, o którym mowa w ust.  1, na- stępuje z okazji  Dnia  Strażaka; w szczególnie
uzasad- nionych przypadkach może jednak nastąpiç w innym terminie.

Art. 55.  1. Stopnie podoficerów, aspirantów i ofi- cerów straży pożarnej są dożywotnie.

2. Strażacy zwolnieni ze służby mogą używaç po- siadanych stopni, o których mowa w art.  50, z
doda- niem określenia „w  stanie spoczynku”.

3. Utrata stopnia wymienionego w  art.  50  nastę- puje w razie:

1) utraty obywatelstwa polskiego;

2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na  karę
dodatkową pozbawienia praw publicznych;

3) wymierzenia  kary   dyscyplinarnej  wydalenia  ze służby;

4) (uchylony).29)

Art.  55a.  1.  Strażakowi, który   wykazał ofiarnośç i odwagę w  bezpośrednich działaniach
ratowniczych w czasie pożaru, klęski żywiołowej albo innego zagro-
żenia, w których wyniku poniósł śmierç,  można nadaç pośmiertnie wyższy stopień.
———————
29)  Przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 24.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1648  —
Poz. 68

2.  Strażakowi, o  którym mowa w  ust.  1,  stopień nadaje Komendant Główny Państwowej Straży
Pożar- nej,  z zastrzeżeniem art.  51 ust.  4 i 5. Nadanie wyższe- go  stopnia może nastąpiç tylko
raz.

Art. 56. 1. Strażakowi przywraca się stopień w ra- zie uchylenia:

1) prawomocnego skazania na  karę dodatkową po- zbawienia praw publicznych;

2) kary  dyscyplinarnej wydalenia ze służby lub  obni-
żenia stopnia.

2.  Decyzję  o  przywróceniu stopnia  oficerskiego podejmuje  minister  właściwy do   spraw
wewnętrz- nych. W pozostałych  przypadkach decyzję o przywró- ceniu  stopnia  podejmuje  przełożony
właściwy do nadania tego stopnia.

Rozdział 7

Prawa  i obowiązki strażaków

Art. 57. Strażak w związku z pełnieniem  obowiąz- ków   służbowych korzysta  z  ochrony
przewidzianej w kodeksie karnym dla  funkcjonariuszy publicznych.

Art. 57a.30) 1. Strażak nie  może podejmowaç zaję- cia zarobkowego poza służbą bez  pisemnej zgody
przełożonego uprawnionego do  mianowania lub  po- wołania strażaka na  stanowisko  służbowe.

2. Strażak nie  może wykonywaç czynności lub  za- jęç sprzecznych z obowiązkami wynikającymi z
usta- wy lub  podważających zaufanie do  Państwowej Stra-
ży Pożarnej.

3. Przełożony  uprawniony do  mianowania lub  po- wołania, wydając zgodę, o której mowa w ust.  1,
kie- ruje  się potrzebą zachowania gotowości operacyjnej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży
Pożarnej, etyką służby oraz  zachowaniem przez  strażaka zdolno- ści do  pełnienia  służby, biorąc
pod uwagę sytuację osobistą strażaka.

4. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  prowadzi ewidencję wydanych zgód na  podjęcie
zajęcia zarobkowego poza służbą.

5. Ewidencja wydanych zgód na  podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą zawiera dane: imię i nazwi-
sko  strażaka, stanowisko służbowe,  miejsce pełnienia służby, rodzaj oraz  miejsce wykonywania
podjętego zajęcia zarobkowego.

6.  Strażak jest   obowiązany złożyç oświadczenie o swoim stanie majątkowym, w tym  o majątku obję-
tym  małżeńską  wspólnością majątkową, przy  nawią- zywaniu lub rozwiązywaniu stosunku służbowego,
co- rocznie oraz  na  żądanie  przełożonego uprawnionego do mianowania lub powołania.  Oświadczenie
o stanie majątkowym powinno zawieraç informacje o êródłach
———————
30)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  1 pkt  1 ustawy z dnia
7 września 2007  r. o zmianie ustawy o Państwowej Stra-
ży Pożarnej (Dz. U. Nr 181, poz.  1291),  która weszła w ży- cie z dniem 1 listopada 2007  r.
i wysokości uzyskanych przychodów, posiadanych za- sobach   pieniężnych,   nieruchomościach,
uczestnic- twie  w  spółkach cywilnych lub  spółkach prawa han- dlowego, posiadanych udziałach  lub
akcjach w  tych spółkach, mieniu nabytym od  Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, gminy
lub  związku mię- dzygminnego, które podlegało  zbyciu w drodze prze- targu, mieniu ruchomym,
innych prawach majątko- wych oraz  o zobowiązaniach pieniężnych. Oświadcze- nie to powinno również
zawieraç dane dotyczące pro- wadzenia działalności gospodarczej oraz  pełnienia funkcji   w
spółkach  prawa handlowego lub  w  spół- dzielniach, z  wyjątkiem funkcji   w  radzie nadzorczej
spółdzielni mieszkaniowej.

7.  Coroczne oświadczenie o  stanie majątkowym składa się do  dnia 31 marca, według stanu na  dzień
31 grudnia roku  poprzedniego.

8. Przełożeni  uprawnieni do  mianowania lub  po- wołania lub osoby przez  nich  upoważnione są
upraw- nieni do analizy złożonych oświadczeń o stanie mająt- kowym. Analiza ta  polega na
porównaniu  treści oświadczenia z treścią  uprzednio złożonych  oświad- czeń,  z zastrzeżeniem, że
nie  dotyczy to oświadczenia złożonego  przy  nawiązywaniu stosunku  służbowego, oraz  porównaniu
treści  oświadczenia z innymi infor- macjami znajdującymi się w aktach osobowych stra-
żaka.

9.  Informacje zawarte  w  oświadczeniu o  stanie majątkowym stanowią tajemnicę służbową,  chyba że
strażak, który   złożył  oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na  ich ujawnienie, z zastrzeżeniem
ust.  11.

10.  Oświadczenie o  stanie majątkowym przecho- wuje się przez  10 lat.

11. Informacje zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym osób pełniących  funkcje organów Pań-
stwowej Straży Pożarnej są publikowane, bez ich zgo- dy,  na  właściwych stronach Biuletynu
Informacji Publicznej, z wyłączeniem   danych dotyczących daty i miejsca urodzenia, numerów PESEL
i NIP,  miejsca zamieszkania oraz  miejsca położenia  nieruchomości w terminie 14 dni od dnia
złożenia oświadczenia przez te osoby.

12.  Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, tryb
postępowania w  sprawach  oświadczeń o  stanie majątkowym oraz wzór  oświadczenia o  stanie
majątkowym, o  którym mowa w  ust.  11,  uwzględniając zakres danych obję- tych  oświadczeniem o
stanie majątkowym.

Art. 57b.30) 1. Strażak jest  obowiązany poinformo- waç  przełożonego uprawnionego do  mianowania
lub powołania  w terminie 14 dni  od  dnia powzięcia infor- macji o następujących zdarzeniach:

1) podjęciu przez  małżonka strażaka, jego wstępnych, zstępnych pierwszego stopnia lub  rodzeństwo
po- zostające z nim  we  wspólnym gospodarstwie do- mowym zatrudnienia lub  innych czynności zarob-
kowych u przedsiębiorcy prowadzącego działal- nośç   gospodarczą  w  zakresie ochrony  przeciw-
pożarowej polegającą na  dostarczaniu wyrobów, których wykaz  ustalają przepisy wydane na  pod-

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1649  —
Poz. 68

stawie art.  7 ust.  14 pkt  1 ustawy z dnia 24 sierp- nia  1991  r. o ochronie przeciwpożarowej
lub świadczeniu  usług  podlegających  sprawdzeniu w    toku     czynności
kontrolno-rozpoznawczych, o których mowa w art.  23;

2) o   posiadaniu  przez    osoby,  o   których  mowa w  pkt  1,  w  spółkach  prawa handlowego
prowa- dzących   działalnośç    w    zakresie   wskazanym w pkt  1 więcej niż  10  % akcji lub
udziałów przed- stawiających więcej niż  10  % kapitału zakładowe- go  — w każdej z tych  spółek;

3) o   fakcie   bycia  przez    osoby,  o   których mowa w   pkt   1,   wykonawcami  w   rozumieniu
ustawy z  dnia 29  stycznia 2004   r.  —  Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz.
1655 oraz z  2008   r.  Nr  171,  poz.   1058,   Nr  220,  poz.   1420 i Nr 227,  poz.  1505)  na
rzecz  organów i jednostek podległych  lub  nadzorowanych przez  ministra właściwego do  spraw
wewnętrznych.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej    prowadzi  zbiór    informacji,  o   których
mowa w ust.  1.

3. Zbiór  informacji, o których mowa w ust.  1, za- wiera dane: imię i nazwisko strażaka, jego
stanowisko służbowe,  miejsce pełnienia  służby, imię i nazwisko osób, o których mowa w ust.  1 pkt
1, nazwę i siedzibę przedsiębiorcy dostarczającego wyroby lub świadczą- cego usługi z zakresu
ochrony przeciwpożarowej oraz dane dotyczące faktu  bycia przez  te  osoby wykonaw- cą w rozumieniu
ustawy, o której mowa w ust.  1 pkt 3.

Art. 57c.  1. Strażak nie  może byç  członkiem partii politycznej.

2. Z chwilą przyjęcia do służby ustaje dotychczaso- we  członkostwo  strażaka w partii politycznej.

3. Przynależnośç do  organizacji lub  stowarzyszeń zagranicznych albo międzynarodowych  wymaga ze-
zwolenia Komendanta Głównego  Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 58. 1. Strażacy mogą się zrzeszaç w związkach zawodowych  na   zasadach  określonych w
ustawie z  dnia  23  maja  1991   r.  o  związkach zawodowych (Dz. U. z 2001  r. Nr 79, poz.  854,
z póên. zm.31)).

2. Strażak pełniący służbę na  stanowisku, dla  któ- rego przepisy ustawy przewidują powołanie,
nie  mo-
że pełniç funkcji  w  związkach zawodowych oraz  nie podlega ochronie, o  której mowa w  art.  32
ustawy z dnia 23 maja 1991  r. o związkach zawodowych.

Art. 59. Strażak, który  w związku ze służbą doznał uszczerbku na  zdrowiu lub  poniósł szkodę w
mieniu, otrzymuje odszkodowanie w trybie i na  zasadach określonych   dla    funkcjonariuszy
Policji.    W   razie śmierci  strażaka w związku ze służbą, odszkodowanie otrzymują pozostali po
nim  członkowie rodziny.

———————
31)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2001  r. Nr 100,
poz.  1080  i Nr 128, poz.  1405,  z 2002  r. Nr 135, poz.  1146  i Nr 240, poz.  2052, z 2003  r.
Nr  63,  poz.  590  i Nr  213,  poz.  2081,  z 2004  r. Nr 240, poz.  2407  oraz  z 2008  r. Nr 90,
poz.  562.
Art. 59a.  Minister właściwy do  spraw wewnętrz- nych,  w  porozumieniu z  ministrem  właściwym  do
spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, wa- runki    otrzymywania  świadczeń opieki
zdrowotnej, o   których mowa  w   art.   42   ust.   2  ustawy  z  dnia
27 sierpnia 2004  r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przez
straża- ków,  w związku z urazami nabytymi podczas wykony- wania przez  nich  zadań poza granicami
państwa oraz sposób i  tryb   finansowania kosztów, uwzględniając zasady i sposób wydatkowania
środków publicznych.

Art. 60.  1.32)   Strażak po  15 latach służby nabywa prawo do  zaopatrzenia emerytalnego według
zasad i na warunkach przewidzianych w przepisach o zaopa- trzeniu emerytalnym  funkcjonariuszy
Policji,  Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,  Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego  Biura   Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura  Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz  ich rodzin.

2. Strażak, który  stał się inwalidą, uprawniony jest do  renty inwalidzkiej.

3.  Członkowie rodzin po  zmarłych strażakach są uprawnieni do  renty rodzinnej.

4.33)  Strażacy i członkowie ich  rodzin mają prawo do  świadczeń określonych w ust.  1—3, według
zasad i na warunkach przewidzianych w przepisach o zaopa- trzeniu emerytalnym  funkcjonariuszy
Policji,  Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,  Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego  Biura   Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura  Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz  ich rodzin.

Art. 60a.  1. Jeżeli strażak zwolniony ze służby nie spełnia warunków do  nabycia prawa do
świadczeń, o których mowa w art.  60 ust.  1 i 2, od uposażenia wy- płaconego  strażakowi po  dniu
31  grudnia 1998  r. do dnia zwolnienia ze  służby, od  którego nie  odprowa- dzono składki na
ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się do  Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki za
ten  okres przewidziane w  ustawie z dnia
13  paêdziernika 1998  r. o  systemie ubezpieczeń spo-
łecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z póên. zm.34)).

2. Przez  uposażenie stanowiące podstawę wymia- ru  składek na  ubezpieczenia emerytalne  i
rentowe, o którym mowa w ust.  1, rozumie się:

———————
32)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  18 pkt  1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. —
Przepisy wprowadzające usta- wę o  Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz  Służbie Wywiadu Wojskowego
oraz  ustawę o służbie funkcjona- riuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego  oraz   Służby Wywiadu
Wojskowego (Dz. U.  Nr  104,  poz.  711),  który wszedł w życie z dniem 1 paêdziernika 2006  r.
33)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  18 pkt  1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 32.
34)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone   w  Dz.  U.  z  2007   r.  Nr
17,  poz.   95,  Nr  21, poz.  125,  Nr  112,  poz.  769,  Nr  115,  poz.  791,  792  i 793 i  Nr
176,  poz.   1243,   z  2008  r.  Nr  63,  poz.   394,  Nr 67, poz.  411,  Nr  141,  poz.  888,  Nr
171,  poz.  1056,  Nr  209, poz.  1318,  Nr 220,  poz.  1417  i 1418,  Nr  227,  poz.  1505, Nr
228, poz.  1507  i Nr 237, poz.  1654  i 1656  oraz  z 2009  r. Nr 6, poz.  33 i Nr 8, poz.  38.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1650  —
Poz. 68

1) kwotę  najniższego wynagrodzenia ustalaną  na podstawie odrębnych przepisów — za okres służ- by
kandydackiej przed dniem 1 stycznia 2003  r.;

2) kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obo- wiązującego w grudniu roku  poprzedniego, usta-
lonego na  podstawie odrębnych przepisów — za okres  służby  kandydackiej  po   dniu  31  grudnia
2002  r.;

3) uposażenie  zasadnicze, dodatki do   uposażenia, nagrody roczne i uznaniowe oraz  dodatkowe  wy-
nagrodzenie wypłacone  na  podstawie art.  97, od- powiednio przeliczone zgodnie z art.  110
ustawy, o której mowa w ust.  1 — za pozostałe okresy służ- by.

3.  Składki przekazuje się  również w  przypadku, gdy  strażak spełnia jedynie warunki do nabycia
prawa do świadczenia, o którym mowa w art.  60 ust.  2. Prze- kazanie składek następuje na  wniosek
strażaka.

4. Składki podlegają waloryzacji wskaênikiem wa- loryzacji  składek określonym  na   podstawie
ustawy z  dnia 17  grudnia 1998  r.  o  emeryturach i  rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2004  r. Nr 39, poz.  353,  z póên. zm.35)).

5. Przy obliczaniu kwoty należnych składek, walo- ryzowanych na  podstawie ust.   4,  stosuje się
odpo- wiednio art.  19 ust.  1 oraz  art.  22 ust.  1 pkt 1 i 2 usta- wy o systemie ubezpieczeń
społecznych.

6. Przepisy ust.  1—5 stosuje się również do  funk- cjonariusza, który  pozostawał w służbie przed
dniem
2 stycznia 1999  r., jeżeli po  zwolnieniu ze służby, po- mimo  spełnienia   warunków  do   nabycia
prawa do emerytury  policyjnej, zgłosił  wniosek  o  przyznanie emerytury z tytułu podlegania
ubezpieczeniom spo-
łecznym.

7. W przypadku, o którym mowa w ust.  6, kwotę należnych,  zwaloryzowanych składek przekazuje się
niezwłocznie  na  podstawie zawiadomienia przez  Za- kład Ubezpieczeń Społecznych  o nabyciu przez
funk- cjonariusza   prawa   do     emerytury    przewidzianej w przepisach, o których mowa w ust.
4.

8. Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi  przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecz- nych.

9.  Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw za-
bezpieczenia społecznego, określi, w drodze rozporzą- dzenia, tryb  i terminy przekazywania do
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych   składek, o  których mowa

———————
35)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w  Dz.  U.  z  2004  r.  Nr
64,  poz.  593,  Nr  99, poz.  1001,  Nr 120,  poz.  1252,  Nr 121,  poz.  1264,  Nr 144, poz.
1530,  Nr 191,  poz.  1954,  Nr 210,  poz.  2135  i Nr 236, poz.  2355,  z 2005  r. Nr 167,  poz.
1397  i Nr 169,  poz.  1412 i 1421,  z 2006 r. Nr 104, poz.  708 i 711 i Nr 208, poz.  1534, z 2007
r. Nr 17, poz. 95, Nr 82, poz. 558, Nr 191, poz. 1368 i  1369  i  Nr  200,  poz.  1445,  z  2008
r.  Nr  67,  poz.  411, Nr 192,  poz.  1180,  Nr 228,  poz.  1507  i Nr 237,  poz.  1656 oraz  z
2009  r. Nr 8, poz.  38.
w ust.  1, 3, 4 i 7, oraz  jednostki do tego właściwe, ma- jąc na  uwadze koniecznośç zapewnienia
prawidłowe- go  i niezwłocznego wykonywania  czynności związa- nych z przekazywaniem tych  składek.

Art.  61.  1.  Strażak jest   obowiązany do  noszenia w czasie służby: umundurowania, odzieży
specjalnej, środków ochrony indywidualnej, dystynkcji, odznak, znaków identyfikacyjnych i ekwipunku
osobistego.

2. Umundurowanie, dystynkcje i znaki  identyfika- cyjne są prawnie zastrzeżone wyłącznie dla
strażaka.

3.  Przedmioty, o  których mowa w  ust.  1,  strażak otrzymuje  bezpłatnie.

4.  Przedmioty umundurowania, odzież specjalna i  środki  ochrony indywidualnej powinny wyróżniaç
Państwową Straż Pożarną jako  formację ratowniczą oraz  zapewniaç bezpieczeństwo i higienę służby
stra-
żaków.

5. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe  wyma-
gania wobec przedmiotów umundurowania, odzieży specjalnej i środków ochrony indywidualnej, użytko-
wanych w  Państwowej Straży Pożarnej, ich  wzorce oraz  ich cechy techniczne i jakościowe.

6.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, tabele
należności oraz  wzory i sposób noszenia umundurowania, odzie-
ży  specjalnej, środków ochrony indywidualnej, ekwi- punku osobistego,  dystynkcji, odznak i znaków
iden- tyfikacyjnych strażaków, z uwzględnieniem:

1) opisu przedmiotów umundurowania, odzieży spe- cjalnej i środków ochrony indywidualnej;

2) okresu używalności przedmiotów umundurowa- nia,  odzieży specjalnej, środków ochrony indywi-
dualnej, dystynkcji i ekwipunku osobistego straża- ka  oraz  przypadków, w  których strażak jest
obo- wiązany zwróciç poszczególne przedmioty lub  ich równowartośç.

W  rozporządzeniu należy  ponadto  uwzględniç po- trzebę należytego zaopatrzenia strażaka w umundu-
rowanie, odzież specjalną i środki ochrony indywidu- alnej.

7. Strażakowi, któremu nie  wydano w naturze przedmiotów umundurowania, przysługuje  równo- ważnik
pieniężny.

8.36)  Strażak zwolniony ze służby jest  obowiązany zwróciç pobraną nienależną częśç  równoważnika
pie- niężnego, chyba że zwolnienie nastąpiło  z tytułu na- bycia prawa  do   emerytury lub  renty
na  podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emery- talnym  funkcjonariuszy
Policji,   Agencji  Bezpieczeń- stwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontr- wywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowe- go,  Centralnego Biura  Antykorupcyjnego, Straży Gra- nicznej,
Biura  Ochrony Rządu, Państwowej Straży Po-
———————
36)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  18 pkt 2 ustawy, o któ- rej mowa w odnośniku 32.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1651  —
Poz. 68

żarnej i  Służby  Więziennej oraz   ich  rodzin  (Dz.  U. z 2004  r. Nr 8, poz.  67, z póên.
zm.37)).

9.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do   spraw
finansów publicznych określi,  w drodze rozporządze- nia,  wysokośç i warunki przyznawania
równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, w tym:

1) przedmioty umundurowania stanowiące podsta- wę do  określenia wysokości równoważnika;

2) ryczałt za pranie chemiczne;

3) sposób  ustalania wysokości równoważnika;

4) tryb   i  warunki  przyznawania,  zwrotu  i  wypłaty równoważnika;

5) termin wypłacania  równoważnika.

W rozporządzeniu należy ponadto uwzględniç war- tośç umundurowania wydawanego w naturze.

Art. 62. 1. Strażakowi przysługuje bezpłatne wyży- wienie w czasie długotrwałych akcji
ratowniczych, çwiczeń lub  szkolenia.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do   spraw
finansów publicznych określi,  w drodze rozporządze- nia,  długotrwałe akcje  ratownicze,
szczegółowe  nor- my,    zasady  i   warunki  otrzymywania  wyżywienia w  czasie długotrwałych
akcji  ratowniczych, çwiczeń lub  szkolenia przez  strażaków lub  inne osoby biorące w  nich
udział, a  także przypadki, w  których wypłaca się równoważnik pieniężny w zamian za przysługują-
ce wyżywienie, sposób  ustalania jego wysokości oraz szczegółowe  zasady wypłacania.

Art.  63.  1.  Strażakowi i  członkom  jego  rodziny przysługuje  prawo do  przejazdu, na  koszt
właściwej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, publicznymi środkami komunikacji raz
w roku  do  jed- nej  z wybranych przez   siebie  miejscowości w  kraju i z powrotem. W razie
niewykorzystania przysługują- cego prawa do przejazdu osoba uprawniona otrzymu- je zryczałtowany
równoważnik pieniężny.

1a.   Zwrot kosztów  przejazdu  lub   zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w ust.
1, nie przysługują strażakowi w roku  kalendarzowym, w któ- rym  wykupiono uprawnienia do
bezpłatnych  przejaz- dów państwowymi środkami komunikacji, na  podsta- wie  odrębnych przepisów.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
korzystania z uprawnienia do  przejazdu oraz  wypłaty równoważ- nika pieniężnego, o których mowa w
ust.  1, z uwzględ- nieniem w szczególności:

———————
37)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2004  r. Nr 121,
poz.  1264  i Nr 191, poz.   1954,   z  2005   r.  Nr  10,  poz.   65,  Nr  90,  poz.   757 i  Nr
130,  poz.   1085,   z  2006  r.  Nr  104,  poz.   708  i  711, z 2007 r. Nr  82,  poz.  558  oraz
z 2008  r. Nr  66,  poz.  402 i 409 i Nr 220, poz.  1410.
1) rodzaju środka  lokomocji;

2) sposobu ustalania kwoty równoważnika;

3) terminów wypłaty kwoty równoważnika.

3.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw za-
bezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporzą- dzenia, rodzaje i zakres innych świadczeń
socjalnych i bytowych, które mogą byç  przyznawane osobom, o których mowa w ust.  1.

Art. 64. (utracił moc).38) Art. 65. (utracił moc).39) Art. 66. (utracił moc).39)
Art. 67. 1. Za członków rodziny strażaka uprawnio- nych do  świadczeń przewidzianych  w  art.   63,
65 39) i 66 39)  uważa się małżonka i dzieci.

2.  Za  dzieci  uważa się dzieci  własne, dzieci  mał-
żonka, dzieci  przysposobione, dzieci  przyjęte na  wy- chowanie, które:

1) nie  przekroczyły 18.  roku  życia, a  w razie  uczęsz- czania do  szkoły — 24 lat  albo 25 lat,
jeżeli odby- wają studia w szkole wyższej, a ukończenie 24 lat przypada na  ostatni lub
przedostatni rok studiów, albo

2) stały się  inwalidami I 40)    lub   II 41)    grupy  przed osiągnięciem wieku określonego w pkt
1.

Art. 68. Okres służby strażaka traktuje się na  rów- ni  z pracą wykonywaną w  szczególnych
warunkach lub  w szczególnym charakterze w rozumieniu przepi- sów o  zaopatrzeniu emerytalnym
pracowników i ich rodzin42).

Art. 69. 1. Strażakowi — kobiecie pełniącej służbę w Państwowej Straży Pożarnej przysługują
uprawnie- nia  przewidziane w  przepisach prawa pracy dla  ko- biet,  jeżeli przepisy ustawy nie
stanowią inaczej.
———————
38)   Utracił moc na  podstawie art.  9  ust.   2  pkt  14  ustawy z dnia 20  czerwca 1992  r.  o
uprawnieniach do  bezpłat- nych  i   ulgowych  przejazdów  środkami publicznego transportu
zbiorowego (Dz. U. Nr 54, poz. 254), która we- szła w życie z dniem 1 stycznia 1993  r.
39)   Utracił moc w zakresie uregulowanym przepisami usta- wy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym
ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz.  153),  która weszła w ży- cie  z  dniem 1  stycznia
1999  r.,  stosownie do  art.   170 pkt 24 tej ustawy.
40)   Obecnie: całkowita niezdolnośç do  pracy oraz  niezdol- nośç  do  samodzielnej egzystencji,
stosownie do  art.  10 ust.  2 pkt  1 ustawy z dnia 28 czerwca 1996  r. o zmianie niektórych ustaw
o zaopatrzeniu emerytalnym i ubezpie- czeniu społecznym  (Dz. U. Nr 100, poz. 461), która weszła w
życie z dniem 1 września 1997  r.
41)   Obecnie:  całkowita  niezdolnośç  do   pracy,  stosownie do  art.  10 ust.  2 pkt  2 ustawy,
o której mowa w odnoś- niku  40.
42)   Obecnie: przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,  stosownie do
art.  192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998  r. o emeryturach i rentach z Fun- duszu Ubezpieczeń
Społecznych  (Dz. U. z 2004  r. Nr 39, poz.  353), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1652  —
Poz. 68

2. Strażakowi — kobiecie zwolnionej ze służby na podstawie art.   43  ust.   3  pkt  4  i  5  w
okresie ciąży i w czasie urlopu macierzyńskiego przysługuje  świad- czenie pieniężne w wysokości
odpowiadającej uposa-
żeniu pobieranemu na  ostatnio zajmowanym stano- wisku służbowym, do  końca urlopu macierzyńskiego.

3. Strażakowi — kobiecie zwolnionej ze służby na podstawie art.  43 ust.  3 pkt  4 i 5 w czasie
urlopu wy- chowawczego przysługują  do  końca okresu, na  który ten  urlop został udzielony:

1) dodatek do  zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu
wycho- wawczego oraz  świadczenia rodzinne, które przy- sługują   po    spełnieniu    warunków
określonych w przepisach o świadczeniach rodzinnych;

2) inne  uprawnienia  przewidziane  dla   pracownic zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowaw-
czego z przyczyn niedotyczących pracowników.

4. Przepisy ust.  1—3 stosuje się także do  strażaka
— mężczyzny w  zakresie, w  jakim  pracownicy mogą korzystaç ze szczególnych uprawnień
przewidzianych dla  pracownic. Jeżeli oboje rodzice lub  opiekunowie są strażakami, z uprawnień
może korzystaç tylko  jed- no  z nich.

Art. 70. 1. Strażakowi, który  podjął pracę w ciągu roku  od  dnia zwolnienia ze służby, a jeżeli
pełnił służ- bę  przygotowawczą — w  ciągu 3  miesięcy od  tego dnia, okres służby wlicza  się do
okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z prze- pisów prawa pracy.

2. Przepis ust.  1 nie  ma  zastosowania, jeżeli prze- pisy   prawa  pracy  przewidują, że  upływ
okresów, o których mowa w ust.  1, nie  stanowi przeszkody do korzystania przez   pracownika z
określonych  świad- czeń.

3.  Jeżeli  strażak  nie   może  podjąç zatrudnienia w czasie określonym w ust. 1 ze względu na
chorobę powodującą  niezdolnośç do  pracy lub  inwalidztwo, zachowuje uprawnienia  określone w
ust.   1  w  razie podjęcia  zatrudnienia w  ciągu 3  miesięcy od   dnia ustania niezdolności do
pracy lub  inwalidztwa.

4. Przepisów ust.  1 i 2 nie stosuje się do strażaków zwolnionych ze  służby w  razie  skazania
prawomoc- nym wyrokiem sądu lub  ukarania karą  dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Art. 71. 1. Strażakowi w służbie przygotowawczej i mianowanemu na  stałe przysługuje  prawo do  co-
rocznego płatnego  urlopu wypoczynkowego w  wy- miarze 26 dni.

2.  Strażakowi, podejmującemu  służbę  przygoto- wawczą  lub   stałą,  przysługuje   w  roku
kalendarzo- wym, w którym podjął tę służbę po  raz pierwszy, pra- wo  do  urlopu wypoczynkowego z
upływem  każdego miesiąca tej służby, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu wypoczynkowego, o którym mowa
w ust.  1.
Art. 71a.  1. Strażakowi, o którym mowa w art.  71, przysługuje  płatny dodatkowy urlop
wypoczynkowy, zwany dalej „dodatkowym urlopem wypoczynko- wym”, w wymiarze do  18 dni  rocznie, z
tytułu pełnie- nia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia albo szczególnie uciążliwych ze
względu na  przedłużony czas   służby, o  którym mowa w  art.  35  ust.   9,  albo osiągnięcia
przez  strażaka określonego wieku lub  sta-
żu służby.

2. Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi  z  tytułu pełnienia  służby  w  warunkach
szkodliwych dla  zdrowia lub  szczególnie uciążliwych ze względu na  przedłużony czas  służby
wynosi:

1) 5 dni  w  roku  — dla  strażaków pełniących  służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,
będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących funkcje wy- konawcze;

2) 9 dni  w  roku  — dla  strażaków pełniących  służbę w codziennym rozkładzie czasu służby,
będących w dyspozycji operacyjnej i pełniących  funkcje do- wódcze;

3) 18 dni  w roku  — dla  strażaków pełniących  służbę
w zmianowym rozkładzie czasu służby.

Jeżeli strażak w  ciągu roku   kalendarzowego pełni służbę w różnych warunkach  szkodliwości lub
uciąż- liwości, dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługu- je  mu   w  wymiarze proporcjonalnym  do
długości okresów służby w tych  warunkach.

3. Dodatkowy urlop wypoczynkowy, przysługujący strażakowi z  tytułu osiągnięcia  określonego wieku,
wynosi:

1) 5 dni  w roku  — po  ukończeniu 40 lat życia;

2) 9 dni  w roku  — po  ukończeniu 45 lat życia;

3) 13 dni  w roku  — po  ukończeniu 55 lat życia.

4. Dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługujący strażakowi  z  tytułu  osiągnięcia  określonego stażu
służby wynosi odpowiednio:

1) 5 dni  w roku  — po  osiągnięciu co najmniej 15-let- niego stażu służby;

2) 9 dni  w roku  — po  osiągnięciu co najmniej 20-let- niego stażu służby;

3) 13 dni w roku  — po osiągnięciu co najmniej 25-let- niego stażu służby.

5.  W  razie   zbiegu uprawnień  do   dodatkowego urlopu  wypoczynkowego z  tytułu pełnienia
służby w warunkach szkodliwych dla  zdrowia lub  szczegól- nie   uciążliwych,  ze   względu  na
przedłużony  czas służby z uprawnieniami do  dodatkowych urlopów wypoczynkowych  z  tytułu
osiągnięcia określonego wieku życia lub  określonego stażu służby, dni  przy- sługujących
dodatkowych   urlopów   wypoczynko- wych sumuje się, jednak łączny wymiar dodatkowe- go  urlopu
wypoczynkowego nie  może przekroczyç
18 dni  w roku.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1653  —
Poz. 68

6.  Nabycie prawa  do   pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego następuje odpowiednio:

1) po   roku   służby  pełnionej  w  warunkach  szkodli- wych dla  zdrowia lub  szczególnie
uciążliwych, ze względu na  przedłużony czas  służby;

2) z dniem osiągnięcia określonego wieku;

3) z dniem osiągnięcia określonego stażu służby.

7. Prawo do  kolejnych dodatkowych urlopów wy- poczynkowych strażak nabywa w każdym następnym roku
kalendarzowym, z tym  że w przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, musi byç  to rok,  w którym
służ- ba  jest  pełniona  w warunkach szkodliwych dla  zdro- wia  lub  szczególnie uciążliwych, ze
względu na  prze- dłużony czas  służby.

8.  Strażakowi, który  posiada uprawnienia do  do- datkowego urlopu wypoczynkowego z  tytułu wieku
lub stażu służby, podejmującemu służbę w ciągu roku kalendarzowego, przysługuje  w tym  roku
kalendarzo- wym dodatkowy urlop wypoczynkowy w  wymiarze proporcjonalnym do  okresu służby w tym
roku.

Art. 71b. 1. Jeżeli strażak nie może rozpocząç urlo- pu  wypoczynkowego lub  dodatkowego urlopu
wypo- czynkowego w ustalonym terminie z przyczyn uspra- wiedliwiających nieobecnośç na  służbie,  a
w  szcze- gólności z powodu:

1) czasowej niezdolności do służby wskutek choroby,

2) odosobnienia w związku z chorobą zakaêną,

3) urlopu macierzyńskiego,

4) zawieszenia w czynnościach służbowych,

właściwy  przełożony    jest    obowiązany  przesunąç urlop na  termin póêniejszy.

2.   Urlopu  wypoczynkowego  lub   dodatkowego urlopu wypoczynkowego w  części  niewykorzystanej z
powodów, o których mowa w ust.  1 pkt 1—3, właści- wy  przełożony   jest   obowiązany  udzieliç w
terminie póêniejszym.

3. Wymiar urlopu wypoczynkowego i dodatkowe- go  urlopu wypoczynkowego strażaka powracającego do
służby w  ciągu roku  kalendarzowego po  trwają- cym  co najmniej miesiąc okresie:

1) urlopu bezpłatnego,

2) urlopu wychowawczego,

3) zawieszenia w czynnościach służbowych,

4) tymczasowego aresztowania,

5) nieusprawiedliwionej nieobecności na  służbie,

ulega proporcjonalnemu obniżeniu o ten  okres, chy- ba  że przed rozpoczęciem się  tego okresu
strażak wykorzystał  urlop w  przysługującym mu  albo wyż- szym wymiarze.

4.  W  okresie od  dnia złożenia przez   strażaka  pi- semnego  żądania zwolnienia go  ze  służby
do  dnia zwolnienia ze  służby strażak jest  obowiązany  wyko- rzystaç przysługujące mu  urlopy:
wypoczynkowy i do-
datkowy urlop wypoczynkowy, jeżeli w  tym  okresie właściwy przełożony  udzieli mu  tego urlopu.

Art. 71c. Strażakowi można udzieliç płatnego urlo- pu  okolicznościowego:

1) z tytułu przeniesienia służbowego, jeżeli z przenie- sieniem wiąże się zmiana miejsca
zamieszkania — w wymiarze od  4 do  6 dni;

2) na  załatwienie  ważnych spraw osobistych lub  ro- dzinnych — w wymiarze nieprzekraczającym 5
dni w roku  kalendarzowym.

Art. 71d. Strażakowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe lub  uzupełniającemu  wykształcenie ogól-
ne   można  udzieliç płatnego   urlopu  szkoleniowego, stosując odpowiednio przepisy, wydane na
podstawie art.  103  ustawy z dnia 26  czerwca 1974  r. — Kodeks pracy, w części dotyczącej urlopów
szkoleniowych pracowników.

Art. 71e.  1.  Urlopów, o  których mowa w  art.  71,
71a,  71c i 71d,  udziela się w dni,  które są dla  strażaka dniami służby lub  dyżuru, z wyjątkiem
dyżuru domo- wego, o którym mowa w art.  35 ust.  8, zgodnie z obo- wiązującym go  rozkładem  czasu
służby, w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiaro- wi jego czasu służby lub  dyżuru w
danym dniu. Dzień urlopu odpowiada 8 godzinom służby lub  dyżuru.

2.  Do  urlopów, o  których mowa w  art.  71  i 71a, w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą,
stosu- je się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 czerwca
1974  r. — Kodeks pracy.

Art. 71f. Strażakowi można udzieliç płatnego urlo- pu  zdrowotnego w celu  przeprowadzenia
zaleconego leczenia w  wymiarze nieprzekraczającym jednorazo- wo 6 miesięcy. ¸ączny wymiar takiego
urlopu nie mo-
że przekroczyç 18 miesięcy w ciągu całej służby.

Art. 71g.  1. Strażakowi, na  jego pisemny wniosek, właściwy przełożony  może udzieliç urlopu
bezpłatne- go,  jeżeli nie  zakłóci to  toku  służby, z zastrzeżeniem ust.  2.  Okresu urlopu
bezpłatnego nie  wlicza  się do okresu służby w Państwowej Straży Pożarnej.

2. Strażakowi, który  wyjeżdża wspólnie z małżon- kiem:

1) wyznaczonym do  wykonywania zadań za granicą albo

2) przeniesionym   do    wykonywania   obowiązków służbowych w placówce zagranicznej, w rozumie-
niu  przepisów o służbie zagranicznej,

na  jego pisemny wniosek udziela się urlopu bezpłat- nego na czas  wykonywania przez  małżonka
zadań za granicą  albo  obowiązków  służbowych w  placówce zagranicznej.

3.    Strażakowi    pełniącemu  z   wyboru   funkcje w związkach zawodowych przysługują urlopy
bezpłat- ne  na  zasadach określonych w ustawie z dnia 23 ma- ja 1991  r. o związkach zawodowych.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1654  —
Poz. 68

Art. 71h.  Minister właściwy do  spraw wewnętrz- nych określi,  w drodze rozporządzenia, warunki i
tryb udzielania urlopów strażakom,  w  tym   przełożonych właściwych do  udzielania urlopów, mając
na  uwadze dobro strażaków i potrzeby służby.

Art. 72. 1. Strażaka można odwołaç z urlopu wy- poczynkowego  z  ważnych  względów  służbowych, a
także wstrzymaç udzielenie mu   urlopu w  całości lub  części.  Termin urlopu może byç  przesunięty
na wniosek strażaka umotywowany ważnymi względa- mi.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, warunki zwrotu
kosztów przejazdu spowodowanych odwołaniem strażaka  z   urlopu   oraz    zwrotu   innych
kosztów, z uwzględnieniem w szczególności:

1) określenia rodzaju innych kosztów podlegających zwrotowi;

2) określenia osób,  których odwołanie  z urlopu ra- zem  ze strażakiem powodowałoby zwrot kosztów
związanych z odwołaniem z urlopu.

3. Odwołanie  strażaka z urlopu ze względów służ- bowych wymaga  zgody przełożonego uprawnionego do
powołania  lub  mianowania.

4. Strażakowi, który  nie  wykorzystał urlopu w da- nym roku  kalendarzowym, urlopu tego należy
udzieliç w innym terminie.

Art.  72a.  1.  W  sprawach  dotyczących udzielania zwolnień od  zajęç  służbowych oraz  sposobu
uspra- wiedliwiania nieobecności w  służbie w  zakresie nie- uregulowanym  niniejszą  ustawą,   z
zastrzeżeniem ust.  2 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na   podstawie art.   2982
ustawy  z  dnia  26  czerwca
1974 r. — Kodeks pracy, ustawy z dnia 23 maja 1991 r.
o związkach zawodowych i ustawy z dnia 25 czerwca
1999  r. o świadczeniach pieniężnych  z ubezpieczenia społecznego w razie  choroby i macierzyństwa
(Dz. U. z 2005  r. Nr 31, poz.  267,  z póên. zm.43)).

2. Dokumentem usprawiedliwiającym nieobec- nośç na służbie z powodu choroby jest  zaświadczenie
lekarskie o czasowej niezdolności do  służby.

3. Strażakowi nie  przysługuje  zwolnienie od  zajęç służbowych:

1) na czas  uczestniczenia w działaniach ratowniczych lub  akcji  ratowniczej, w ramach
działalności spo-
łecznej w innych podmiotach prowadzących dzia-
łania ratownicze, z wyjątkiem przypadków uspra- wiedliwionych przez  kierownika jednostki organi-
zacyjnej, w której pełni służbę;

2) na   szkolenie pożarnicze  dla   członków  ochotni- czych  straży pożarnych.

———————
43)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2006  r. Nr 221,
poz.  1615,  z 2007  r. Nr  47,  poz.  318  i Nr  115,  poz.  792  oraz  z 2008  r. Nr  93, poz.
582,  Nr  119,  poz.  771,  Nr  234,  poz.  1570  i Nr  237, poz.  1654.
Art. 73.  1.  Strażakowi, który  wzorowo wykonuje obowiązki, mogą byç  przyznane wyróżnienia:

1) pochwała;

2) (uchylony);44)

3) krótkoterminowy, płatny dodatkowy urlop wypo- czynkowy w wymiarze do  10 dni  rocznie;

4) przedterminowe nadanie wyższego stopnia;

5) odznaka  „Zasłużony dla  ochrony przeciwpożaro- wej”;

6) przedstawienie do  orderu lub  odznaczenia.

1a.45)  Wyróżnienia  określone w  ust.   1  pkt  1  i  3 przyznaje przełożony  uprawniony do
mianowania (powołania)  strażaka na  stanowisko służbowe,  z za- strzeżeniem ust.  1b i 1c.

1b. Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej wyróżnienia przyznaje minister właściwy do
spraw wewnętrznych.

1c.  Komendantowi Szkoły Głównej Służby Pożar- niczej  i jego zastępcom, dyrektorowi jednostki
badaw- czo-rozwojowej Państwowej Straży Pożarnej i jego za- stępcom oraz  komendantom wojewódzkim
Państwo- wej   Straży  Pożarnej  wyróżnienia  przyznaje Komen- dant Główny Państwowej Straży
Pożarnej.

1d.   Przedterminowe nadanie  wyższego stopnia należy do  kompetencji  przełożonego uprawnionego do
nadania danego stopnia.

1e.46) Strażakowi nie  przyznaje się wyróżnienia:

1) w czasie prowadzenia przeciwko niemu postępo- wania karnego lub  dyscyplinarnego;

2) przed zatarciem nałożonej  kary  dyscyplinarnej;

3) w   okresie  próby,  w   przypadku  warunkowego umorzenia postępowania  karnego lub  warunko-
wego zawieszenia wykonania kary.

2.47)   Minister właściwy do  spraw wewnętrznych, kierując się szczególnym charakterem wykonywanych
zadań i warunkami ich  wykonywania, określi,  w dro- dze  rozporządzenia:

1) szczegółowe    warunki  przyznawania  wyróżnień, o których mowa w ust.  1 pkt  1, 3 i 4, w tym
spo- sób, tryb  i formę przyznawania wyróżnień;

2) sposób nadawania odznaki „Zasłużony dla  ochro- ny przeciwpożarowej”, tryb  przedstawiania
wnios- ków  o jej nadanie, wzór  odznaki oraz  tryb  jej wrę- czania i sposób noszenia.

———————
44)   Przez  art.  1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośni- ku 30.
45)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  1 pkt  2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 30.
46)   Dodany przez  art.  1 pkt  2 lit.  c ustawy, o  której mowa w odnośniku 30.
47)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  1 pkt  2 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 30.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1655  —
Poz. 68

Rozdział 8

Mieszkania strażaków w służbie państwowej

Art. 74. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe przy- sługuje prawo do  lokalu mieszkalnego w
miejscowo- ści, w  której pełni służbę,  lub  w  miejscowości pobli- skiej,  z uwzględnieniem
liczby  członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

1a. Jeżeli w miejscowości, w której strażak miano- wany na stałe pełni służbę, lub w miejscowości
pobli- skiej nie ma  możliwości przydzielenia lokalu mieszkal- nego, strażak może otrzymaç kwaterę
tymczasową na okres pełnienia służby w tej miejscowości.

2. Strażak w służbie przygotowawczej może otrzy- maç kwaterę tymczasową w  miejscowości, w  której
pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej.

2a.  W  przypadkach, o  których mowa  w  ust.   1a i ust.  2, koszty zakwaterowania ponosi strażak.

3.  Za  miejscowośç pobliską uważa się  miejsco- wośç,  do  której czas  dojazdu publicznymi
środkami transportu  przewidziany w  rozkładzie jazdy, łącznie z przesiadkami, nie  przekracza w
obie strony dwóch godzin, licząc  od  stacji (przystanku) najbliższej miej- sca  pełnienia służby
do  stacji (przystanku) najbliższej miejsca zamieszkania. Do  czasu tego nie  wlicza   się dojazdu
do i od stacji (przystanku) w obrębie miejsco- wości,  z której strażak dojeżdża,  oraz
miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe.

4. W przypadku gdy  z miejscowości, o których mo- wa w ust.  3, istnieją różne możliwości dojazdu,
do ob- liczenia czasu przyjmuje się czas  jazdy  ze stacji (przy- stanku) o najdogodniejszym
połączeniu.

Art. 75.  Członkami rodziny strażaka, których uwzględnia się przy  przydziale lokalu mieszkalnego,
są pozostający ze strażakiem we wspólnym gospodar- stwie domowym:

1) małżonek;

2) dzieci,  o których mowa w art.  67 ust.  2;

3) rodzice strażaka i jego małżonka  będący na  jego wyłącznym  utrzymaniu lub  jeżeli ze  względu
na wiek,  inwalidztwo48) albo inne okoliczności są nie- zdolni do  wykonywania zatrudnienia; za
rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz  osoby przysposabiające.

Art.  76.  1.  Na  lokale mieszkalne  dla   strażaków przeznacza się lokale będące  w  dyspozycji
ministra właściwego do  spraw wewnętrznych albo podległych mu  organów, uzyskane w wyniku ich
działalności in- westycyjnej albo od  organów administracji rządowej i samorządowej ogólnej,
stanowiące własnośç gmin albo zakładów pracy, a  także zwalniane przez  osoby, które decyzje o
przydziale uzyskały z jednostek orga- nizacyjnych podległych  ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych.
———————
48)   Obecnie: całkowitą lub  częściową niezdolnośç do  pracy, stosownie do  art.  10 ust.  1
ustawy, o której mowa w od- nośniku 40.
2.  Strażakowi mianowanemu na  stałe przydziela się lokal  mieszkalny o powierzchni mieszkalnej
odpo- wiadającej  przysługującym strażakowi  normom   za- ludnienia.  Przysługująca strażakowi
norma zaludnie- nia  lokalu mieszkalnego wynosi od  7  do  10  m2   po- wierzchni mieszkalnej,
którą  stanowi  powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym.

3. W razie  zbiegu uprawnień strażaka i członków jego rodziny do  norm zaludnienia z różnych
tytułów, uwzględnia się normy zaludnienia przysługujące tylko z jednego tytułu.

4. W przypadku gdy  nie ma  możliwości przydziele- nia   lokalu mieszkalnego  o  powierzchni
mieszkalnej odpowiadającej liczbie  przysługujących norm zalud- nienia, strażakowi można
przydzieliç lokal  mieszkalny o powierzchni mieszkalnej:

1) mniejszej od  przysługującej zgodnie  z  normami zaludnienia, jeżeli wyrazi on  na  to pisemną
zgodę lub wystąpi z odpowiednim wnioskiem, przy czym przydział takiego lokalu nie pozbawia strażaka
pra- wa do uzyskania lokalu o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej przysługującym mu  normom  za-
ludnienia;

2) większej od  przysługującej zgodnie  z normami za- ludnienia,  jeżeli okoliczności tego wymagają
oraz za  zgodą  bezpośredniego  przełożonego organu właściwego do  wydania  decyzji w  sprawie
przy- działu lokalu.

5.  Na  kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo pomieszczenia adaptowane na
mieszkalne, będące w należytym stanie technicznym i sanitarnym, które znajdują się w budynkach na
tere- nie  zamkniętym lub  w budynkach przeznaczonych na cele  służbowe.

6. Kwaterą tymczasową może byç  lokal  mieszkal- ny  albo pomieszczenie adaptowane  na   mieszkalne
o powierzchni mieszkalnej nieodpowiadającej przy- sługującym strażakowi normom zaludnienia.

7.   Lokal   mieszkalny albo  kwaterę  tymczasową przydziela się strażakowi na  jego pisemny
wniosek.

8.  Przydział lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej w budynku jednostki organizacyjnej
Państwowej Straży Pożarnej, przeznaczonym na  cele służbowe  albo znajdującym się na  terenie
zamknię- tym, następuje tylko  na  okres pełnienia  służby w  tej jednostce.

9. Lokal mieszkalny przydziela się strażakowi, bio- rąc  pod uwagę łącznie następujące kryteria:

1) brak   lokalu  mieszkalnego  w   miejscu   pełnienia służby lub  w miejscowości pobliskiej albo
ko- niecznośç poprawy dotychczasowych warunków mieszkaniowych, w tym  czas  oczekiwania na przy-
dział lokalu mieszkalnego;

2) kwalifikacje zawodowe,   przydatnośç  do   służby oraz  okres służby w  Państwowej Straży
Pożarnej i innych jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu  do  spraw
wewnętrznych albo przez  niego nadzorowanych.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1656  —
Poz. 68

10.  Przydział lokalu mieszkalnego może nastąpiç z pominięciem  kryteriów, o  których mowa w  ust.
9, jeżeli strażak zajmuje:

1) tymczasową kwaterę w budynku jednostki organi- zacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, przeznaczo-
nym na  cele  służbowe  lub  znajdującym się na  te- renie zamkniętym;

2) lokal  mieszkalny przydzielony decyzją administra- cyjną, stanowiący odrębną własnośç osoby
fizycz- nej;

3) lokal  mieszkalny przydzielony decyzją administra- cyjną w poprzednim miejscu pełnienia służby.

Art. 77. 1. Strażakowi mianowanemu na  stałe oraz strażakowi w służbie przygotowawczej przysługuje
równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego lub  domu, zajmowanego na  podstawie
przysługujące- go mu tytułu prawnego, zwany dalej „równoważnikiem za remont”, z uwzględnieniem norm
zaludnienia przy- sługujących  strażakowi oraz  członkom jego rodziny.

2.  Równoważnik za  remont przysługuje  również strażakowi zajmującemu kwaterę tymczasową, z wy-
jątkiem przypadku, o  którym mowa w  art.  82  ust.  5, z uwzględnieniem norm zaludnienia
przysługujących strażakowi oraz  członkom jego rodziny.

3.  Strażakowi przeniesionemu do  służby w  innej miejscowości, który  w poprzednim miejscu
pełnienia służby  nie   zwolnił lokalu  mieszkalnego  lub   domu i któremu przydzielono kwaterę
tymczasową, przysłu- guje równoważnik za remont, z uwzględnieniem norm zaludnienia  przysługujących
strażakowi  oraz   człon- kom  jego rodziny.

4. Równoważnik za remont nie  przysługuje:

1) jeżeli strażak lub jego małżonek otrzymuje równo- ważnik za brak  lokalu mieszkalnego, o którym
mo- wa  w art.  78 ust.  1;

2) w  razie  podnajmowania  lokalu mieszkalnego lub domu, o  których mowa w  ust.   1,  w  całości
lub w części.

Art. 78. 1. Strażakowi mianowanemu na  stałe przysługuje    równoważnik   pieniężny,   zwany  dalej
„równoważnikiem za brak  lokalu mieszkalnego”, jeże- li on  sam lub  członkowie jego rodziny, o
których mo- wa  w art.  75, nie  posiadają w miejscu pełnienia służ- by albo w miejscowości
pobliskiej lokalu mieszkalne- go  lub  domu na  podstawie przysługującego im tytułu prawnego  oraz
nie   zachodzi  przypadek  określony w art.  82 ust.  5.

2. Równoważnik za  brak  lokalu mieszkalnego nie przysługuje,  jeżeli strażak:

1) utracił ze swojej winy  lub  zrzekł się prawa do  zaj- mowanego  dotychczas lokalu mieszkalnego
lub domu, o których mowa w ust.  1, z wyjątkiem przy- padków zniesienia współwłasności na  mocy
orze- czenia właściwego sądu, podziału wspólnego mieszkania albo przyznania mieszkania jednemu z
małżonków  w   wyroku  orzekającym  rozwód, a także umownego działu spadku;
2) odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalne- go,   odpowiadającego  przysługującym  mu
nor- mom zaludnienia oraz  znajdującego się w należy- tym  stanie technicznym i sanitarnym albo
złożenia wniosku o przydział takiego lokalu, o którym mo- wa  w art.  76 ust.  7;

3) lub  jego małżonek  otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub  domu, chyba
że strażak został przeniesiony do  służby w  miej- scowości innej niż  pobliska.

3. Równoważnik za brak  lokalu mieszkalnego przy- sługuje w okresie od  dnia powstania uprawnienia
do jego pobierania do dnia, w którym nastąpiła utrata te- go  uprawnienia.

4. W przypadku gdy  strażak otrzymał kwaterę tym- czasową w miejscowości pełnienia służby lub w
miej- scowości pobliskiej, w której nie  ma  możliwości przy- dzielenia lokalu mieszkalnego,
równoważnika za brak lokalu mieszkalnego nie wypłaca się przez  okres ocze- kiwania  na   lokal
mieszkalny,  nie   dłużej  jednak niż przez  5 lat.

Art. 79. 1. W razie  zbiegu uprawnień strażaka i je- go małżonka do równoważnika za remont albo za
brak lokalu mieszkalnego na  podstawie niniejszej ustawy lub innego tytułu prawnego przysługuje
jeden równo- ważnik, wybrany przez  strażaka.

2. Uprawnienie do  równoważnika za remont albo za brak  lokalu mieszkalnego ustala się na
podstawie złożonego   przez   strażaka  oświadczenia mieszkanio- wego. Uprawnienie do równoważnika
za remont usta- la się na  dzień 1 stycznia każdego roku.

3. Strażak jest  obowiązany niezwłocznie  zawiado- miç,  poprzez złożenie oświadczenia
mieszkaniowego, o  każdej zmianie mającej wpływ na  uprawnienie do otrzymania równoważnika za
remont albo za brak  lo- kalu  mieszkalnego lub  na  wysokośç równoważnika.

4. Kwoty  wypłaconych równoważników za remont i  za  brak   lokalu mieszkalnego  podlegają
zwrotowi w  razie   ich  nienależnego  pobrania  będącego  skut- kiem:

1) podania  w   oświadczeniu  mieszkaniowym   nie- prawdziwych danych, mających wpływ na  istnie-
nie uprawnienia do równoważnika lub na jego wy- sokośç;

2) niewykonania    obowiązku,    o     którym   mowa w ust.  3.

5.  Zwrot nienależnie  pobranych równoważników za remont lub  za brak  lokalu mieszkalnego
następuje w  pełnej wysokości, przy  czym  zwrot równoważnika za  brak  lokalu mieszkalnego,  w
szczególnie uzasad- nionych wypadkach, może nastąpiç w ratach.

6.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, tryb
przyznawania równoważników za remont albo za brak  lokalu miesz- kalnego i sposób ustalania ich
wysokości oraz  wzór oświadczenia mieszkaniowego, z uwzględnieniem:

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1657  —
Poz. 68

1) stawki równoważnika za remont na  normę zalud- nienia  przysługującej strażakowi;

2) stawki  dziennej  równoważnika   za   brak    lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem stanu
rodzinne- go  strażaka;

3) terminu wypłaty równoważników;

4) jednostek organizacyjnych właściwych do  ich wy- płaty.

Art. 80. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe, któ- ry nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie
de- cyzji  administracyjnej o  przydziale, przysługuje   po- moc finansowa na  uzyskanie lokalu
mieszkalnego lub domu, zwana dalej „pomocą finansową”, z zastrzeże- niem ust.  5, chyba że strażak
nie spełnia warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego na  podstawie decyzji administracyjnej.

2.  Pomoc finansową przyznaje się raz  w  okresie całej służby, na  wniosek strażaka.

3. Przyznana pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku:

1) jej nienależnego pobrania;

2) zwolnienia strażaka  ze   służby  przed   upływem
10 lat od dnia jej rozpoczęcia, chyba że strażak na- był uprawnienia do  emerytury lub  renty.

4. Zwrot nienależnie pobranej pomocy finansowej może nastąpiç w ratach.

5. Warunkiem przyznania pomocy finansowej strażakowi, zajmującemu na  podstawie decyzji admi-
nistracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego lokal mieszkalny będący w dyspozycji ministra
właściwego do  spraw wewnętrznych albo podległych  mu   orga- nów, jest  zobowiązanie się strażaka
do zwolnienia zaj- mowanego lokalu mieszkalnego i przekazania go  do dyspozycji właściwego  organu
w  terminie  określo- nym w decyzji administracyjnej o przyznaniu pomocy finansowej, jednak nie
dłuższym  niż  6  miesięcy od dnia wypłaty tej  pomocy. W  szczególnie uzasadnio- nych przypadkach,
na  wniosek strażaka, termin moż- na  przedłużyç  do  12 miesięcy, jeżeli nie  ma  możliwo- ści
wcześniejszego zamieszkania w  lokalu mieszkal- nym lub domu, na którego uzyskanie została przyzna-
na  pomoc finansowa.

6.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, tryb
przyznawania pomocy finansowej, sposób ustalania jej  wysokości i sposób wypłaty oraz  wzór
wniosku o jej przyznanie, z uwzględnieniem:

1) wymaganych dokumentów do  przedłożenia wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej;

2) stawki pieniężnej na  normę zaludnienia, przysłu- gującą strażakowi;

3) terminu wypłaty pomocy finansowej;

4) wysokości pomocy finansowej podlegającej zwro- towi  w przypadkach, o których mowa w ust.  3.
Art. 81. Lokalu  mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie  przydziela się strażakowi:

1) w razie  skorzystania z pomocy finansowej, o któ- rej mowa w art.  80;

2) posiadającemu w  miejscowości, w  której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal
mieszkalny odpowiadający  co  najmniej przysłu- gującej  mu   powierzchni mieszkalnej albo  dom
jednorodzinny lub  dom mieszkalno-pensjonato- wy;

3) którego małżonek  posiada lokal   mieszkalny lub dom określony w pkt 2;

4) w razie  zbycia przez  niego lub jego małżonka włas- nościowego  prawa   do    spółdzielczego
lokalu mieszkalnego albo domu stanowiącego odrębną nieruchomośç, o których mowa w pkt  2, z wyjąt-
kiem    przypadków   określonych   na    podstawie art.  82 ust.  1.

Art. 82.  1. Strażakowi przeniesionemu do  pełnie- nia  służby w innej miejscowości, któremu w
poprzed- nim  miejscu pełnienia służby przydzielono na podsta- wie   decyzji administracyjnej
lokal   mieszkalny albo przyznano  pomoc  finansową,  przydziela się   lokal mieszkalny  na
podstawie  decyzji administracyjnej w nowym miejscu pełnienia służby, jeżeli:

1) zwolni zajmowany lokal  mieszkalny;

2) zwróci pomoc finansową.

2. Strażakowi, który  skorzystał z pomocy finanso- wej,  może byç  przydzielony lokal  mieszkalny
na  pod- stawie decyzji administracyjnej, na  zasadach określo- nych w ust.  1.

3. (uchylony).49)

4.  Strażakowi przeniesionemu do  służby w  innej miejscowości, który  w poprzednim miejscu
pełnienia służby nie  zwolnił zajmowanego lokalu mieszkalnego lub  domu, o którym mowa w ust.  1,
można przydzie- liç   tymczasową  kwaterę   według   przysługujących norm bez  uwzględnienia
zamieszkałych  z nim  człon- ków.

5.  Strażak delegowany do   czasowego pełnienia służby w innej miejscowości otrzymuje kwaterę tym-
czasową. Koszty zakwaterowania pokrywa się ze środ- ków  Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 83.  1.  Decyzję administracyjną o  zwolnieniu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art.  76
ust.  1, wydaje się w przypadku:

1) podnajmowania lub  oddania do  bezpłatnego uży- wania tego lokalu lub  jego części;

2) niezwolnienia przydzielonego lokalu mieszkalne- go;
———————
49)  Przez  art.  7 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1658  —
Poz. 68

3) uzyskania   przez    strażaka   lub    jego   małżonka w  miejscu pełnienia  służby lub  w
miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do  innego lokalu mieszkalnego lub  domu o  powierzchni
mieszkal- nej  odpowiadającej co  najmniej  przysługującym strażakowi i członkom jego rodziny
normom  za- ludnienia;

4) niezamieszkiwania  w  lokalu  mieszkalnym  przez okres dłuższy niż  6 miesięcy, chyba że
zachodzą okoliczności uzasadniające czasowy pobyt straża- ka poza miejscem stałego zamieszkania;

5) używania lokalu mieszkalnego niezgodnie z jego przeznaczeniem,  w   szczególności   gdy
strażak lub  członkowie jego rodziny w sposób rażący lub uporczywie wykraczają przeciwko
obowiązujące- mu  porządkowi domowemu,  czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali;

6) nieuiszczania  czynszu  lub   opłat za  świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego
przez co  najmniej trzy  pełne okresy płatności, pomimo pisemnego  zawiadomienia o  zamiarze
wydania decyzji o  zwolnieniu lokalu i wyznaczenia dodat- kowego, miesięcznego terminu zapłaty
zaległych i bieżących należności;

7)50)  zajmowania lokalu mieszkalnego, znajdującego się w  budynku przeznaczonym na  cele  służbowe
lub  na  terenach zamkniętych, przez  strażaka zwol- nionego ze  służby  lub   pozostałych   po
strażaku członków rodziny uprawnionych do  renty rodzin- nej po strażaku, który  w chwili  śmierci
spełniał wa- runki  wymagane do  uzyskania emerytury lub  ren- ty  na  podstawie ustawy z dnia 18
lutego 1994  r. o zaopatrzeniu emerytalnym  funkcjonariuszy Poli- cji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego,  Agen- cji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony  Rządu,  Państwowej  Straży
Pożarnej i Służby Więziennej oraz  ich rodzin;

8) zajmowania lokalu mieszkalnego bez  tytułu praw- nego;

9) zamieszkiwania  w  lokalu mieszkalnym pomimo zrzeczenia się na  piśmie  uprawnień do  jego zaj-
mowania;

10) zamiany lokalu mieszkalnego;

11) uzyskania przez  strażaka pomocy finansowej.

2.   Przez   tereny  zamknięte rozumie się  tereny, o których mowa w art.  2 pkt 9 ustawy z dnia 17
maja
1989  r. — Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005  r. Nr 240,  poz.  2027,  z póên.
zm.51)).

———————
50)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  18 pkt 3 ustawy, o któ- rej mowa w odnośniku 32.
51)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 2006  r. Nr 170,
poz.  1217,  z 2007  r. Nr 21, poz.  125 oraz  z 2008  r. Nr 201,  poz.  1237  i Nr 227, poz.
1505.
3.  Decyzję administracyjną o  zwolnieniu kwatery tymczasowej wydaje się w przypadku:

1) zwolnienia strażaka ze  służby albo przeniesienia do  służby w innej miejscowości;

2) upływu okresu, o którym mowa w art.  76 ust.  8;

3) wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust.  1 pkt 1, 3—6 i 8.

4. Decyzje w sprawach, o których mowa w ust.  1 i   2,   dotyczą  również   członków   rodziny
strażaka i  wszystkich innych  osób  zamieszkałych   w   lokalu mieszkalnym albo kwaterze
tymczasowej.

5. Przydział i zwalnianie lokali mieszkalnych i kwa- ter  tymczasowych, przyznawanie, odmowa
przyzna- nia i zwrot równoważnika za remont albo za brak  loka- lu  mieszkalnego oraz
przyznawanie, odmowa  przy- znania i zwrot pomocy finansowej następują  w  dro- dze   decyzji
administracyjnej.   Decyzje w  tych   spra- wach wydają:

1) minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych  —
w stosunku do:

a) Komendanta Głównego Państwowej Straży Po-
żarnej,

b) zastępców Komendanta Głównego Państwowej
Straży Pożarnej;

2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej
— w stosunku do:

a) strażaków  pełniących    służbę   w   Komendzie
Głównej Państwowej Straży Pożarnej,

b) komendantów wojewódzkich Państwowej Stra-
ży Pożarnej,

c) komendantów szkół Państwowej Straży Pożar- nej,

d) dyrektora     Centrum     Naukowo-Badawczego
Ochrony Przeciwpożarowej,

e) dyrektora Centralnego Muzeum Pożarnictwa,

f) strażaków   wyznaczonych   do    wykonywania określonych zadań poza jednostką organizacyj- ną
Państwowej Straży Pożarnej;

3) komendanci wojewódzcy Państwowej Straży Po-
żarnej — w stosunku do:

a) komendantów   powiatowych  (miejskich) Pań- stwowej Straży Pożarnej,

b) strażaków pełniących służbę w komendach wo- jewódzkich Państwowej Straży Pożarnej;

4) komendanci szkół Państwowej Straży Pożarnej —
w stosunku do  podległych  im strażaków;

5) komendanci   powiatowi   (miejscy)  Państwowej Straży Pożarnej — w stosunku do  podległych  im
strażaków;

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1659  —
Poz. 68

6) dyrektor Centrum Naukowo-Badawczego Ochro- ny  Przeciwpożarowej — w  stosunku do  podleg-
łych mu  strażaków;

7) dyrektor  Centralnego  Muzeum  Pożarnictwa  —
w stosunku do  podległych  mu  strażaków.

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, ma- jąc na względzie zapewnienie potrzeb lokalowych
strażaków, określi,  w drodze rozporządzenia, warunki techniczne przydzielanych strażakom lokali
mieszkal- nych, tryb  przydzielania i zwalniania lokali  mieszkal- nych oraz  kwater tymczasowych,
w przypadkach określonych w ustawie, przysługujące strażakowi nor- my zaludnienia, a także warunki
zamiany lokali miesz- kalnych, w tym:

1) liczbę przysługujących norm zaludnienia, przypa- dających  na   strażaka  i  członków  jego
rodziny, w zależności od  stanowiska  służbowego strażaka i jego stanu rodzinnego;

2) wzory wniosków o  przydział, a  także warunki za- miany lokali  mieszkalnych;

3) wymagane dokumenty, potwierdzające uprawnie- nie  do  ubiegania się o przydział;

4) dokumenty potwierdzające zwolnienie przez  stra-
żaka dotychczas zajmowanego lokalu mieszkalne- go  lub domu albo zwrot udzielonej pomocy finan-
sowej.

Art.  83a.   1.   Strażak,  któremu  wydano  decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego, zawiera
umowę naj- mu  z właścicielem lokalu albo z podmiotem, admini- strującym i zarządzającym
przydzielonym lokalem mieszkalnym.

2. Od dnia otrzymania lokalu mieszkalnego strażak uiszcza czynsz z tytułu najmu.

3.  Przekazanie przydzielonego lokalu mieszkalne- go   następuje  na   podstawie  protokołu,   w
którym określa  się stan techniczny lokalu oraz  stopień zużycia znajdujących się w nim  urządzeń
technicznych. Proto- kół  sporządzają strażak oraz  wynajmujący i stanowi on  podstawę  rozliczeń
dokonywanych przy  zwrocie lokalu mieszkalnego.

4. Strażak, o którym mowa w ust.  1, może wpro- wadzaç w  zajmowanym  lokalu ulepszenia  tylko   za
zgodą wynajmującego i na  podstawie pisemnej umo- wy określającej sposób rozliczeń z tego tytułu.

5. Czynsz  z tytułu najmu lokalu, o  którym mowa w ust.  1, oblicza się według zasad obowiązujących
dla lokali  wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, na  której terenie znajduje się lokal.

6. Stosunek najmu ustaje z chwilą uprawomocnie- nia   się  decyzji o  zwolnieniu  przydzielonego
lokalu mieszkalnego.

7. W sprawach wynikających z wzajemnych praw i obowiązków najemcy i wynajmującego oraz  w  in- nych
przypadkach  nieuregulowanych  w   niniejszej
ustawie, do  najmu lokali,  o  których mowa w  art.  76 ust.   1,  mają  zastosowanie  przepisy
ustawy  z  dnia
23  kwietnia 1964  r. — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr  16, poz.  93,  z póên. zm.52))   i ustawy z dnia
21  czerwca
2001  r.  o  ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym
zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005  r. Nr 31, poz.  266,  z póên. zm.53)).

8. Sprawy sporne wynikające ze  stosunku najmu lokali  mieszkalnych, o których mowa w art.  76 ust.
1, rozstrzygają sądy powszechne.

Art. 84.54) Strażak  zwolniony ze  służby, który  nie posiada prawa do  lokalu mieszkalnego na
warunkach określonych w  przepisach o  zaopatrzeniu emerytal- nym funkcjonariuszy Policji,  Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego,  Agencji Wywiadu, Służby Kontr- wywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu
Wojskowe- go,  Centralnego Biura  Antykorupcyjnego, Straży Gra- nicznej, Biura  Ochrony Rządu,
Państwowej Straży Po-
żarnej i Służby Więziennej oraz  ich rodzin, zachowuje prawo do przydzielonego lokalu mieszkalnego
według norm  powszechnie  obowiązujących lub   może  byç przeniesiony do  zamiennego lokalu
mieszkalnego.

Rozdział 9

Uposażenie i inne  świadczenia pieniężne strażaków

Art. 85. 1. Prawo do  uposażenia powstaje z dniem mianowania strażaka na  pierwsze stanowisko
służbo- we.

2.  Z  tytułu służby strażak otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone w ustawie.

3. Przeciętne uposażenie  funkcjonariuszy stanowi wielokrotnośç kwoty bazowej, której wysokośç
usta- loną według odrębnych zasad określa  ustawa budże- towa.

———————
52)   Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr
19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz.  81, Nr 19, poz.  147 i Nr 30, poz.  210, z 1984  r. Nr 45,
poz.  242,  z 1985  r. Nr 22,  poz.  99,  z 1989  r. Nr 3, poz.  11, z 1990  r. Nr 34, poz.  198,
Nr 55, poz.  321 i Nr 79, poz.  464,  z 1991  r. Nr  107,  poz.  464  i Nr  115,  poz.  496, z 1993
r. Nr 17,  poz.  78,  z 1994  r. Nr 27,  poz.  96,  Nr 85, poz.  388  i Nr  105,  poz.  509,  z
1995  r.  Nr  83,  poz.  417, z 1996  r.  Nr  114,  poz.  542,  Nr  139,  poz.  646  i Nr  149,
poz.  703,  z  1997  r.  Nr  43,  poz.  272,  Nr  115,  poz.  741, Nr 117,  poz.  751  i Nr  157,
poz.  1040,  z 1998  r.  Nr  106, poz.  668  i Nr  117,  poz.  758,  z 1999  r.  Nr  52,  poz.
532, z 2000  r. Nr  22,  poz.  271,  Nr  74,  poz.  855  i 857,  Nr  88, poz.  983  i Nr 114,  poz.
1191,  z 2001  r.  Nr  11,  poz.  91, Nr  71,  poz.  733,  Nr  130,  poz.  1450  i Nr  145,  poz.
1638, z 2002  r. Nr 113,  poz.  984  i Nr 141,  poz.  1176,  z 2003  r. Nr 49, poz.  408, Nr 60,
poz.  535, Nr 64, poz.  592 i Nr 124, poz.  1151,   z  2004  r.  Nr  91,  poz.  870,  Nr  96,  poz.
959, Nr 162,  poz.  1692,  Nr 172,  poz.  1804  i Nr 281,  poz.  2783, z 2005  r.  Nr  48,  poz.
462,  Nr  157,  poz.  1316  i Nr  172, poz.  1438,  z 2006  r. Nr 133,  poz.  935 i Nr 164,  poz.
1166, z  2007   r.  Nr  80,  poz.   538,   Nr  82,  poz.   557  i  Nr  181, poz.   1287   oraz   z
2008   r.  Nr  116,   poz.   731,   Nr  163, poz.  1012,  Nr 220, poz.  1425  i 1431  i Nr 228,
poz.  1506.
53)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone  w  Dz. U. z 2005  r. Nr  69,
poz.  626,  z 2006  r. Nr 86, poz. 602, Nr 167, poz. 1193 i Nr 249, poz. 1833 oraz z 2007  r. Nr
128, poz.  902 i Nr 173, poz.  1218.
54)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  18 pkt 4 ustawy, o któ- rej mowa w odnośniku 32.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1660  —
Poz. 68

3a.55) Przez  przeciętne uposażenie, o  którym mo- wa    w   ust.    3,   należy  rozumieç
uposażenie   wraz z 1/12 równowartości nagrody rocznej.

4.  Wielokrotnośç kwoty bazowej,  o  której mowa w ust.  3, określa  Rada Ministrów w drodze
rozporzą- dzenia.

Art. 86. Uposażenie strażaka składa się z uposaże- nia  zasadniczego i z dodatków do  uposażenia.

Art. 87. 1. Strażacy otrzymują następujące dodatki do  uposażenia:

1) dodatek za stopień;

2) dodatek  służbowy;

2a)56) dodatek motywacyjny;

3) (uchylony);57)

4) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościa- mi, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem peł-
nienia służby;

5) (uchylony).58)

2. Dodatkami do  uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone w stawkach miesięcznych.

3. Strażak przeniesiony na  stanowisko, na  którym pobierane dotychczas dodatki do  uposażenia o
cha- rakterze stałym nie  przysługują lub przysługują w niż- szej  stawce, zachowuje przez  okres
12  miesięcy pra- wo do tych  dodatków według stawek obowiązujących przed przeniesieniem, w pełnej
wysokości, jeżeli prze- niesienie nastąpiło wskutek:

1) utraty zdolności do  służby na  danym stanowisku, spowodowanej       wypadkiem
pozostającym w  związku z pełnieniem   służby lub  chorobą po- wstałą w związku ze szczególnymi
warunkami tej służby;

2) orzeczenia  całkowitej  niezdolności  do   pełnienia służby na  zajmowanym stanowisku przez
komisję lekarską, jeżeli nie ma  możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne;

3) likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie  ma możliwości przeniesienia  na   stanowisko
równo- rzędne.

Art. 88.  1. Uposażenie zasadnicze strażaka ustala się według stawki odpowiadającej grupie
uposażenia należnej na  danym stanowisku służbowym.

———————
55)   Dodany przez  art.  1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnoś- niku  30;  stosuje się od  dnia 1
stycznia 2007  r.  zgodnie z art.  2 tej ustawy.
56)   Dodany przez  art.  1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnoś- niku  30.
57)   Przez art. 1 pkt 53 ustawy, o której mowa w odnośniku 24.
58)   Przez art.  54 pkt 2 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasił- kach  rodzinnych i
pielęgnacyjnych (Dz. U. z 1995  r. Nr 4, poz.  17), która weszła w życie z dniem 1 marca 1995  r.
2. Uposażenie zasadnicze strażaka wzrasta z tytułu wysługi lat  w Państwowej Straży Pożarnej o 2  %
po
2 latach służby i o dalszy 1  % za każdy następny  rok służby, aż do wysokości 20  % po 20 latach
służby oraz o 0,5  % za każdy rok służby powyżej 20 lat,  do  wyso- kości 25  % po  30 latach
służby.

3. Podstawą do  obliczenia wzrostu, o którym mo- wa  w ust.  2, jest  uposażenie zasadnicze
ustalone we- dług stawki odpowiadającej grupie uposażenia.

4. Do okresu służby, od  którego zależą prawo do wzrostu uposażenia i jego wysokośç, zalicza  się
rów- nież:
1)59)   okresy służby  w:  Policji,   Agencji Bezpieczeń- stwa  Wewnętrznego,  Agencji Wywiadu,
Central- nym Biurze  Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze  Ochrony Rządu lub  Służbie
Więziennej;
2)60)  okresy traktowane jako  równorzędne ze służbą w Policji,  Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
lub w Służbie Więziennej, wymienione w art.  13 ust.  1 ustawy z  dnia 18  lutego 1994  r.  o
zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,  Agencji Bez- pieczeństwa Wewnętrznego,  Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,  Służby Wy- wiadu Wojskowego, Centralnego Biura  Anty-
korupcyjnego,  Straży  Granicznej, Biura   Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Wię-
ziennej oraz  ich rodzin;

3) okresy pracy wykonywanej w wymiarze czasu pra- cy nie  niższym niż  połowa obowiązującego w da-
nym zawodzie lub  na  danym stanowisku;

4) inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych  przepisów podlegają one wliczeniu do  okresu pracy, od
któ- rego zależą uprawnienia pracownicze.

5.   Minister  właściwy  do   spraw  wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym  do
spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, stawki i grupy uposażenia  zasadniczego strażaków
oraz   stawki do- datków  do   uposażenia  albo sposób  ich  obliczania, a także sposób i tryb
zaliczania okresów służby i pracy do okresu służby, od którego zależy prawo do wzrostu uposażenia,
z uwzględnieniem w szczególności:

1) zaszeregowania   stanowisk   służbowych do   po- szczególnych grup uposażenia zasadniczego;

2) sposobu  dokumentowania  okresów,  o   których mowa w ust.  4;

3) rodzajów dodatków,  o  których mowa  w  art.   87 ust.  1 pkt 4;

4)61)   warunków przyznawania i sposobu obliczania dodatków   do    uposażenia,   o    których
mowa w art. 87 ust.  1 pkt 2, 2a i 4, oraz  podmiotów uprawnionych do  ich przyznawania i
obliczania;
———————
59)   W  brzmieniu ustalonym  przez   art.   157  pkt  4  ustawy, o której mowa w odnośniku 16.
60)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  18 pkt 5 ustawy, o któ- rej mowa w odnośniku 32.
61)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  1 pkt 5 ustawy, o któ- rej mowa w odnośniku 30.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1661  —
Poz. 68

5) okoliczności   uwzględnianych     przy     ustalaniu i zmianie wysokości dodatku służbowego.

W  rozporządzeniu należy ponadto  uwzględniç hie- rarchię  stanowisk  służbowych i  stopień
odpowie- dzialności na  danym stanowisku służbowym.

Art.  89.  1.  Strażak  przeniesiony na   stanowisko służbowe  zaszeregowane do  niższej stawki
uposaże- nia  zasadniczego zachowuje prawo do  stawki uposa-
żenia zasadniczego pobieranego na  poprzednio  zaj- mowanym stanowisku, do  czasu uzyskania wyższej
stawki uposażenia według stanowiska służbowego.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  w  przypadkach szczególnie uzasadnionych może
zezwoliç na  zachowanie przez  strażaka przeniesione- go na stanowisko służbowe  zaszeregowane do
niższej grupy uposażenia zasadniczego prawa do  zaszerego- wania należnego na  poprzednio
zajmowanym stano- wisku.

3. Przepisu ust.  1 nie  stosuje się do  strażaka prze- niesionego na niższe stanowisko służbowe
na podsta- wie  art.  38 ust.  1, ust.  2 pkt 2 i 3 oraz  ust.  3.

Art.  90.  1.  Uposażenie  zasadnicze i  dodatki do uposażenia o charakterze stałym są płatne
miesięcz- nie  z góry w pierwszym dniu roboczym miesiąca, za który  przysługuje  uposażenie.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych mo-
że określiç,  w  drodze rozporządzenia, dodatki o  cha- rakterze stałym, które są płatne z dołu,
termin oraz tryb  ich wypłacania,  uwzględniając warunki pełnionej służby.

Art. 91.  1. Zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia  okoliczności uzasadniających tę
zmianę.

2. Jeżeli prawo do  uposażenia powstało lub  zmia- na  uposażenia nastąpiła  w  ciągu miesiąca,
uposaże- nie  na  czas  do  końca miesiąca oblicza się w wysoko- ści  1/30   części   miesięcznego
uposażenia  za  każdy dzień, gdy  przepisy szczególne nie  stanowią inaczej.

3. Prawo do  uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w  którym nastąpiło  zwolnienie strażaka
ze służby lub  zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego prawa.

Art. 92. 1. Roszczenia z tytułu prawa do  uposaże- nia  i innych  świadczeń oraz   należności
pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w któ- rym  roszczenie stało się
wymagalne.

2. Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposaże- nia  i innych  świadczeń oraz   należności
pieniężnych przerywa  każda  czynnośç przed  kierownikiem  jed- nostki organizacyjnej podległej
ministrowi właściwe- mu  do  spraw wewnętrznych, właściwym do  rozpatry- wania roszczeń, podjęta
bezpośrednio w celu  docho- dzenia lub  ustalenia albo zaspokojenia roszczenia.

Art.  93.   1.  Strażakowi  przysługują   następujące
świadczenia pieniężne:

1) zasiłek na  zagospodarowanie;
2) nagrody oraz  zapomogi;

3) nagrody jubileuszowe;

4) dodatkowe  wynagrodzenie za  wykonywanie  za- dań  zleconych  wykraczających poza  obowiązki
służbowe;

5) należności za podróże i przeniesienia  służbowe;

6) świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby.

2. W razie  śmierci  strażaka lub  członka jego rodzi- ny, przysługują:

1) zasiłek pogrzebowy;

2) odprawa pośmiertna.

Art. 94. 1. Strażakowi, w związku z mianowaniem na   stałe, przysługuje   zasiłek na
zagospodarowanie w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadni- czego wraz  z dodatkami o
charakterze stałym, należ- nymi w dniu mianowania.

2. Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługu- je przy  ponownym nawiązaniu stosunku
służbowego, chyba że dotychczas nie  był wypłacony.

Art. 95.62) 1. Strażakowi za służbę pełnioną niena- gannie w  danym roku   kalendarzowym
przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego upo- sażenia.

2. Wysokośç nagrody rocznej ustala się proporcjo- nalnie do  okresu służby pełnionej w roku
kalendarzo- wym, za  który   przysługuje  nagroda, z  wyłączeniem okresów  niewykonywania  zadań
służbowych z przy- czyn  innych niż  wymienione w art.  105 ust.  1.

3. Podstawę ustalania wysokości nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze wraz  z
do- datkami o charakterze stałym, należne strażakowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w
roku kalendarzowym, za który  przysługuje  nagroda.

4. Okres służby, o którym mowa w ust.  2, nie  mo-
że byç  krótszy niż  6 miesięcy kalendarzowych.

5. Warunku, o którym mowa w ust. 4, nie  stosuje się przy  ustalaniu uprawnień do  nagrody  rocznej
za rok kalendarzowy, w którym strażak:

1) korzystał z urlopu wychowawczego;

2) został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do  emerytury lub  renty albo na  pod-
stawie art.  43 ust.  3 pkt 4 i 6;

3) zmarł albo został uznany za zaginionego.

6. Nagrodę roczną obniża się strażakowi nie  mniej niż  o 50  %, w przypadkach:

1) popełnienia przestępstwa lub  przestępstwa  skar- bowego stwierdzonego prawomocnym orzecze- niem
sądu;
———————
62)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  1 pkt 6 ustawy, o któ- rej mowa w odnośniku 30.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1662  —
Poz. 68

2) naruszenia dyscypliny służbowej,  stwierdzonego prawomocnym  orzeczeniem komisji dyscyplinar-
nej;

3) otrzymania   opinii  służbowej,    o   której  mowa w art.  38 ust.  2 pkt 2.

7.   Nagroda  roczna  nie   przysługuje   strażakowi w przypadkach:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za  prze- stępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publiczne- go
lub  przestępstwo skarbowe umyślne;

2) popełnienia czynu, za który  strażakowi wymierzo- no  jedną z kar  dyscyplinarnych, o  których
mowa w art.  117 ust.  1 pkt 3—5;

3) zwolnienia ze  służby na  podstawie art.  43  ust.  2 pkt 2 i ust.  3 pkt 4a.

8.  Obniżenie lub   nieprzyznanie nagrody  rocznej następuje za rok  kalendarzowy, w którym strażak
po- pełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa w ust.  6 pkt 1 i 2 i w ust.  7 pkt 1 i 2, a
jeżeli nagroda została już wypłacona,  za rok, w którym:

1) postępowanie karne lub  dyscyplinarne zostało za- kończone prawomocnym orzeczeniem lub

2) strażak został zwolniony ze służby.

9. Nagrodę roczną wypłaca się do  dnia 31 marca roku  kalendarzowego następującego po roku,  za
który przysługuje  nagroda.

Art. 95a.62) 1. Strażakowi mogą byç  przyznawane nagrody w formie pieniężnej lub rzeczowej, za
wzoro- we    wykonywanie  zadań   służbowych, szczególne osiągnięcia w służbie, realizowanie zadań
w szczegól- nie  trudnych warunkach lub  wymagających znaczne- go  nakładu pracy.

2.  Strażakowi mogą byç  przyznawane zapomogi w formie pieniężnej lub  rzeczowej w przypadku indy-
widualnych zdarzeń losowych, klęski żywiołowej, cho- roby, śmierci  członka rodziny oraz  innych
zdarzeń po- wodujących pogorszenie sytuacji materialnej strażaka i członków jego rodziny.

Art. 95b.62) Tworzy się w jednostkach organizacyj- nych Państwowej Straży Pożarnej fundusz nagród i
zapomóg dla  strażaków.

Art.  95c.63)   1.   Nagrody  i  zapomogi  określone w  art.  95  i 95a  przyznaje przełożony
uprawniony do mianowania lub  powołania   strażaka na  stanowisko służbowe.

2. Komendantowi Głównemu  Państwowej Straży Pożarnej nagrody i zapomogi przyznaje minister wła-
ściwy do  spraw wewnętrznych.

3. Komendantowi Szkoły Głównej Służby Pożarni- czej  i jego zastępcom, dyrektorowi jednostki badaw-
czo-rozwojowej Państwowej Straży Pożarnej i jego za-
———————
63)   Dodany przez  art.  1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnoś- niku  30.
stępcom oraz  komendantom wojewódzkim Państwo- wej   Straży Pożarnej nagrody i  zapomogi  przyznaje
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

4. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej   może  przyznaç nagrody  i  zapomogi  określone w
art.  95a  wszystkim podległym  strażakom, a komen- danci  wojewódzcy wszystkim strażakom
pełniącym służbę  w  komendach  powiatowych  (miejskich) Pań- stwowej Straży Pożarnej na  obszarze
województwa.

Art. 95d.63) Minister właściwy do spraw wewnętrz- nych  w  porozumieniu  z  ministrem  właściwym
do spraw pracy oraz  ministrem właściwym do  spraw za- bezpieczenia  społecznego, kierując się
szczególnymi zadaniami  wykonywanymi  przez   Państwową Straż Pożarną oraz  potrzebą zapewnienia
rzetelnego wyko- nywania tych  zadań przez  strażaków, określi,  w  dro- dze  rozporządzenia,
szczegółowe  warunki i tryb  przy- znawania strażakom  nagród  i  zapomóg, o  których mowa w art.
95 i 95a, a także sposób tworzenia fundu- szu  nagród i zapomóg, o  którym mowa w  art.  95b,
uwzględniając:

1) tryb  postępowania w zakresie przyznawania i wy- płaty nagród oraz  zapomóg;

2) jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożar- nej,  w których tworzy się fundusz nagród i
zapo- móg, oraz  sposoby ustalania i warunki zwiększa- nia jego wysokości dla poszczególnych
dysponen- tów.

Art. 96. 1. Strażakowi przysługuje  nagroda jubile- uszowa w wysokości:

1) po  20 latach służby — 75  %,

2) po  25 latach służby — 100  %,

3) po  30 latach służby — 150  %,

4) po  35 latach służby — 200  %,

5) po  40 latach służby — 300  %

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz  z do- datkami o charakterze stałym.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do   spraw
pracy określi,  w  drodze  rozporządzenia,  okresy zali- czane do  okresu służby,  od  którego
zależy nabycie prawa do  nagrody  jubileuszowej, oraz   szczegółowe zasady jej obliczania i
wypłacania.

Art. 97. 1. Strażakowi przysługuje  dodatkowe wy- nagrodzenie za  wykonywanie zadań  zleconych, wy-
kraczających poza obowiązki służbowe.

1a.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, wysokośç oraz
wa- runki  otrzymywania wynagrodzenia, o którym mowa w ust.  1.

2. Wynagrodzenie za dokonane przez  strażaka wy- nalazki, udoskonalenia  techniczne i usprawnienia
re- gulują odrębne przepisy.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1663  —
Poz. 68

Art. 97a.  1. Strażakowi delegowanemu do  czaso- wego  pełnienia  służby  w  jednostce
organizacyjnej w innej miejscowości przysługują  zwrot kosztów po- dróży i zakwaterowania oraz
diety, na zasadach stoso- wanych przy  podróżach służbowych na  obszarze kra- ju.

2. Strażakowi przeniesionemu do  pełnienia służby w   jednostce  organizacyjnej w   innej
miejscowości przysługuje   zwrot  kosztów  przeniesienia  i  podróży oraz  inne świadczenia.

3.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do   spraw
pracy określi, w drodze rozporządzenia, zakres, wyso- kośç i warunki otrzymywania należności z
tytułu prze- niesienia służbowego.

Art. 97b.  Strażakowi delegowanemu do  wykony- wania zadań zleconych w innej miejscowości przysłu-
gują  należności określone w  przepisach w  sprawie wysokości oraz  warunków ustalania należności
przy- sługujących  pracownikowi zatrudnionemu w  pań- stwowej albo samorządowej jednostce
budżetowej z tytułu podróży służbowej  na  obszarze kraju.

Art. 98. 1. Strażak zwolniony ze służby na  podsta- wie  art.  38 ust.  4 i art.  43 ust.  2 pkt 1,
2 i 5 oraz  ust.  3 pkt 3—5 otrzymuje:

1) odprawę;

2) ekwiwalent pieniężny za  niewykorzystane urlopy wypoczynkowe;

3) zryczałtowany  ekwiwalent pieniężny za  niewyko- rzystany w danym roku  przejazd, o którym mowa
w art.  63.

2.  Strażak zwolniony na  podstawie art.  43  ust.  2 pkt  3 otrzymuje 50  % odprawy oraz
ekwiwalent pie- niężny  za   urlopy  wypoczynkowe  niewykorzystane w latach poprzedzających rok
zwolnienia ze służby.

Art. 99. 1. Wysokośç odprawy  dla  strażaka miano- wanego na stałe równa się wysokości
trzymiesięczne- go  uposażenia zasadniczego wraz  z dodatkami o cha- rakterze stałym, należnymi na
ostatnio zajmowanym stanowisku  służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o  20  %  uposażenia
zasadniczego wraz   z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysłu- gi ponad 5
lat nieprzerwanej służby, aż do  wysokości sześciomiesięcznego uposażenia  wraz   z  dodatkami o
charakterze  stałym.  Okres  służby  przekraczający
6 miesięcy liczy się jako  pełny rok.

2. Przy  ustalaniu  wysokości odprawy uwzględnia się również okresy nieprzerwanej zawodowej służby
wojskowej, jeżeli w  ciągu roku   po  zwolnieniu z  tej służby żołnierz został przyjęty do  służby
w Państwo- wej  Straży Pożarnej i nie  otrzymał odprawy z tytułu poprzednio pełnionej służby.

3. Przepis ust.  2 stosuje się odpowiednio w przy- padku podjęcia służby w Państwowej Straży
Pożarnej po zwolnieniu ze służby w innych służbach, w których przysługują  świadczenia tego
rodzaju.
4. Wysokośç odprawy  dla  strażaka w służbie przy- gotowawczej równa się  wysokości
jednomiesięczne- go  uposażenia zasadniczego wraz  z dodatkami o cha- rakterze stałym należnymi na
ostatnio zajmowanym stanowisku  służbowym.

Art. 100.  1. W razie  śmierci  strażaka lub  uznania go  za zmarłego pozostałej po  nim  rodzinie
przysługu- je  odprawa pośmiertna w  takiej  wysokości, w  jakiej przysługiwałaby temu strażakowi
odprawa, gdyby był zwolniony  ze   służby,   oraz    świadczenie  określone w art.  98 ust.  1 pkt
2 i 3.

2.64)  Âwiadczenia, o których mowa w ust.  1, przy- sługują małżonkowi  strażaka, który  pozostawał
z nim we   wspólnocie  małżeńskiej, a  w  dalszej  kolejności dzieciom i  rodzicom, jeżeli w  dniu
śmierci   strażaka spełniali  warunki  do   uzyskania renty rodzinnej na podstawie  przepisów  o
zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,  Agencji Bezpieczeństwa  We- wnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Central- nego Biura
Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biu- ra Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służ- by
Więziennej oraz  ich rodzin.

Art.  101.  1.  Strażakowi mianowanemu  na  stałe, zwolnionemu ze  służby na  podstawie art.  43
ust.   2 pkt  1 oraz  ust.  3 pkt  3, wypłaca się co  miesiąc, przez okres roku  po  zwolnieniu ze
służby, świadczenia pie- niężne w  wysokości odpowiadającej  uposażeniu  za- sadniczemu wraz  z
dodatkami o  charakterze stałym, pobieranymi na  ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

2. Strażakowi uprawnionemu do  świadczenia określonego w ust. 1, który  nabył prawo do zaopatrze-
nia  emerytalnego, przysługuje  prawo wyboru jedne- go  z tych  świadczeń.

3. Strażakowi zwolnionemu ze  służby na  podsta- wie  art.  43 ust.  3 pkt 4 i 5, który  z powodu
nadal trwa- jącej  choroby nie  może podjąç zatrudnienia, wypłaca się  co    miesiąc   świadczenie
pieniężne    określone w  ust.   1  przez   okres choroby, nie  dłużej jednak niż przez  okres 3
miesięcy, chyba że wcześniej komisja le- karska wydała orzeczenie o inwalidztwie, stanowiące
podstawę do  ustalenia prawa do  renty inwalidzkiej.

Art. 102. Odprawa, o której mowa w art.  99, a tak-
że świadczenia określone w  art.  101  nie  przysługują strażakowi, który  bezpośrednio po
zwolnieniu ze służ- by  został przyjęty do  zawodowej służby wojskowej lub do  innej służby, w
której przysługuje prawo do  ta- kich świadczeń.

Art. 103.  1.  W razie  śmierci  strażaka, niezależnie od  odprawy pośmiertnej, o  której mowa w
art.  100, przysługuje  zasiłek pogrzebowy w wysokości:

1) trzymiesięcznego uposażenia  zasadniczego wraz z dodatkami o  charakterze stałym, należnymi na
ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, je-
żeli   koszty  pogrzebu  ponosi  małżonek,   dzieci, wnuki, rodzeństwo lub  rodzice;
———————
64)   W brzmieniu ustalonym przez  art.  18 pkt 6 ustawy, o któ- rej mowa w odnośniku 32.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1664  —
Poz. 68

2) kosztów rzeczywiście poniesionych, nie  wyższych jednak od   wysokości  określonej  w  pkt  1,
jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2. Jeżeli śmierç  strażaka nastąpiła  na  skutek wy- padku pozostającego w związku z udziałem w
akcji ra- towniczej, koszty pogrzebu pokrywa się  ze  środków właściwej jednostki organizacyjnej
Państwowej Stra-
ży Pożarnej.

3. W razie  pokrycia kosztów pogrzebu strażaka ze środków właściwej jednostki organizacyjnej
Państwo- wej  Straży Pożarnej, osobom wymienionym w ust.  1 pkt 1 przysługuje  połowa zasiłku
pogrzebowego.

Art. 104. 1. W razie  śmierci  członka rodziny straża- kowi  przysługuje  zasiłek pogrzebowy w
wysokości:

1) dwumiesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o  charakterze stałym, należnymi na
ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, je-
żeli  koszty pogrzebu ponosi strażak;

2) kosztów rzeczywiście poniesionych, nie  wyższych jednak od  kwoty określonej w pkt  1, jeżeli
koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2.  Za  członka rodziny strażaka,  o  którym mowa w ust. 1, uważa się:

1) małżonka;

2) dzieci   własne,  dzieci   małżonka  oraz   dzieci   przy- sposobione;

3) dzieci   wychowywane w  ramach rodziny zastęp- czej;

4) dzieci   przyjęte  na   wychowanie przed osiągnię- ciem pełnoletności,  jeżeli ich rodzice nie
żyją  albo nie  mogą im  zapewniç utrzymania, bądê zostali pozbawieni lub  ograniczeni w
sprawowaniu wła- dzy rodzicielskiej;

5) rodziców i byłych prawnych opiekunów strażaka albo jego małżonka;

6) osobę, której opiekunem prawnym został ustano- wiony strażak lub  jego małżonek.

3.  Jeżeli w  związku ze  śmiercią członka rodziny, o którym mowa w ust.  2 pkt 2—6, strażakowi
przysłu- guje  zasiłek pogrzebowy  na   podstawie  przepisów o  ubezpieczeniu społecznym   lub
innych przepisów szczególnych, wypłaca mu  się tylko wyrównanie zasił- ku  w  wysokości różnicy
między zasiłkiem pogrzebo- wym przysługującym z tytułu służby a pobranym niż- szym zasiłkiem  z
tytułu ubezpieczenia   społecznego lub  z innych tytułów.

4.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, warunki
pokrywa- nia   ze  środków  właściwej jednostki  organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej kosztów
pogrzebu stra-
żaka, z uwzględnieniem w szczególności:

1) rodzaju kosztów pogrzebu, które mogą byç pokry- wane ze środków właściwej jednostki organizacyj-
nej  Państwowej Straży Pożarnej;
2) wysokości kwot  na  pokrycie tych  kosztów;

3) dokumentów wymaganych do wypłaty zasiłku po- grzebowego.

Art. 105. 1. W razie  choroby, urlopu, zwolnienia od zajęç  służbowych, strażak otrzymuje
uposażenie  za- sadnicze, dodatki do  uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne
należne na ostatnio zajmo- wanym stanowisku służbowym — z uwzględnieniem powstałych w tym  okresie
zmian mających wpływ na prawo do  uposażenia i innych należności pieniężnych lub  na  ich wysokośç.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych mo-
że określiç,  w drodze rozporządzenia, zasady ograni- czenia w całości lub  części  wypłaty
niektórych dodat- ków do uposażenia w okresie choroby lub urlopu oko- licznościowego strażaka.

Art. 106. 1. Strażak może byç  skierowany do  szko-
ły, na  przeszkolenie lub  na  studia.

2.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, rodzaje
placówek, do  których może byç  skierowany strażak, oraz  należ- ności  pieniężne przysługujące
strażakom w  przypad- kach,  o których mowa w ust.  1, a w szczególności:

1) uposażenie;

2) inne świadczenia pieniężne  wynikające z przepi- sów płacowych;

3) wysokośç dodatku służbowego;

4) ryczałt finansowy na  dojazdy do  miejsca nauki;

5) zasady odpłatności  za  noclegi i wyżywienie pod- czas  nauki.

Art. 107.  1. Strażakowi zawieszonemu w  czynno- ściach  służbowych zawiesza się  od  najbliższego
ter- minu płatności 50  % należnego uposażenia.

2. W razie  uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych, strażak otrzymuje zawieszoną częśç
upo- sażenia oraz  obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzone w okresie zawieszenia, chyba
że został zwolniony ze  służby z powodu skazania prawomoc- nym wyrokiem sądu albo ukarany karą
dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Art. 108.  1. Strażakowi tymczasowo aresztowane- mu   zawiesza się  od   najbliższego terminu
płatności
50 % ostatnio należnego uposażenia.

2.  W razie  umorzenia postępowania  karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu,  stra-
żak  otrzymuje zawieszoną częśç  uposażenia oraz  obli- gatoryjne podwyżki tego  uposażenia
wprowadzone w okresie zawieszenia.

3. Przepisu ust.  2 nie  stosuje się w przypadku, gdy postępowanie  karne umorzono z  powodu
przedaw- nienia lub   amnestii, a  także w  razie   warunkowego umorzenia postępowania karnego.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1665  —
Poz. 68

Art. 109.  1. Strażakowi, który  samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby albo pozostaje poza
nim  lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od naj- bliższego terminu płatności. Jeżeli
strażak pobrał już za  czas  nieusprawiedliwionej  nieobecności uposaże- nie,  potrąceniu podlega
odpowiednia częśç  uposaże- nia  przy  najbliższej  wypłacie.

2.  W  razie  uznania nieobecności za  usprawiedli- wioną, wypłaca się strażakowi zawieszone
uposaże- nie,   a   w   przypadku  nieobecności  nieusprawiedli- wionej  strażak  traci   za
każdy  dzień  nieobecności
1/30 częśç  uposażenia miesięcznego.

3. Przepisy ust.  1 i 2 stosuje się odpowiednio w ra- zie  zawinionej niemożności pełnienia  przez
strażaka obowiązków służbowych.

4.  Strażakowi, który   rozpoczyna  urlop  bezpłatny w  ciągu miesiąca kalendarzowego, przysługuje
upo- sażenie w  wysokości 1/30  uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający dzień
rozpoczęcia urlo- pu  bezpłatnego. Jeżeli  strażak  pobrał już  uposażenie za  czas  urlopu
bezpłatnego, potrąceniu podlega od- powiednia częśç uposażenia przy najbliższej wypłacie.

Art. 110. 1. Z uposażenia strażaka mogą byç doko- nywane potrącenia na  podstawie sądowych i
admini- stracyjnych tytułów wykonawczych oraz   na  podsta- wie  przepisów szczególnych — na
zasadach  określo- nych w przepisach o egzekucji sądowej lub  postępo- waniu egzekucyjnym w
administracji albo w  innych przepisach szczególnych, jeżeli dalsze przepisy usta- wy nie  stanowią
inaczej.

2. Przez  uposażenie, o którym mowa w ust.  1, ro- zumie się uposażenie zasadnicze, dodatki do
uposaże- nia,  odprawę wymienioną w art.  99 oraz  świadczenia określone w art.  97 i 101.

3. (uchylony).65)

4.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w drodze rozporządzenia, jednostki
organiza- cyjne właściwe do  dokonywania potrąceń z uposaże- nia    oraz    tryb    postępowania
w    tych    sprawach, z uwzględnieniem w szczególności:

1) podmiotów  uprawnionych do   dokonywania  po- trąceń;

2) podstawy do  dokonania potrąceń;

3) sposobu postępowania z kwotami potrąconymi.

Art. 111. Przepisu art.  110 ust.  1 i 2 nie  stosuje się do  zaliczek  pobieranych do
rozliczenia, a w szczegól- ności na  koszty podróży służbowej.  Należności te po- trąca się z
uposażenia w pełnej wysokości, niezależnie od  potrąceń z innych tytułów.

Art.  111a.   Sprawy  dotyczące roszczeń majątko- wych o świadczenia pieniężne  wynikające ze
stosun- ku  służbowego strażaków  rozstrzygają  sądy  pracy. Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia
1964  r. — Kodeks cywilny, dotyczące skutków niewykonania zobowią- zań,  stosuje się odpowiednio.
———————
65)   Przez  art.  54 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnoś- niku  58.
Rozdział 10

Służba kandydacka

Art.  112.  1.  O  przyjęcie do   służby  kandydackiej może ubiegaç się, na  podstawie dobrowolnego
zgło- szenia, osoba spełniająca  wymagania, o których mo- wa  w art.  28,  po  złożeniu
zobowiązania do  pełnienia służby po  ukończeniu nauki.

2. Osoba przyjęta do  służby kandydackiej odbywa naukę w  wybranej szkole Państwowej Straży Pożar-
nej.

3. Osobie podejmującej naukę w szkole Państwo- wej  Straży Pożarnej nadaje się stopień strażaka.

4.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe  zasady, warunki i tryb  przyjmowania do  służby kandydackiej;

2) szczegółowe  zasady i tryb  nadawania stopni stra-
żakom w służbie kandydackiej;

3) przebieg  służby  kandydackiej  oraz   szczegółowe zasady i  tryb   opiniowania strażaków  w
służbie kandydackiej.

Art. 113.  1.  Strażak w  służbie kandydackiej pełni służbę w systemie skoszarowanym.

2. Strażak w służbie kandydackiej otrzymuje:

1) zakwaterowanie, umundurowanie, odzież specjal- ną  i ekwipunek osobisty oraz  wyżywienie w natu-
rze albo równoważnik pieniężny w zamian za wy-
żywienie;

2) świadczenia pieniężne składające się z zasadniczej należności pieniężnej  w  wysokości
uzależnionej od  roku  nauki, dodatku za  stopień i kosztów po- dróży przy  przejazdach na
praktyki.

3. Strażak w służbie kandydackiej może otrzymaç:

1) nagrodę pieniężną lub  rzeczową;

2) zasiłek na  utrzymanie rodziny.

4. W razie  śmierci  strażaka w służbie kandydackiej, pozostałej po  nim  rodzinie przysługuje:

1) odprawa pośmiertna;

2) zasiłek pogrzebowy.

5.   Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych w  porozumieniu z  ministrem właściwym do   spraw
pracy i ministrem właściwym do  spraw zabezpiecze- nia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, wysokośç i szczegółowe  zasady przyznawania świad- czeń,  o których mowa w ust.
2—4.

Art. 114. 1. Strażak w służbie kandydackiej ma  pra- wo  do  czasu wolnego w wymiarze i terminach
wyni- kających z planów i programów nauczania.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1666  —
Poz. 68

2. Strażakowi w służbie kandydackiej  przysługują, w zakresie wykonywanych przez  niego zadań,
prawa strażaka określone w art.  21 i 57.

3. Do strażaków w służbie kandydackiej stosuje się odpowiednio  przepisy  art.   28—30,   art.
59,   art.   60 ust.  2—4,  art.  61  ust.  1—5 i ust.  6 pkt  1, art.  67—69, art.  72  ust.  1 i
2,  art.  73,  art.  97b,  art.  103  ust.  2 i 3 i art.  115—124n.

4.  Do  strażaków w  służbie  kandydackiej,  którzy zrezygnowali z nauki w szkole Państwowej Straży
Po-
żarnej lub  którzy  zostali z tej szkoły wydaleni, stosuje się art.  49.

Art. 114a. Strażacy w służbie kandydackiej w Szko- le  Głównej Służby Pożarniczej tworzą samorząd
stu- dencki, a w pozostałych  szkołach — samorząd uczniowski. Organy samorządu są jedynym reprezen-
tantem strażaków w służbie kandydackiej.

Art. 114b. 1. Strażaka w służbie kandydackiej zwal- nia  się ze służby w razie:

1) utraty obywatelstwa polskiego lub  nabycia oby- watelstwa innego państwa;

2) orzeczenia przez  komisję lekarską niezdolności do służby;

3) stwierdzenia w  opinii służbowej  nieprzydatności do  służby;

4) braku postępów w nauce.

2. Strażaka w służbie kandydackiej można zwolniç ze służby na  jego wniosek, w terminie 3 miesięcy
od dnia złożenia wniosku.

Art. 114c.  1. Strażaka w służbie kandydackiej wy- dala się ze służby w razie:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na  karę pozbawienia wolności lub  karę pozbawienia praw
publicznych;

2) wymierzenia  kary   dyscyplinarnej  wydalenia  ze służby.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  może zezwoliç na  pozostanie w służbie kandydac-
kiej strażaka skazanego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Art. 114d.  1. Strażak po  odbyciu służby kandydac- kiej zostaje mianowany strażakiem na  stałe.

2. Strażaka, po  zakończeniu nauki w ramach służ- by  kandydackiej, Komendant Główny Państwowej
Straży Pożarnej kieruje do  służby stałej we  wskazanej jednostce  organizacyjnej Państwowej Straży
Pożar- nej.  Decyzja o  skierowaniu do  służby stałej określa w szczególności datę  rozpoczęcia
tej  służby w termi- nie  nie  dłuższym niż  3 miesiące od  dnia zakończenia nauki.

3.   Zakończenie  służby   kandydackiej następuje z dniem mianowania na  stałe, nie  póêniej jednak
niż z upływem 3 miesięcy od  dnia zakończenia nauki.
4. Wobec strażaka w służbie kandydackiej, w okre- sie  od  dnia zakończenia nauki w  szkole
Państwowej Straży Pożarnej do dnia mianowania na stałe, nie ma- ją zastosowania przepisy art.  113
ust.  1—3.

5.  W  razie   niepodjęcia służby  stałej w  terminie wskazanym w skierowaniu, o którym mowa w ust.
2, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na umotywowany wniosek  zainteresowanego,  może
przywróciç termin do podjęcia służby stałej, jeżeli nie- podjęcie służby nastąpiło  z przyczyn
nieleżących po stronie zainteresowanego. W takim przypadku zakoń- czenie służby kandydackiej
następuje  z dniem podję- cia służby stałej, wskazanym w postanowieniu o przy- wróceniu terminu.

6.  W  razie   niepodjęcia służby  stałej w  terminie wskazanym w skierowaniu, o którym mowa w ust.
2, ani  w terminie wskazanym, o którym mowa w ust.  5, stosuje się odpowiednio art.  49 ust.  1.

Art. 114e. 1. (uchylony).66)

2. Okres nauki w szkołach pożarniczych przed utworzeniem Państwowej Straży Pożarnej wlicza  się do
okresu służby strażaka na  równi ze służbą kandy- dacką, pod warunkiem że okres przerwy między za-
kończeniem nauki a podjęciem służby nie  przekroczył
3 miesięcy.

Rozdział 11

Odpowiedzialnośç dyscyplinarna strażaków

Art. 115.  1. Strażak odpowiada dyscyplinarnie za zawinione, nienależyte wykonywanie obowiązków
służbowych oraz  za czyny  sprzeczne ze złożonym ślu- bowaniem.

2.  Strażak odpowiada  dyscyplinarnie również za popełnione przestępstwa lub  wykroczenia,
niezależ- nie  od  odpowiedzialności karnej.

Art. 116. 1. Przepisy art. 115 § 18 oraz  art. 318 i 344
Kodeksu karnego mają odpowiednie zastosowanie do strażaków.

2.  Za  czyn  stanowiący  wykroczenie, popełniony w  wyniku wykonania polecenia  służbowego,
strażak ponosi odpowiedzialnośç tylko  dyscyplinarną, chyba
że wykonując polecenie służbowe  umyślnie popełnia wykroczenie.

Art. 117.  1. Kary dyscyplinarne są następujące:

1) upomnienie;

2) nagana;

3) wyznaczenie na  niższe stanowisko służbowe;

4) obniżenie stopnia;

5) wydalenie ze służby.

2. Wymierzenie kary,  określonej w ust.  1 pkt 3 i 4, pozbawia możliwości awansowania  strażaka
odpo- wiednio  na   wyższe  stanowisko  albo  stopień  przez okres roku  od  jej wykonania.
———————
66)   Przez  art.  1 pkt 59 lit. a ustawy, o której mowa w odnoś- niku  3.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1667  —
Poz. 68

Art. 118.  1. Za przewinienie dyscyplinarne mniej- szej  wagi, nieuzasadniające wszczęcia
postępowania dyscyplinarnego, przełożony  dyscyplinarny może wy- mierzyç karę upomnienia na
piśmie,  nie  póêniej jed- nak  niż  przed upływem 3 miesięcy od  powzięcia wia- domości o
przewinieniu.

2. Od kary  upomnienia wymierzonej przez  przeło-
żonego dyscyplinarnego przysługuje  ukaranemu od- wołanie do właściwej komisji dyscyplinarnej. W
takim przypadku komisja nie  może orzec na  niekorzyśç uka- ranego.

Art. 119.  1. Odpowiedzialnośç dyscyplinarna stra-
żaka ustaje, jeżeli od  czasu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego upłynął rok; jeżeli w tym
okresie wszczęto postępowanie dyscyplinarne, odpowiedzial- nośç  dyscyplinarna ustaje z upływem 2
lat  od  popeł- nienia czynu (przedawnienie odpowiedzialności dys- cyplinarnej).

1a.  W  razie   uchylenia prawomocnego  rozstrzyg- nięcia przedawnienie biegnie od  daty tego
uchylenia.

1b.  Orzeczona kara  dyscyplinarna nie  podlega wy- konaniu, jeżeli od daty uprawomocnienia się
rozstrzyg- nięcia  upłynęły 3   lata    (przedawnienie  wykonania kary).

2. Jeżeli popełniony czyn  zawiera znamiona prze- stępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie  może
na- stąpiç   wcześniej  niż    przedawnienie   przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Art.  120.   Przełożonym  dyscyplinarnym strażaka jest  właściwy przełożony  uprawniony do
mianowania lub  powołania.

Art. 121.  1. W sprawach dyscyplinarnych orzekają komisje dyscyplinarne:

1) dla  strażaków pełniących  służbę kandydacką:

a) w pierwszej instancji — komisja dyscyplinarna działająca  przy   Komendancie Szkoły Głównej
Służby Pożarniczej,

b) w   drugiej  instancji  —  Odwoławcza   Komisja Dyscyplinarna przy  Komendancie Głównym
Państwowej Straży Pożarnej;

2) dla  strażaków pełniących  służbę przygotowawczą i strażaków mianowanych na  stałe, z wyjątkiem
wymienionych w pkt 3:

a) w pierwszej instancji — komisje dyscyplinarne działające przy komendantach wojewódzkich
Państwowej Straży Pożarnej,

b) w  drugiej instancji — komisja, o  której mowa w pkt 1 lit. b;

3) dla   strażaków  pełniących   służbę  w  Komendzie Głównej, Szkole Głównej Służby Pożarniczej i
jed- nostkach badawczo-rozwojowych, z wyjątkiem wymienionych w pkt 4:

a) w pierwszej instancji — komisja dyscyplinarna działająca przy  Komendancie Głównym Pań- stwowej
Straży Pożarnej,

b) w  drugiej instancji — komisja, o  której mowa w pkt 1 lit. b;
4) dla  Komendanta Głównego  i jego zastępców,  ko- mendantów  wojewódzkich i  ich  zastępców,
ko- mendantów  szkół Państwowej  Straży  Pożarnej i ich zastępców, dyrektorów jednostek badawczo-
-rozwojowych i ich zastępców oraz  dyrektora Cen- tralnego Muzeum Pożarnictwa i jego zastępców:

a) w pierwszej instancji — komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b,

b) w   drugiej  instancji  —  Odwoławcza   Komisja Dyscyplinarna przy  ministrze właściwym do spraw
wewnętrznych.

2. Komisje dyscyplinarne, o których mowa w ust.  1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. a i pkt 3 lit. a, są
powoływane na okres 4 lat przez  Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej i składają się z
dziesięciu do trzynastu strażaków: odwoławcze  komisje dyscyplinarne są po- woływane  na  okres 4
lat  przez  ministra właściwego do  spraw wewnętrznych i składają się z dziesięciu do trzynastu
strażaków.

2a. Skład komisji dyscyplinarnej może byç uzupeł- niony w każdym czasie. Przepisy ust.  3 i 3a
stosuje się odpowiednio.

3.  Powołanie  komisji dyscyplinarnych,  o  których mowa w ust.  1 pkt  2 lit. a, następuje po
uzgodnieniu ich składu z ogólnokrajowymi organizacjami związko- wymi.

3a. W przypadku braku uzgodnienia, o którym mo- wa   w  ust.   3,  albo  niezaakceptowania
kandydatury w  terminie 30  dni  od  dnia jej  przedstawienia, przed- stawia się niezwłocznie
kolejną kandydaturę. W przy- padku  nieuzgodnienia  tej   kandydatury  w   terminie
14 dni od dnia jej przedstawienia, członka komisji dys- cyplinarnej powołuje  Komendant Główny
Państwo- wej   Straży Pożarnej na   wniosek komendanta,  przy którym działa komisja dyscyplinarna,
a członka odwo-
ławczej komisji dyscyplinarnej minister właściwy do spraw wewnętrznych na  wniosek Komendanta Głów-
nego Państwowej Straży Pożarnej.

4. Członkowie komisji dyscyplinarnych wybierają spośród siebie przewodniczącego i dwóch zastępców.

5. Członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawi- śli w zakresie orzecznictwa dyscyplinarnego  oraz
nie są związani rozstrzygnięciami innych organów stosu- jących prawo, z wyjątkiem prawomocnych
wyroków sądowych.

Art. 122.  1. Komisja dyscyplinarna orzeka w skła- dzie trzech członków, a odwoławcza  komisja
dyscypli- narna w składzie pięciu członków.

2. Skład orzekający komisji dyscyplinarnej i odwo-
ławczej komisji dyscyplinarnej wyznacza przewodni- czący,  a w razie  jego nieobecności — zastępca.

3. Składowi orzekającemu komisji dyscyplinarnej i  odwoławczej   komisji dyscyplinarnej
przewodniczy przewodniczący lub  zastępca.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1668  —
Poz. 68

Art. 123. 1. Oskarżycielem w postępowaniu dyscy- plinarnym jest  rzecznik dyscyplinarny.

2.  Rzecznika dyscyplinarnego  wyznacza w  danej sprawie komendant, przy  którym działa komisja
dys- cyplinarna pierwszej instancji, spośród oficerów peł- niących służbę  w  kierowanej przez
niego jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, z zastrze-
żeniem ust.  3.

3. W przypadku, o którym mowa w art.  121 ust.  1 pkt   4   lit.   a,   rzecznika  dyscyplinarnego
wyznacza minister właściwy do  spraw wewnętrznych.

Art. 124. 1. Rzecznik  dyscyplinarny składa wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego na
żąda- nie   przełożonego dyscyplinarnego,   po   uprzednim przeprowadzeniu czynności
sprawdzających.

2.  Rzecznik   dyscyplinarny jest   związany wskaza- niami przełożonego dyscyplinarnego.

Art.  124a.   1.  Obwiniony  ma   prawo  korzystania z pomocy obrońcy.

2.67)  Obrońcą w postępowaniu dyscyplinarnym może byç  wskazany przez  obwinionego strażak, ad-
wokat albo radca prawny. Obrońca jest  uprawniony do  reprezentowania obwinionego w granicach
udzie- lonego pełnomocnictwa.

Art. 124b.  1. Komisja dyscyplinarna wydaje orze- czenie po  przeprowadzeniu rozprawy oraz  po
wysłu- chaniu głosów  rzecznika dyscyplinarnego,  obwinio- nego lub  jego obrońcy.

2. Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowa- nia  dyscyplinarnego  przewodniczący komisji wyzna-
cza  termin rozprawy i  zawiadamia o  nim   rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego oraz  obrońcę, a
w ra- zie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

3. Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instan- cji powinno byç zakończone w terminie 30 dni od
dnia wpływu wniosku. W uzasadnionych przypadkach po- stępowanie może byç przedłużone na czas
oznaczony.

4. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo rzeczni- ka  dyscyplinarnego, obwinionego lub  jego obrońcy
nie  wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Art. 124c.  Jeżeli w  toku  rozprawy zostanie ujaw- nione inne przewinienie oprócz objętego
wnioskiem o  wszczęcie postępowania,  komisja może wydaç co do  tego przewinienia orzeczenie tylko
za zgodą rzecz- nika  dyscyplinarnego i obwinionego lub  jego obroń- cy; w razie  braku zgody
przełożony dyscyplinarny mo-
że żądaç złożenia odrębnego wniosku o wszczęcie po- stępowania dyscyplinarnego.

Art. 124d.  W  razie  rozwiązania stosunku służbo- wego w  toku  postępowania dyscyplinarnego,
postę- powanie toczy  się nadal.
———————
67)   W  brzmieniu  ustalonym  przez   art.   3  ustawy  z  dnia
28 marca 2008  r. o zmianie ustawy o Policji  oraz  niektó- rych  innych ustaw (Dz. U. Nr 86, poz.
521),  która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2008  r.
Art. 124e. 1. Uzasadnienie orzeczenia komisji dys- cyplinarnej sporządza się na  piśmie  w terminie
7 dni od  dnia ogłoszenia  orzeczenia.

2. Orzeczenie, wraz  z uzasadnieniem, doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu lub
jego obrońcy.

3.   Orzeczenie dyscyplinarne można  podaç  do publicznej wiadomości po jego uprawomocnieniu się,
na  podstawie uchwały komisji dyscyplinarnej.

Art.  124f.   Od  orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji przysługuje
odwoła- nie  obwinionemu lub  jego obrońcy i rzecznikowi dys- cyplinarnemu. Odwołanie  powinno byç
rozpoznane w terminie 7 dni  od  dnia jego wpływu do  odwoław- czej komisji dyscyplinarnej.

Art. 124g.  1. Koszty  funkcjonowania komisji dys- cyplinarnej ponosi Skarb Państwa. O kosztach
postę- powania dyscyplinarnego orzeka komisja dyscypli- narna.

1a.  Koszty  obrońcy z wyboru ponosi obwiniony. W razie  uniewinnienia albo umorzenia postępowania
o kosztach obrony rozstrzyga komisja dyscyplinarna.

2.  Do  ustalania kosztów postępowania  dyscypli- narnego stosuje się odpowiednio przepisy o
kosztach sądowych w sprawach karnych.

Art. 124h.  1. Po  uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji dyscyplinarnej  lub  jego
za- stępca przesyła odpis orzeczenia Komendantowi Głównemu  Państwowej Straży Pożarnej oraz
przeło-
żonemu dyscyplinarnemu.

2. Przepis ust.  1 stosuje się odpowiednio do  infor- macji o ukaraniu przez  przełożonego
dyscyplinarnego w trybie art.  118 ust.  1.

Art. 124i. 1. Odpis prawomocnego orzeczenia ska- zującego na   karę  dyscyplinarną dołącza  się do
akt osobowych ukaranego.

1a. Ukaranie uważa się za niebyłe, jeżeli od  wyko- nania albo przedawnienia wykonania kary:

1) upłynął  rok   w  przypadku  kary,   o  której mowa w art.  117 ust.  1 pkt 1,

2) upłynęły 3 lata  w przypadku kar,  o których mowa w art.  117 ust.  1 pkt 2—4,

3) upłynęło 5 lat  w  przypadku kary,  o  której mowa w art.  117 ust.  1 pkt 5,

jeśli w tym  okresie nie  wydano przeciwko ukarane- mu  innego orzeczenia skazującego.

2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu
orzeczenia o  ukaraniu z akt  osobowych w  przypad- kach,  o których mowa w ust.  1a.

Art. 124j.  Na  orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne w drugiej  instancji  stronie
przysługuje skarga do  sądu administracyjnego.

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1669  —
Poz. 68

Art. 124k.  1. O wznowienie postępowania  dyscy- plinarnego może wystąpiç ukarany lub  jego
obrońca, przełożony  dyscyplinarny albo minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyśç ukaranego może nastąpiç, jeżeli umorze-
nie  postępowania lub  wydanie  orzeczenia  nastąpiło wskutek przestępstwa  albo jeżeli w  ciągu 5
lat  od umorzenia lub  wydania orzeczenia wyjdą na  jaw  no- we  okoliczności lub  dowody, które
mogą uzasadniaç skazanie lub  wymierzenie kary  surowszej.

3. Wznowienie postępowania na  korzyśç ukarane- go  może nastąpiç, jeżeli wyjdą na  jaw  nowe
okolicz- ności  lub  dowody, które mogą uzasadniaç uniewin- nienie lub  wymierzenie kary
łagodniejszej.

4. W razie  śmierci  ukaranego wniosek o wznowie- nie  postępowania mogą złożyç jego małżonek,
krew- ni  w  linii  prostej, rodzeństwo, przysposabiający lub przysposobiony oraz  rzecznik
dyscyplinarny.

Art. 124l.  Organy powołane  do  orzekania w spra- wach o  wykroczenia zawiadamiają właściwego
prze-
łożonego  dyscyplinarnego o wymierzeniu kary straża- kowi.

Art. 124m.  Minister właściwy do spraw wewnętrz- nych określi,  w  drodze rozporządzenia,
szczegółową organizację  komisji dyscyplinarnych oraz  szczegóło- we  zasady wykonywania kar
dyscyplinarnych.

Art. 124n.  W  sprawach nieuregulowanych w  ni- niejszym rozdziale, w  zakresie postępowania
dyscy- plinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział 12

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 125.  (pominięty).68)

Art. 126. 1. Z chwilą utworzenia Państwowej Stra-
ży Pożarnej zostają rozwiązane jednostki organizacyj- ne ochrony przeciwpożarowej oraz  zniesione
stanowi- ska,  o których mowa w art.  2 dekretu z dnia 27 grud- nia   1974   r.  o   służbie
funkcjonariuszy pożarnictwa (Dz.  U.  Nr  50,  poz.   321,  z  1975  r.  Nr  20,  poz.   106, z
1988 r. Nr 19, poz.  132 oraz  z 1990 r. Nr 34, poz.  198).

2. (pominięty).68)

Art. 127.  (pominięty).68)

Art. 128.  (uchylony).69)

Art. 129.  1. Dotychczasowi funkcjonariusze pożar- nictwa stają się strażakami Państwowej Straży
Pożar- nej,  jeżeli w ciągu 1 miesiąca od  dnia wejścia  w życie niniejszej ustawy wyrażą na  to
pisemną zgodę.

2. Strażacy, o których mowa w ust. 1, zachowują ciągłośç służby.
———————
68)  Zamieszczony w obwieszczeniu.
69)  Przez  art.  7 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
2a. Do ciągłości służby, o której mowa w ust.  2, za- licza się okresy nauki w szkołach
pożarniczych.

3.  Funkcjonariusze pożarnictwa,  którzy   nie   po- dejmą służby w  Państwowej Straży Pożarnej,
zwal- niani są z zachowaniem uprawnień przewidzianych w dekrecie z dnia 27 grudnia 1974  r. o
służbie funk- cjonariuszy pożarnictwa, chyba że nabyli uprawnie- nia  do  zwolnienia ze służby na
korzystniejszych wa- runkach.

4. Funkcjonariusze pożarnictwa, o  których mowa w ust. 3, nabywają prawo do  dodatku wyrównawcze-
go  na  podstawie przepisów ustawy z dnia 28 grudnia
1989  r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pra- cownikami stosunków pracy z przyczyn
dotyczących zakładów  pracy  oraz   o   zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990  r. Nr 4, poz.  19,
Nr 10, poz.  59 i Nr 51, poz.  298 oraz  z 1991  r. Nr 83, poz.  372).

5. Wydatki z tytułu świadczeń finansowych dla do- tychczasowych funkcjonariuszy pożarnictwa
zwalnia- nych z przyczyn, o których mowa w ust.  3, pokrywane są ze środków dotychczasowych
pracodawców.

6. Strażacy, o których mowa w ust.  1, niepowołani lub  niemianowani na  stanowiska służbowe   w
Pań- stwowej Straży Pożarnej do  dnia 30 czerwca 1999  r., tracą  status  strażaka  Państwowej
Straży  Pożarnej z upływem  tego terminu. Przepis art.  55  stosuje się odpowiednio.

7. Okres zatrudnienia strażaków, o których mowa w  ust.   1,  w  jednostkach ochrony
przeciwpożarowej lub  na  stanowiskach, na  których wykonywali czynno- ści z zakresu ochrony
przeciwpożarowej od  dnia 1 lu- tego 1992  r.:

1) do dnia powołania lub mianowania na stanowiska służbowe  w Państwowej Straży Pożarnej, nie  dłu-
żej   jednak  niż   do   upływu  terminu  określonego w  ust.   6,  traktuje się jako  służbę  w
Państwowej Straży Pożarnej;

2) niepowołanych lub niemianowanych na stanowi- ska  służbowe  w Państwowej Straży Pożarnej, do
zakończenia tego okresu, nie  dłużej jednak niż  do upływu terminu określonego w ust.  6, traktuje
się jako  służbę  w  Państwowej Straży Pożarnej wy-
łącznie w  rozumieniu przepisów o  zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,  Urzędu
Ochrony Państwa,  Straży  Granicznej, Państwo- wej  Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz  ich
rodzin.

8. Komendant Główny Państwowej Straży Pożar- nej  stwierdza zakończenie okresu zatrudnienia straża-
ków,  o których mowa w ust.  7 pkt 2, traktowanego ja- ko służba w Państwowej Straży Pożarnej.

9. Decyzję, o której mowa w ust. 8, traktuje się dla celów emerytalnych jak decyzję o zwolnieniu ze
służ- by w Państwowej Straży Pożarnej.

10. Strażakom, o których mowa w ust.  7 pkt 2, wy- sokośç  uposażenia dla celów emerytalnych ustala
Ko- mendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, przyj- mując za podstawę uposażenie strażaka
Państwowej

Dziennik Ustaw Nr 12                                                          —  1670  —
Poz. 68

Straży Pożarnej w  stawkach obowiązujących w  dniu kończącym okres zatrudnienia traktowany jako
służba w Państwowej Straży Pożarnej, przysługujące na  sta- nowisku porównywalnym do stanowiska
zajmowane- go  w dniu kończącym ten  okres.

11.  Minister  właściwy do   spraw  wewnętrznych określi,  w  drodze rozporządzenia, szczegółowe
wa- runki   ustalania uposażenia  przyjmowanego za  pod- stawę  wymiaru świadczeń emerytalnych
strażaków, którzy  nie  zostali powołani  lub  mianowani na  stano- wiska służbowe  w Państwowej
Straży Pożarnej.
Art. 130—133. (pominięte).68)

Art.  134.  Z  chwilą wejścia   w  życie ustawy  traci moc dekret z dnia 27 grudnia 1974 r. o
służbie funkcjo- nariuszy pożarnictwa (Dz. U. Nr 50, poz.  321,  z 1975  r. Nr 20, poz.  106, z
1988  r. Nr 19, poz.  132 oraz  z 1990  r. Nr 34, poz. 198), z wyjątkiem art.  32 ust.  1 pkt 6,
art.  39 ust.  2 i art.  40,  które tracą moc z chwilą utworzenia Państwowej Straży Pożarnej.

Art. 135. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycz- nia  1992  r.